Εἶστε Τίποτα!

Εἶστε Τίποτα!

 

νίκανοι! Ατό εστε! Τίποτα εστε! λίγιστοι κα μηδαμινοί! Τόσο μηδαμινοί κα νίκανοι πο κατανττε πικίνδυνοι! χι γι μς πλέον! Γι σους σέρνετε μαζύ σας!

Κραττε ναν λαό μηρο! ναν λόκληρο λαό μηρο γιατ εστε πλς νίκανοι!

Νωρίτερα σς γραφα γι τν θλιότητα πο διαπράξατε κατ το λληνικο λαο. Τώρα πιά τ ξέρουμε τ σενάριο. Κάθε λίγο κα λιγάκι θ πετάγονται κάποια θλια νθρωπάρια, π τ τόσα κατομμύρια πο μς κουβαλήσατε, κα θ καταλαμβάνουν κάτι! να Πανεπιστήμιο, να νοσοκομεο, να πλοο, μίαν ποθήκη… Κάτι…. π ατ πο ΠΟΤΕ δν συνέβαλαν γι ν κτισθον… Ξέρετε σες… τσι δν εναι;

Θ καταλαμβάν λοιπόν τ κάτι, θ σέρν πό κοντά κα μίαν στρατιά θλίων «λληλεγγύων» κα θ τραβά μίαν εκονική περγία… περγία πείνας; περγία πνου; περγία μαλακίας; Κάτι; ,τι το κατεβ στ κεφάλι…

Κι σες νίκανοι, δειλοί, σιχαμεροί, θ νδίδετε… Γιατί δν μάθατε ποτέ ν φαρμόζετε νόμους. Κα πρώτα πό λους στν ζωή σας!

Καταπατήσατε ρχικς τς συνειδήσεις σας! Διαφορετικς δν θ στήνατε καριέρα!

Μετά καταπατήσατε  τν οκογένειά σας κα τος φίλους σας. Τος δεσμούς καρδις! Διαφορετικ δν εχε δρόμο νόδου!

Μετά καταπατήσατε τ δικαιώματα σων ταν γύρω σας. Διαφορετικά δν εχε πορεία!

Μετ καταπατήσατε τ δικαιώματα σων ερίσκονταν στν μάδα σας. Διαφορετικά δν εχε ξουσία!

Μετ καταπατήσατε τος νόμους τς πολιτείας! Διαφορετικά δν εχε διατήρησι το ξιώματος!

Τέλος καταπατήσατε ναν λόκληρο λαό! Διαφορετικά δν εχε συλία γι τ γκλήματά σας.

Τώρα λοιπόν σς δηλώνω πισήμως πώς τελείωσε!

Γνωρίζω πώς δν χετε συνείδησι γι ν νατρέξετε σ ατν κα ν μπορέσετε ν δομήσετε κάτι π τ ρείπια πο σκορπίσατε!

Γνωρίζω πώς δν χετε θική γι ν ζυγίσετε τ πράγματα κα ν βρετε κάποιαν μορφή δικαίου.

Γνωρίζω πώς δν χετε  δεσμούς καρδις, (κτς φυσικά πό τος οκονομικούς πο σαφς κα εναι ρρηκτοι!!!) γι ν νατρέξετε στν μάνα (πο σκοτώσατε) κα ν πάρετε τν καλό της λόγο. στν παππο! στν γείτονα.

π που περάσατε καταστρέψατε! Διαλύσατε!

Συνεπς δν χετε τίποτα κα κανέναν πο ν σς σέβονται! Πο ν σς κρύψουν! Πο ν σς συγχωρήσουν! , ςτω, ν σς στηρίξουν κα ν σς συμβουλεύσουν…  Συνεπς τελειώσατε! Γι πάντα!  Μ τ χθεσινό σας ργο, βάλατε τν πίλογο στ «ργο»!

Τρύπα δν πάρχει γι ν κρυφτετε! Οτε σπηλιά! Οτε πηγάδι! Τ μπαζώσατε γι ν φτιάξετε τς βίλες σας!

Μν ναζητήσετε λοιπόν ξοδο! Δν θ βρετε! Τν σφραγίσατε! Μόνοι σας!

Κα τώρα περιμένουμε τ τέλος! Τ δικό σας τέλος! Γι ν ρεμήσουμε λοι μας!

Φιλονόη.

(Visited 34 times, 1 visits today)




Leave a Reply