Πειρατὲς καὶ σκλᾶβοι.

Ἐὰν, μέ κάποιο νοητό τρόπο, μεταφέρουμε τήν κατάστασι ποὺ ζοῦμε, σέ μίαν λλην ποχή, θά μπορούσαμε νά τήν προσομοιάσουμε μέ να πειρατικό πλοο, πού καπετάνιος, τό χειρότερο μοτρο, διευθύνει καί δηγε να πλήρωμα, τό ποον μοναδικό στόχο του χει τίς πειρατείες καὶ τὴν …ἀνατροπὴ τοῦ καπετάνιου.

Συνεργάζονται ἐξ ἀνάγκης, δίχως νὰ ἐκτιμοῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον, καὶ μοναδικός τους στόχος εἶναι, ἡ κατάληψις τῆς ἐξουσίας καὶ ἡ διατήρησις αὐτῆς.

μως, καπετάνιος-πειρατής, φοβται τήν περίπτωσι τς νταρσίας καί κοιμται πάνοπλος, μέ τόν ναν φθαλμό πάντα νοικτό, δίχως να μπιστεύεται κανέναν.

Τό πλήρωμα πό τήν λλην μεριά, πειρατές κι ατοί, ποφθαλμιον τά κέρδη το καπετάνιου καί τριγυρίζουν γύρω ἀπὸ τήν καμπίνα του, μήπως καὶ  βρον τὴν πολυπόθητη εκαιρία γιὰ νά ρπάξουν κάτι καί γιατί χι, καί τήν ξουσία.

άν λοιπόν εναι πως   τά φαντάζομαι, τότε συχνά πυκνά, τ πλήρωμα λλάζει καπετάνιο κα ναμένει. ποιος «δυνατότερος» πονηρότερος, ρπάζει τν ξουσία κα τ πλοον πορεύεται.

μοιότητες μ τ δ κα τώρα; Γι ν δομε:

Πιστεύω πώς πράγματι καπετάνιος εναι θλία κυβέρνησις. Τ πίσης θλιο πλήρωμα εναι ο διάφοροι «συγκυβερντες»,  βοηθοί, παρατρεχάμενοι…  (Τ βο(υ)λευτάκια μας)  πού τριγυρίζουν πέριξ τς ξουσίας. Παντο, μέσα σ νώτερον κα κατώτερον πλήρωμα, πάρχουν ἐπίδοξοι  σφετεριστς ξουσίας. Μεταξύ τους λα. (Γιάννης κερν κα Γιάννης πίνει!) Κάποιες φορές, κάποιος κ το θλίου ατο πληρώματος, καταφέρνει καί ἀνέρχεται, γιά νά καταλήξ νά λειτουργ πως κάθε προκάτοχός του!

Πάνοπλος καί υπνος κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του,  πασχίζ νά διατηρήσ τήν διά τς ρπαγς ξουσία!

Κα ποιοί εμαστε μες; Σίγουρα δν εμαστε στ πλήρωμα. Σίγουρα δν χουμε καμμία ξουσία!  Στ μπάρια  σκλβοι πρς πώλησιν. στ παράλια χωριτες! βοσκοί κα γεωργοί. οπλοι κι μέριμνοι, ναμένουμε  τ νέο κτύπημα τν πειρατν γι ν καταλήξουμε σκλβοι σ κάποιο μπάρι καὶ μετὰ πρὸς πώλησιν! που κι ταν θελήσουν. μείς εμαστε ο διάφοροι πού πί τς περιουσίας μας καί τς ζως μας διενεργονται  ο πειρατίες καί τά πλιάτσικα! Εμαστε οἱ ἀμέριμνοι χωρικοί, πού πέφτουν πάνω μας, ς ρνια ο πειρατές, καί καταληστεύουν τήν ζωή μας! Εμαστε ατοί πού συντηρον τήν παρξί τους λλά πού δέν χουμε  δυνατότητα καί δικαίωμα περασπίσεως τς ζως μας καί τς περιουσίας μας!

λλάζει ατό; Φυσικά!

Κάποτε ο χωρικοί, κυρίως κατά τήν βυζαντινή περίοδο καί τήν τουρκοκρατία, γιά νά ποφύγουν τίς πειρατίες, μετακινοσαν τά χωριά τους σέ ρεινές τοποθεσίες. Ατό φυσικά δέν ταν καί βελτίστη λύσις. Οπειρατές, πό ρχαιοτάτων τν, ταν μία μεγάλη πληγή. μοναδικός τρόπος ντιμετωπίσεώς τους ταν τό τοιμοπόλεμον! σο πιό δαής ταν κάποιος στά πλα, τόσο πιό εκολη λεία γινόταν. Συνεπς, μόνον μέ τό “τοιμοπόλεμον” δύναται κάποιος νά ντιμετωπίσῃ  τοὺς κινδύνους .

Νὰ προτείνω λοιπόν τὰ ὅπλα;

Ναι! Ποιά ὅμως ὅπλα; Αὐτὰ ποὺ θὰ  μᾶς θωρακίσουν πλήρως. Ποὺ θὰ μᾶς δόσουν τὴν δυνατότητα τῆς ἀντιμετωπίσεως κάθε κινδύνου.  Ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήσουν στὴν συνειδητή ἄμυνα καὶ σιγά σιγὰ στὴν νίκη. Ἡ μόρφωσις! Ἡ γνώσις! Ἡ συνειδητοποίησις! Ἡ ἐπίγνωσις!

Ἴσως νὰ φαινόμαστε ἀμέριμνοι χωρικοί! Ἀλλά ξέρουμε πολύ καλά πώς δὲν εἴμαστε. Ξέρουμε πολύ καλά πώς μᾶς ἔπεισαν νὰ παίξουμε ῥόλους ποὺ δὲν μᾶς ταιριάζουν! Πὼς μᾶς λοβοτομοῦσαν γιὰ αἰῶνες, πρὸ κειμένου νὰ μὴν καταλαβαίνουμε αὐτὰ ποὺ μποροῦμε νὰ κάνουμε. Καὶ μποροῦμε! Μποροῦμε νὰ εἴμαστε κάτι ἄλλο!

Αὐτά εἶναι τὰ ὅπλα μας! Κι αὐτά δὲν ἀντιμετωπίζονται! Ὅσες ἀντιρρήσεις κι ἐὰν ἔχουν κάποιοι!

 

Φιλονόη.


(Visited 23 times, 1 visits today)




Leave a Reply