Ἡ ἱστορία διδάσκει. Δὲν ἑρμηνεύεται!

Λοιπόν, ἔχω ἐνστάσεις κύριε Νικολαΐδη μας.

Καλὰ τὰ γράφεις τὰ παρακάτω, ἀλλά κάπου τὰ ἔχεις μπερδέψει λίγο.

Βρέθηκε πράγματι στὴν Μικρά Ἀσία ὁ Ἑλληνικός στρατός, ὡς ἐλευθερωτής καὶ δίχως ἐρωτηματικά. Ἡ ἀπόφασις ἦταν συλλογική. Κι ὄχι «συμμαχική».

Δὲν μᾶς «πήγαν». Πήγαμε! Οἱ «σύμμαχοι»,  ὅταν κατάλαβαν τὶ πᾶμε νὰ φτιάξουμε στὴν «Τουρκία», ἔκαναν νὰ ἀδύνατα δυνατά νὰ μᾶς σταματήσουν. Διάβασε κύριε Νικολαΐδη μου καὶ λίγη ἱστορία σὲ παρακαλῶ. Δὲν φιλτράρονται ὅλα. Δὲν φορᾶμε κόκκινα ἢ ἄλλου χρώματος γυαλιά ὅταν τὴν μελετοῦμε… Γιατί αὐτὴ ἡ ἄποψις ποὺ μεταφέρεις, εἶναι ἡ ΚΚΕἄποψις. Καὶ μὲ βάσιν αὐτὴν τὴν ἄποψιν, τὸ ΚΚΕ ἔκανα τὰ ἀδύνατα δυνατά γιὰ νὰ ἀνακόψῃ τὴν πορεία τῶν Ἑλληνικῶν δυνάμεων. Καὶ κάτι ἀκόμη κύριε Νικολαΐδη μας.

Θυμήσου σὲ παρακαλῶ, ἐὰν ὁ Λένιν τροφοδοτοῦσε σὲ πολεμοφόδια τὸν Κεμάλ… Δὲν ξέρω ἐὰν τὸ θυμᾶσαι… Καὶ δὲν τὸ γράφουν δεξιοί αὐτό… Ἀριστερούληδες τὸ γράφουν στὶς διάφορες ἱστορίες τους…

Κατὰ τὰ ἄλλα τὸ κείμενον τὸ δημοσιεύω, διότι ἀγγίζεις καὶ κάποιες ἀλήθειες…. Ἀλλὰ κάποιες….

Φιλονόη.

Υ.Γ. Κύριε Νικολαΐδη, θὰ ἤθελα ἐπίσης νὰ μοῦ πῇς, ἐὰν φυσικά τὸ γνωρίζῃς, ποιὸς ἢ ποιοὶ ΕΠΕΒΑΛΑΝ τὴν ἐπιστροφὴ πίσω ἀπό τὶς ἤδη καταληφθείσες γραμμές τοῦ Σαγγαρίου. Καὶ γιατί. Καὶ τὶ ἐπέτυχαν. Εὐχαριστῶ.

 

(“Φίλος μεν Πλάτων, φιλτέρα δε η αλήθεια”)

Του Θανάση Νικολαΐδη

ΒΡΕΘΗΚΕ στη Μ. Ασία ο (ηρωικός) ελληνικός στρατός. Ως απελευθερωτής(;) και λυτρωτής(!). Δεν το’ θελε η Ελλάδα-το’ θελαν οι «Σύμμαχοι». Κι έγειρε η ζυγαριά αρνητικά για ‘μας, στη φάση που το γούσταραν. Για να πέσουν «κάστρα» μας στους Τούρκους, να φτάσουν στην Ελλάδα τ’ απομεινάρια του ηρωικού στρατού μας και ν’ αρχίσει το φευγιό, σφραγίζοντας τη συμφορά.

ΕΙΧΕ τους έλληνές του το Αϊβαλί (Κυδωνίες), την ιστορία του και το τέλος του. Κι αν «έβγαλε» τον Φώτη Κόντογλου, ο Ηλίας Βενέζης μας το ’φερε κοντά, μέσα απ’ τις αφηγήσεις στα έργα του («Αιολική γη», «το Νούμερο»…). Μια μικρή πόλη που άνθισε τον 18ο αι., για να σβήσει τραγικά το ’22 και σήμερα να μας θυμίζει ό,τι δεν ξεχνιέται απ’ τη συμφορά. Κι έγινε τραγούδι το Αϊβαλή, θρύλος και νοσταλγία.

ΗΤΑΝ μεσημέρι κι ανοίξαμε τις «μεσημεριανούδες». Τα κορίτσια με τη σηκωμένη φούστα, με  τους μηρούς καμάρι τους και «κίνητρο» για τηλεθέαση. Με τα «ελληνικά» τους, την ωραιοπάθεια, τις καπελαδούρες και με το μάτι στο μόνιτορ, μη χάσουν στιγμή απ’ τη μόστρα. Ανάμεσά τους περίεργοι «αντρικοί» τύποι, που ο ένας ξεκαρδίζεται χωρίς λόγο, ο άλλος υπερφαλαγγίζει τις γυναίκες σε κουτσομπολιό κι όλοι τους συνεπείς στο θεματολόγιο (αν π.χ. είναι έγκυος η κα Καραβάτου, απόψεις για τους γκέι…). Και η κα Τατιάνα; «Λίγο περισσότερο βυζάκι δεν θα ‘ταν προτιμότερο;» να λέει σε 14/χρονο κοριτσάκι που καμάρωνε στην εκπομπή της.

ΚΙ ύστερα; Πέσαμε στα κανάλια της… καθολικής διαμαρτυρίας για τις επικείμενες συγχωνεύσεις σχολείων. Φόβος γονιών «μη δεν μάθουν γράμματα τα παιδιά» (άρα τώρα μαθαίνουν). Αφορμή και «ευκαιρία» για μαθητικούς «αγώνες» με καταλήψεις. Ξεσηκωμός και αντίδραση, μιας και «πάμε καλά» από μόρφωση των παιδιών μας. Και με την ιστορία και στα μαθηματικά τους.

ΠΡΟΧΩΡΗΣΑΜΕ την αναζήτηση γραδάροντας τη σοφία νεοελλήνων που πέρασαν από σχολεία και εκπαίδευση και αναζητώντας επίπεδα μόρφωσης. Πέσαμε στην ΕΤ1. Η εκπομπή της είχε θέμα τη Μικρασία και αναφορά στο Αϊβαλί. Βγήκε η δημοσιογράφος στο δρόμο και ρωτούσε τυχαία νέους και νέες. «Τι είναι, τι ξέρετε για το Αϊβαλί;». Οι απαντήσεις (κι ήταν καμιά δεκαριά) «κινήθηκαν» ανάμεσα στη σιωπή με το σήκωμα των ώμων, μέχρι το  γλυκό που το λένε… σαραγλί». Τρίζουν τα κόκαλα του Βενέζη. Οι απαντήσεις έχουν να κάνουν με την αποστηθισμένη ιστορία απ’ τον απειθάρχητο μαθητή των καταλήψεων και της «Πενταήμερης». Δεν έμεινε χώρος στο μυαλό του μέσου Έλληνα. Το γέμισαν σκουπίδια!

πηγή: inews

(Visited 10 times, 1 visits today)




3 thoughts on “Ἡ ἱστορία διδάσκει. Δὲν ἑρμηνεύεται!

  1. Γεννήθηκα το 1981, μου έλεγαν ότι αν δεν μάθω παπαγαλία την ιστορία δεν θα περνάω τις τάξεις δεν θα μπω σε πανεπιστήμιο και θα γίνω μοδίστρα η κομμώτρια, την έμαθα λοιπόν παπαγαλία και τώρα δεν θυμάμαι τίποτα. Από τα 20 μέχρι τα 25 διάβαζα τα μαθήματα της σχολής μου θετικής κατεύθυνσης, τα τελευταία 3 χρόνια προσπαθώ να βρω έγκυρες πηγές για να διαβάσω ελληνική ιστορία. Στα βιβλιοπωλεία χάνομαι και δεν ξέρω τι να διαλέξω, ακόμα και το βιβλίο νέας κοπής τατσοβερέμη που το έχουν και πρώτη μούρη στο ταμείο είναι δελεαστικό για εμένα την άσχετη, από εσάς πληροφορήθηκα ότι είναι μάπα. Θα ήθελα να σας παρακαλέσω λοιπόν εάν σας είναι εύκολο να φτιάξετε μια λίστα με έγκυρες πηγές να αποκτήσω εγώ και ίσως και πολύ άλλοι λίγη από τη γνώση της ιστορίας μας.
    Κάλιο αργά παρά ποτέ.
    Θα σας είμαι ευγνώμων

    • Καλησπέρα. Δὲν σὲ ξέχασα, ἀλλὰ τώρα κατάφερα νὰ συγκεντρωθῶ.
      Διαβάζεις σίγουρα Παπαρρηγόπουλο. Εἶναι πλήρης πληροφοριῶν, ἂν καὶ κάποιες φορὲς ὑπέρμετρα …χριστιανός. Ὅμως εἶναι πηγή γιὰ σχεδόν ὅλα.
      Ἀπομνημονεύματα ἀγωνιστῶν. Μπορεῖς νὰ βρῇς τοῦ Τερτσέτη καὶ τοῦ Φωττάκου. Φωτιάδης, Μελλᾶς, Λᾶππας. Ἀκόμη καὶ ἱστορία τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους ἀπό τὴν ἐκδοτικὴ Ἀθηνῶν. Γενικῶς τὰ πάντα.
      Νὰ προτιμᾶς πολυτονισμένα κείμενα γιατί ἔχουν μεγαλυτέρα σχέσι μὲ τὴν ἱστορία. Καὶ τό λέω μέ κάθε συνείδησι.
      Ἐὰν χρειάζεσαι κάτι ἄλλο, προσωπικό μήνυμα.
      Φιλονόη.

Leave a Reply