Καλὴν ξεκούρασιν καλέ μας ἄνθρωπε…

Καλὴν ξεκούρασιν καλέ μας ἄνθρωπε...Ὁ καλός μας ἄνθρωπος ξεκουράστηκε…

Μία ζωὴ τρέξιμο… Μία ζωὴ κυνήγι…

Μία ζωὴ μὲ τὴν ἀνάσα κομμένη…

Καλὴν ξεκούρασι στὸν καλό μας ἄνθρωπο… Στὸν πράγματι καλό μας ἄνθρωπο…

Κάποτε, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, σὲ ἕνα ξενοδοχεῖο ὁ καλός μας ἄνθρωπος προγευμάτιζε… Εἶχα τὴν τιμὴ νὰ τὸν γνωρίσω… Γιὰ μερικὰ λεπτὰ τῆς ὥρας ἀπλῶς μίλαγε, γλυκά, τρυφερὰ καὶ μὲ μεγάλη συγκίνησι γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ κόσμου… Μίαν ἀγάπη ποὺ κέρδισε μὲ μεγάλο κόπο… Κι ἄξιζε ὅσο κανεῖς… Ὅσα εὐχαριστω τοῦ  λέγαμε, τόσα δάκρυα ἔχυνε… Ὁ καλός μας ἄνθρωπος…

Καλὸ ταξείδι καὶ καλὴν ξεκούρασι καλέ μας ἄνθρωπε…

Θὰ μᾶς λείψῃς… Ἤδη γίναμε φτωχότεροι ὡς ἄνθρωποι σήμερα…

Φιλονόη.

(Visited 13 times, 1 visits today)




Leave a Reply