Ὑπάρχει εὐθύνη ΚΚΕ γιὰ τὴν Μικρασιατικὴ Καταστροφή;

Γνώριζα πολλὲς λεπτομέρειες, γιὰ ἀριθμούς ἐγγεγραμμένων  μελῶν, γιὰ τοὺς σιδηροδρόμους καὶ τὶς ἀπεργίες… Ἀλλὰ μοῦ διέφευγε μία σοβαρή λεπτομέρεια:

ἡ μεταφορὰ τῶν ἀπεργῶν σὲ σιδηροδρόμους τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ γενικότερα στὸ μέτωπο. 

Εἶναι συγκλονιστικὴ ἡ συνειδητοποίησις τοῦ δηλητηρίου ποὺ ἔριξαν! Ἐξακολουθῶ νὰ θεωρῶ τὸ ΚΚΕ πηγὴ πολλῶν δεινῶν γιὰ τὸν τόπο μας. Κι ὅλοαὐτὸ διότι πατρίδα τους δὲν εἶναι ἡ Ἑλλὰς ἀλλὰ τὸ κόμμα! Τραγικόν! 

Συνήθως τὰ μέλη τοῦ ΚΚΕ εἶναι σὲ ἔναν πολὺ καλὸ βαθμὸ καλλιεργημένα καὶ μορφωμένα. Συνήθως. Αὐτὸ δὲν σημαίνει πὼς δὲν ὑπάρχει καὶ ὁ ἀπαίδευτος ἤ ὁ φασίστας μέσα στοὺς κόλπους τῆς ἐπιχειρήσεώς τους. Ἢ ὅτι καλλιεργημένα ἄτομα δὲν μεταμορφώνονται σὲ δολοφόνους!!! 

Γιατί τήν λέω ἐπιχείρησι;; Διότι εἶναι! Ἀλλὰ θὰ τὸ ἀναλύσουμε ἐν καιρῷ.

Πρὶν ἀφήσω τὸν Γιάννη Καψῆ  νὰ περιγράψῃ τὰ ὅσα μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ ἱστορικοῦ καταγραφέως μᾶς μεταφέρει, γιὰ τὴν δράσι στὴν Μικρὰ Ἀσία, τοῦ τότε ΚΚΕ, λίγες ἐπὶ πλέον πληροφορίες: 

1] Ἀνακοίνωσις στὸ περιοδικό «Νέος Κόσμος», (Ἐπίσημον ὄργανον τοῦ ΚΚΕ), Σεπτέμβριος 1951, 

“Αρπαχτικός πόλεμος” η απελευθέρωση της Ιωνίας

 «Το κόμμα μας εκτέλεσε το Διεθνιστικό χρέος του καταγγέλοντας τον τυχοδιωκτικό χαρακτήρα αυτού του πολέμου. Γιατί ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1919-1922 ήταν από την πλευρά της Ελλάδος, ένας ΑΔΙΚΟΣ, ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΣ και ΑΡΠΑΧΤΙΚΟΣ πόλεμος».

2] Ἀπὸ τὶς χειρόγραφες « ἐφημερίδες  τῶν στρατιωτῶν τοῦ Μικρασιατικοῦ Μετώπου 1921-1922», κατὰ τὴν διάρκεια τῶν μαχῶν στὴν Μικρά Ἀσία, , περιοδικὸ «Τὰ νέα τοῦ Ε.Λ.Ι.Α», τεῦχος 62 Δ. Χαροντάκης, καλοκαίρι 2003.

“Μεγάλο μερίδιο στην ήττα” από την δράση των “κομμουνιστών στρατιωτών”

“Μία από τις άγνωστες ώς τώρα πλευρές του μικρασιατικού πολέμου… είναι οι χειρόγραφες εφημερίδες που εκδίδονταν, οι περισσότερες νομίμως, από τους στρατιώτες στο Μέτωπο… Και τούτο για δύο λόγους:

 …δεύτερον, αποκαλύπτει το έδαφος στο οποίο έδρασε μία χούφτα –όχι περισσότεροι από 200 αγωνιστές– κομμουνιστών στρατιωτώνεναντίον του πολέμου. Παρά το μικρό αριθμό τους, η αντιπολεμική δράση τους είχε μεγάλο μερίδιο στην ήττα του ελληνικού ιμπεριαλισμού.”

 Σημείωση: Ο Δημήτρης Χαροντάκης έχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε εκδηλώσεις του Ομίλου για την Διάσωση και Μελέτη Αρχείων Αριστερής Αντιπολίτευσης (ΟΔΜΑΑΑ)

3] Ῥιζοσπάστης 12 Ἰουλίου 1935

“Επιδιώξαμε” την “ήττα στην Μικρά Ασία”

«Αν δεν νικιόμασταν στη Μ.Ασία, η Τουρκία θα ‘τανε σήμερα πεθαμένη και εμείς μεγάλη Ελλάδα. Τη “λευτεριά” μας θα την στηρίζαμε στην υποδούλωση του Τουρκικού λαού. Αυτό εμείς δεν το δεχόμαστε. Το αποκρούουμε κατηγορηματικά. Η αστικοτσιφλικάδικη Ελλάδα στη Μ.Ασία πήγε όχι σαν εθνικός απελευθερωτής μα σαν ιμπεριαλιστική δύναμη, όργανο των εγγλέζων μεγαλοκαρχαριών. Πήγαινε όχι μόνο για να διαιωνίσει την ξενική κυριαρχία πάνω στον Τουρκικό λαό μα και να κάνει την Τουρκία αντισοβιετικό ορμητήριο. Γι’ αυτό εμείς όχι μόνο δεν λυπηθήκαμε για την αστικοτσιφλικάδικη ήττα στη Μικρασία μα και την επιδιώξαμε».

 Κ.Κ.Ε., ἡ ἀλήθεια!

Ἀνακύπτει φυσικὰ ἕνα ἐρώτημα: Ἠθικόν νὰ μὴ θέλουν κανέναν λαό ὑπόδουλο!!! Γιὰ τὸν Ἑλληνικὸ λαὸ ὅμως γιατὶ ἐξαιροῦν τὰ «θέλω τους»; Οἱ Ἕλληνες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας τί ἦταν; Δὲν ἦταν ὓπόδουλοι; Μήπως ἔχουν ἐπιλεκτικότατη ἠθική;

Αὐτές, γιὰ ὅσους ἔχουν ἀκόμη ἀμφιβολίες, εἶναι οἱ ἐπίσημες θέσεις τοῦ ΚΚΕ γιὰ τὴν Μικρασιατικὴ καταστροφή! Οὔτε ἴχνος μεταμελείας! Οὔτε ἴχνος συνειδητοποίησεως στὴν συμμετοχὴ τῆς καταστροφῆς! Οὔτε ἴχνος φιλοτίμου! Τοὐλάχιστον μίαν συγγνώμη ἀπὸ τὸ πρωϊ ἔως τὸ βράδυ θὰ ἔπρεπε νὰ λένε στοὺς πρόσφυγὲς καὶ στὰ παιδιά τους ! Τοὐλάχιστον! Κι αὐτοὶ βγαίνουν κι ἀπὸ ἐπάνω. Λὲς καὶ τοὺς χρωστούσαμε.

Τέλος, ξεκαθαρίζω γιὰ νὰ μὴν παρεξηγοῦμε. (Διότι κάποιοι εἶναι καὶ παρεξηγιάρηδες… ) 

Θεωρῶ ΟΛΑ τὰ κόμματα πουλημένα καὶ ξενοκίνητα! Ὄχι σήμερα! Ἀπὸ ἀρχῆς ἱδρύσεώς τους! ΟΛΑ!!! Θέλετε νὰ βάλουμε πρῶτο τὸ ΚΚΕ; Νὰ τὸ βάλουμε! Δὲν καταλαβαίνω ὅμως γιατί εἶναι λιγότερο προδοτικὸ ἕνα κόμμα ὅπως ἡ Ν.Δ., ἡ ὁποία ψηφίζει νόμους τουρκοποιήσεως Ἑλληνοπαίδων. Ἢ τὸ ΠΑΣΟΚ ποὺ δὲν τοὺς καταγγέλλει καὶ τοὺς ἐφαρμόζει, ποὺ τοὺς ἐπεκτείνει, ἢ ποὺ διατηρεῖ ἀνοικτὰ τὰ σύνορα….! Ἢ ὁ τΣύριζα ποὺ μᾶς ἔχει γεμίσει τὴν Ἑλλάδα ΛΑΘΡΟεποίκους. Ἢ ὁ Καρατζαφέρης ποὺ «ὑπεστήριξε τὸ μνημόνιον γιὰ νὰ σώσῃ τὸ ἔθνος»… Κι αὐτὰ εἶναι πράγματι ἀστεῖα ἐμπρὸς στὰ καθημερινὰ ἐγκλήματα ποὺ διαπράττουν καὶ δὲν τολμᾶ οὐδεῖς νὰ τοὺς καταγγείλῃ! 

Ὅμως σήμερα περεκτράπην! Ὁ λόγος στὸν Γιάννη Καψῆ, διότι τὰ λέει καλλίτερα!

Φιλονόη.

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ Κ.Κ.Ε ΣΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

 Από το βιβλίο του Γιάννη Καψή 
ΧΑΜΕΝΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ
(ΝΕΑ ΣΥΝΟΡΑ-ΛΙΒΑΝΗ) 
      Ήταν παραμονές των εκλογών του 1920. Στην Αθήνα οι προεκλογικές συγκεντρώσεις διαδέχονταν η μια την άλλη. Τότε αποφάσισε να συγκροτήσει συλλαλητήριο και το ασήμαντο την εποχή εκείνη Κομμουνιστικό Κόμμα. Κι ήταν, πράγματι, ασήμαντο – είχε μόλις 1.200 μέλη κι ο «Ριζοσπάστης» 2.500 φύλλα κυκλοφορία. Τους λιγοστούς αυτούς οπαδούς τους θέλησαν να συγκεντρώσουν οι τότε ηγέτες του Κ.Κ.Ε. και αιφνιδιάστηκαν. Μια πραγματική κοσμοπλημμύρα κατέκλυσε την οδό Σταδίου από την Ομόνοια μέχρι το Σύνταγμα. Τι είχε συμβεί; Θα καταλάμβανε το Κ.Κ.Ε. την Εξουσία;«Η αυταπάτη δεν διήρκεσε πολύ», γράφει ο άλλοτε γεν. γραμματέας του Κ.Κ.Ε., Ε.Σταυρίδης. «Το κύριον σύνθημα πού ηκούετο και εδόνει την ατμόσφαιραν ήτο «Κάτω ο πόλεμος». Τα καθαρώς κομμουνιστικά συνθήματα εύρισκαν πολύ περιωρισμένην απήχησιν. Το «Κάτω ο Βενιζέλος» όμως αντηχούσε πέρα ως πέρα… Από τα μπαλκόνια της οδού Σταδίου οι κύριες της αριστοκρατίας μας έρραιναν με άνθη. Και απορούντες διηρωτώμεθα: Πότε έγιναν κομμουνίστριες αυτές από τα μέγαρα;».

Το μίσος κατά του Βενιζέλου, η αντίθεση προς τη μικρασιατική εκστρατεία συναδελφώνει την Άκρα Δεξιά με τους Κομμουνιστές. Η συνεργασία τους θ’ αποδώσει γρήγορα καρπούς: την καταστροφή. Ο Ε. Σταυρίδης δεν αφήνει τη παραμικρή αμφιβολία. Άλλωστε, το αποτέλεσμα των εκλογών δίνει μια αδιάψευστη απόδειξη: Το Κομμουνιστικό Κόμμα έλαβε 100.000 ψήφους. Ασφαλώς δεν ήταν όλοι αυτοί κομμουνιστές. Ουδέποτε στις μετέπειτα εκλογές, το Κ.Κ.Ε. κατόρθωσε να συγκεντρώσει τόσες πολλές ψήφους. Το 1920 οι υποψήφιοί του ψηφίσθηκαν από τους Αντιβενιζελικούς.

Χάρη στο σφαιρίδιο διπλοψήφισαν – έριχναν άσπρο στην Ηνωμένη Αντιπολίτευση και το Κ.Κ.Ε. Αν δεν κέρδιζαν τις εκλογές ο Γούναρης και οι συνεργάτες του, ας κέρδιζαν οι κομμουνιστές. Οποιοσδήποτε, κι ο Σατανάς ακόμη, εκτός από το Βενιζέλο. Τόσο βαθύ ήταν το μίσος. Πώς ν’ απορεί λοιπόν κανείς για την κατάρρευση του Μετώπου; Αλλ’ οι κομμουνιστές ανέπτυξαν ουσιαστική δράση στο Μέτωπο κι οι συνέπειες της διάβρωσης του Στρατού μας δεν άργησαν να δώσουν αποτελέσματα. Πρέπει να ομολογηθεί, ότι ο φανατισμός και των δύο παρατάξεων ωφέλησε τους κομμουνιστές. Οι Βενιζελικοί έβριζαν τον Κωνσταντίνο και συμφωνούσαν μαζί τους κι οι κομμουνιστές. Αλλά και οι Αντιβενιζελικοί έβριζαν τον Βενιζέλο και αποκαλούσαν τη μικρασιατική εκστρατεία «αποικιακό πόλεμο» – σύνθημα που υιοθέτησαν αμέσως οι κομμουνιστές.

Το 1921 κυκλοφόρησε φυλλάδιο της «Ινπρεκόρ» – της υπηρεσίας Τύπου της Κόμιντερν – με άρθρο του Οσσίνσκυ, μέλους του Κ.Ε. του Κ.Κ. της Σοβ. Ένωσης, για τη μικρασιατική εκστρατεία. Τίτλος του ήταν: «Υπό το φως των πετρελαίων της Μουσούλης» και χάραζε τη «γραμμή», ότι ο Βενιζέλος οδήγησε το Στρατό μας στη γη της Ιωνίας, για να εξασφαλίσουν οι Άγγλοι τα πετρέλαια της Μουσούλης!

Τη γραμμή αυτή υιοθέτησαν κι οι «ινστρούχτορες» του Κ.Κ.Ε., που είχαν εισχωρήσει στις τάξεις του Στρατού μας. Και το «θαύμα» έγινε. Οι αξιωματικοί, εκείνοι που μοναδικό προσόν τους είχαν τον Αντιβενιζελισμό, τους επέτρεψαν να προπαγανδίζουν ελεύθερα τα συνθήματα τους. Ακόμη και πολλοί Αντιβενιζελικοί, αλλά τίμιοι αξιωματικοί και ακραιφανείς Έλληνες, δεν τόλμησαν ν’ αντιδράσουν.
Πώς να απαγορεύσουν συνθήματα αντιβενιζελικά; Το τριαδικό σύστημα, η συνωμοτική οργάνωση των κομμουνιστών μέσα στις τάξεις του Στρατού μας, εγκαταλείπεται. Ο συνωμοτισμός είναι περιττός. Η κομμουνιστική προπαγάνδα διεξάγεται ελεύθερα – έχει την ανοχή και τις ευλογίες της Κυβέρνησης της Αυτού Μεγαλειότητας. Το γνώριζε αυτό ο Κωνσταντίνος; Ασφαλώς όχι.

Και οι κομμουνιστές συνέχισαν το όργιό τους, που κορυφώθηκε με την απεργία των σιδηροδρομικών, που έγινε αφορμή να παραδοθεί όλο το συγκοινωνιακό δίκτυο στους κομμουνιστές. Και ιδού πώς:

Οι σιδηροδρομικοί των Σ.Ε.Κ. έκαναν απεργία, ζητώντας αύξηση των αποδοχών τους. Οι συγκοινωνίες μας παράλυσαν. Αλλ’ η χώρα βρισκόταν σε εμπόλεμη κατάσταση και η Κυβέρνηση εξέδωσε διάταγμα επιστράτευσης των σιδηροδρομικών. Και όσοι δεν επέστρεψαν στην εργασία τους συνελήφθηκαν και στάλθηκαν… στους σιδηρόδρομους της Μικράς Ασίας. Η Ιωνική γη, η χώρα των 6.000.000 Ελλήνων, ήταν για την Κυβέρνηση Γούναρη η Σιβηρία της Ελλάδας των 4.000.000. Η αποστολή τους είχε την έννοια «ποινής», στην εξορία. Και οι εξόριστοι αντέδρασαν ακολουθώντας τ’ αχνάρια των θυμάτων του τσαρισμού: Κήρυξαν την κοινωνική τους επανάσταση με το σύνθημα: «Κάτω ο πόλεμος». Η Κόμιντερν θα έπρεπε να ήταν ικανοποιημένη. Η Ελλάδα βάδιζε τα βήματα της τσαρικής Ρωσίας.

Οι περισσότεροι από τους 300 σιδηροδρομικούς ήταν κομμουνιστές- πρωτεργάτες της απεργίας. Αλλά κι όσοι δεν ήταν, έγιναν μόλις δόθηκε η διαταγή της «εξορίας» τους. Από την ημέρα εκείνη οι σιδηρόδρομοί μας ήταν υπό τον έλεγχο των κομμουνιστών. Κι ο Σταυρίδης προσθέτει:

«Δύναται ν’ απορή κανείς τώρα, διατί κατέρρευσεν εκεί το μέτωπον, όταν τοιαύτα μέτρα ελαμβάνοντο από την Κυβέρνησιν; Οι 300 σιδηροδρομικοί εις το Μέτωπον, όχι μόνον έγιναν άριστοι σύνδεσμοι μεταξύ των ομάδων των κομμουνιστών εις το Μέτωπον, όχι μόνον μετέφερον πανταχού προπαγανδιστικό υλικόν, εφημερίδας, «μπροσούρας», αλλά και λιποτάκτας εβοήθουν πολλούς και ταξίδια κομμουνιστικών στελεχών μεταξύ των μονάδων και της Σμύρνης. Έφθασε το πράγμα εις σημείον, ώστε η Στρατιά Μικράς Ασίας να έχη εις τα χαρτιά της 60.000 λιποτάκτας. Οι πλείστοι έξ αυτών είχον σταλή ήδη εις την Ελλάδα με τα επίτακτα πλοία, όπου υπήρχον ναύται κομμουνισταί. Αλλά μεγάλας υπηρεσίας προσέφερεν εις τον Κομμουνισμόν το επίτακτον πλοίο, «Έλση», μέσα εις το οποίον υπηρετούν εις ιατρός κομμουνιστής και μερικαί νοσοκόμοι κομμουνίστριαι. Τα στρώματα των κρεββατιών πάντοτε κάτι έκρυπτον».

Είναι αλήθεια, ότι ορισμένοι συγγραφείς, στρατιωτικοί, αναζητώντας τα αίτια της κατάρρευσης, αρνήθηκαν ή θέλησαν να μειώσουν τη σημασία της κομμουνιστικής προπαγάνδας. Είναι ευνόητο. Δεν αποτελεί προσπάθεια αποφυγής των ευθυνών τους. Απλούστατα, ακόμη και σήμερα δεν μπορούν να πιστέψουν, ότι διαπράχθηκαν τόσο εξοργιστικά σφάλματα. Άραγε όμως, ήταν μόνο σφάλματα;

Όσο κι αν ερευνήσει κανείς τα στοιχεία, που σήμερα υπάρχουν, όση προκατάληψη να έχει, δεν θα κατορθώσει να δώσει στην «εξορία» των 300 σιδηροδρομικών άλλο χαρακτηρισμό από το ότι ήταν ένα ολέθριο σφάλμα. Αλλά και τα μεγαλύτερα αποθέματα καλής πίστης δεν μπορούν να παρεμποδίσουν ένα παραλληλισμό της κατάρρευσης του μικρασιατικού Μετώπου, της αποσύνθεσης της Στρατιάς με τη διάλυση του τσαρικού Στρατού, την οποία υποδαύλισα ο Λένιν. Και τον Λένιν είχε στείλει στη Ρωσία ο ίδιος ο Κάιζερ ο φανατικός εχθρός του Κομμουνισμού για να υπονομεύσει το Μέτωπο, των μετόπισθεν, ακριβώς όπως υπονόμευσαν τα μετόπισθεν και οι 300 σιδηροδρομικοί. Είναι μια συμπτωματική ομοιότητα, την οποία, όμως, δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς.

Έτσι, ο Κομμουνισμός, προετοίμασε την κατάρρευση. Και οι πρώτοι, που έδωσαν το σύνθημα της φυγής, στη πρώτη μονάδα, που κατέρρευσε, ήταν δύο κομμουνιστές λοχίες του 41ου Συντάγματος. Από τη στιγμή εκείνη οι κομμουνιστές αναπτύσσουν εντατική δράση. Είχαν κατορθώσει, πάντοτε με το έμβλημα του Αντιβενιζελισμού να διεισδύσουν σ’ εμπιστευτικές θέσεις, σε επιτελεία, τηλεφωνικά κέντρα, μονάδες ανεφοδιασμού. Γνώριζαν την πραγματικότητα και φρόντιζαν να την εξογκώνουν. Στις κρίσιμες στιγμές, όταν μια λέξη ήταν αρκετή να κλίνει τη πλάστιγγα, έριχναν το δηλητήριό τους: – Εμπρός για τα σπίτια μας, παιδιά… Ας αφήσουμε τον Κεμάλ στη χώρα του.

Και το τμήμα, η μονάδα, το Μέτωπο ολόκληρο κατέρρεε.


Σχετικὰ θέματα:  
(Visited 425 times, 1 visits today)




Leave a Reply