Ἒμπρὸς…….. Μόνον ἐμπρὸς……….

Σήμερα εναι μέρα θνικο πένθους. 
Σωπστε  ν κούσουμε τ σα φέρνουν ο ψίθυροι το νέμου.

χοι μισοσβησμένοι.. Σχεδν νύπαρκτοι…. λλ φθάνουν κα μ ξυπνον…

Σήμερα λοι, σοι νοον τ στοιχειώδη, θρηνον. 
Πονάει τ εναι μας κα πονάει πολύ. 
Σν τ μαχαίρι πο στρίβει μέσα στν  πληγ γι ν θερίση τι δν κοψε στὸ  διάβα του.

Σν σήμερα,  μάνα σου,  θει μου,  παππος του, κάποιος πολύ κοντινός λων τν λλήνων σφάγη σ κομματάκια π τ βέβηλα χέρια τοῦ  ὑβριδικο μογγολικο κτήνους.

σφάγη, κόπη δι παντς, σν ν μν ταν νθρωπος λλ μία ταπεινή μαργαρίτα, να τυχαο γριολούλουδο, να κάτι τς, τσο μικρ κι σήμαντο,  τόσο χαμερπές, πο δν ξιζε τν κόπο π τ κτήνη οτε γι μία ματι. Οτε γι να λλαξοδρόμι…..
Κι κόμη κα ἐτούτην τν ρα, ο φωνς, τ δάκρυα, ο κραυγς,  δικη πολτοποίησις,   γεμίζουν μ πόγνωσι τ ατι μας.
Πς θ τος ρπάξουμε π τ χέρια το κτήνους; Πς θ τος σώσουμε πτ νύχια το τέρατος; Τ φιάλτης εναι ατς; Πς θ ξεφύγουμε; Πς θὰ  ἀπαλύνουμε τς πληγς. Πς θ κολλήσουμε τ κεφάλια; Πς θ χαϊδέψουμε τ ξεριζωμένα μαλλι τν κοριτσιν; Πς θ σκουπίσουμε τ δάκρυ τν γερόντων; Πς; Πς ν γυρίσουμε πίσω τν χρόνο γι ν γγίξουμε μ λίγη στοργ κα τρυφερότητα  ποια πληγ  γέμισε τ σώματα κα τ μυαλ τ φθονερό  χέρι το κτήνους; Πς θ γεμίσουμε κάθε νθρώπινο κεν; Πς ντ καλύψουμε; Πς;

Δν θ ξεφύγουμε. Δν πρέπει ν ξεφύγουμε ΠΟΤΕ  σο τ κάθε βριδικμογγολικ κτνος ναπνέει. Κα δν μπορομε πλέον ν ξεφύγουμε!

Τ δάκρυα δν θ γιάνουν τν πληγ πο κακοφόρμισε κα σαπίζει. Ζέχνει πι κα τρώει τ σωθικ τ δικ μας κα τν παιδιν μας. Αμα θώων, αμα γενναίων, αμα ρώων πο σβησαν μ να μεγάλο γιατί χαραγμένο στχείλη. Δν θ ξεφύγουμε ΠΟΤΕ. Δν πρέπει ν ξεφύγουμε ΠΟΤΕ. ΠΟΤΕ.  κοτε λληνες; ΠΟΤΕ!!!!

Δν χουμε κανένα δικαίωμα ν ξεφύγουμε π τν μνήμη κα τν εθύνη….

Πρέπει ν ξαναγίνουμε λο ατ πο πράγματι εμαστε. νθρωποι κι λληνες.

λληνες νθρωποι….. 

Δν θ πάρουμε τν Πόλη. Θ πάρουμε πίσω μως τν ζω   πο μς  κλεψαν. Δν θ πάρουμε τ για χώματα. Θ πάρουμε μως πίσω τ ερ κα τ σια τς φυλς μας. Θ τ στήσουμε στος τόπους τους κα θ τ νεργοποιήσουμε. κοτε λληνες;

κούγεται τρελλό… Σν κακοφτιαγμένο στεο… Κι μως… Δν εναι… 

Γι πόσους αἰῶνες κόμη θ στεκόμαστε στν γωνία σκυμμένοι, τρομαγμένοι, φοβισμένοι; Γι πόσους αἰῶνες κόμη θ ποχωρομε; 

ν τάξει… Μς κτύπησαν κα  μς κτυπον μ λες τους τίς δυνάμεις… λλ κα τί μ ατό; Πάντα λίγοι μασταν.. Κα πάντα νικητές…

Δν θ  ρπάξουμε τίποτα. Θ μς δοθον ΟΛΑ. τσι πιτάσσει τσυμπαντικν δίκαιον. τσι ρίζει  θεία φύσις. τσι φείλουμε ν πράξουμε σοι κόμη  νοον. Πρέπει ν ντιστρέψουμε τ πάντα γι ΠΑΝΤΑ. Πρέπει ν σηκωθομε γι ΠΑΝΤΑ κα ν σηκώσουμε κι λλους, πολλος, λους.

κοτε λληνες; Καλ σταθήκατε παρατηρητές τόσον καιρό… Καλά βλέπατε τος πντες ν ρπάζουν κι να μικρό κομμάτι λλάδας… Τώρα μως τ κομμάτια τελείωσαν… Μς τ πραν λα.. ΟΛΑ! Μία σταλι  χώματος κρατήσαμε γι ν μν χαθομε.. Κι ατ μως τώρα μς τ ρπάζουν… Δν νομίζετε πς εναι πλέον καιρός;

Ξυπνστε γρήγορα. Ξεμουδιστε τάχιστα π πνο βαθ, αώνων. Σηκωθετε. Πιστε τ λληνικ σας πλα τ ερ στ δυνατ σας χέρια κακινεστε τ γρήγορα κα δυνατ.  στορία μας καλε.  στορία μς δεικνύει  κάθε βμα. Εναι πανίερο χρέος ατ πο θ πράξουμε. Εναιλαχίστη τιμ στ σα οδες ς τρα   δν τίμησε. Τμ μας κα χρέος μας.φειλ αώνων. 

πλα μας  Γνώσις,  Πίστις,  πίγνωσις το ποιο εμαστε κα ποις ὁ ῥόλος μας. ερ πλα. νίκητα.

Τ πλα τ ερά μας λληνες! Τ πλα μας! Τν γνώσι! Τν ατοπεποίθησι!  Τν  ατογνωσία! Τν πίστη στ ποτέλεσμα! Τν σοφία! Τν πιστήμη! Τ νειρο! Τν λόγο! Τν σκέψι! Σηκωθετε! Δν χουμε λλο χρόνο! χρόνος τελειώνει! 

Ξεκινμε λληνες κι χουμε πολύ δουλει κα μεγάλο δρόμο. Ξεκινμε τρα. Μ κάθε μέσον, μ κάθε τρόπο. Κανένα κτνος δν μπορε πι ν σταθῆ ἐμπρς μας. Τ ερν κα δίκαιον τς φύσεως ρίζει τ βήματά μας. ρίζει τν στόχο μας. Ξεκινμε πάνοπλοι, πανέτοιμοι γι λα.

Ξεκινμε λληνες! Δν χουμε λλον χρόνο! Ἡ μάχη ἔχει ἤδη ἀρχίσει!

Φιλονόη κ το Πόντου. 

Τραντελληνίς.

Υ.Γ.   βρις κακς κράτησε στν γ τόσους αἰῶνες. φθασε  ρα τς Νεμέσεως.  Κι μες ς λληνες εμαστε τ χέρι τς Νεμέσεως κα τ μέσον. πλανήτης κι  νθρωπος μς καλον. μάχη, μεγάλη μάχη  σ λίγο ξεκιν…  Ν εστε τοιμοι! 

μπρς…….. Μόνον μπρς……….

 


 

(Visited 26 times, 1 visits today)




Leave a Reply