Στρατιωτικοποίησις τῆς κοινωνίας

 Μοῦ ἔκανε ἐντύπωσι ἡ παρακάτω εἴδησι καί σκέφτηκα νά τήν μοιραστῶ μαζί σας. Ἔκανα μερικές σκέψεις, ἐπίσης, τίς ὁποῖες παραθέτω στό τέλος τοῦ ἄρθρου. Ἔτσι γιά νά σᾶς ἀφήσω νά τό διαβάσετε ἀνεπηρέαστα.

  Αὐτή τήν ἐποχή τελειώνουν  τά σχολεῖα (καί τά νηπιαγωγεῖα). Γίνονται γυμναστικές ἐπιδείξεις, ἀπαγγελίες ποιημάτων, παιχνίδια, χοροί, τραγούδια κλπ.  Μέ αὐτά, τέλος πάντων, ἀσχολοῦνται τά παιδάκια πού πηγαίνουν γιά πρώτη φορά στό Ἑλληνικό σχολεῖο, πού τώρα τελειώνει τό ἔτος καί θά κάνουν διακοπές. Μέ τί ἀσχολοῦνται ὅμως τά παιδάκια τῆς γειτονιᾶς μας;

Ξεκάθαρο το μήνυμα από την σχολική παράσταση του τέλους χρονιάς των μικρών παιδιών. Κάθε Τούρκος γεννά στρατιώτη, κάθε Τούρκος συγκρούεται, κάθε Τούρκος φυσικά και σκοτώνει ανθρώπους.

 Στα σχολεία που ετοιμάζονται για τις διακοπές του καλοκαιριού, άρχισε η περίοδος των εκδηλώσεων τέλους χρονιάς. Ένα από αυτά τα σχολεία είναι και το δημοτικό Ορχάν Γκαζί στην περιοχή Κούρτκιοι της Κωνσταντινούπολης. Τα μικρά παιδάκια που φαίνονται στην φωτογραφία που τραβήχτηκε την περασμένη εβδομάδα είναι του νηπιαγωγείου. Είναι μια από τις τελευταίες πρόβες που γίνονται στο σχολείο για την τελετή του τέλους της χρονιάς. Οι μικροί μαθητές στην επίδειξη στην οποία θα είναι παρόντες οι γονείς τους, οι δάσκαλοι και οι μουσαφίρηδες, θα αναπαραστήσουν τον πόλεμο του Τσανάκκαλε και τον εθνοσωτήριο πόλεμο.

Οι δάσκαλοι που έκαναν την χορογραφία της εκδήλωσης δεν παρέλειψαν καμμία λεπτομέρεια. Πρώτα τα αγόρια ξαπλώνουν στο χαράκωμα και αρχίζουν να πολεμάνε. Κατά την διάρκεια της σύγκρουσης αυτοί που πυροβολούνται πέφτουν κάτω. Μετά μικρά παιδάκια απαγγέλλουν ηρωικά ποιήματα σχετικά με τον θάνατο. Γίνεται αντιληπτό ότι ο πόλεμος δεν πέτυχε. Μετά από λίγο όλα τα παιδιά που πολεμούνε γίνονται ¨μάρτυρες¨. Και έρχεται η ώρα για τις μαθήτριες στην σκηνή. Το καθήκον που τους δόθηκε είναι να κλάψουν και να θρηνήσουν για τους μάρτυρες. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ξαφνικά βγαίνουν από τις κοιλιές των μικρών στρατιωτών μεγάλες σημαίες. Και αυτές οι σημαίες σκεπάζουν αυτούς που ¨μαρτύρησαν¨. Και έτσι τα μικρά παιδιά γίνονται φέρετρα σκεπασμένα με τουρκική σημαία. Αυτό είναι λοιπόν η κάθαρση της εκδήλωσης. Και προφανώς αυτοί που θα την παρακολουθούνε θα ανατριχιάσουν και θα χειροκροτήσουν θερμά.

Στήν πιό τρυφερή ἡλικία, τότε πού ὁ καθένας μας μαθαίνει μέ πάρα πολύ μεγάλη εὐκολία, πού ἐπηρεάζεται ἐπίσης μέ πάρα πολύ μεγάλη εὐκολία καί πού χειραγωγεῖται ἀκόμη μέ μεγάλη εὐκολία καί δέν ξεχνᾶ ποτέ αὐτά πού ἔχει μάθει, οἱ Τοῦρκοι ἀντιμετωπίζουν μέ αὐτόν τόν τρόπο τά παιδιά τους. Ἐμεῖς ἀνατρέφουμε «χαλβάδες», χωρίς καθόλου εὐκολία!  Ἄς ἐλπίσουμε πώς δέν θά χρειαστῆ ποτέ νά εὑρεθοῦν σέ ἀντιπαράθεσι μέ τά γειτονόπουλα. Θυμήθηκα τίς φωτογραφίες πού κυκλοφοροῦν στό διαδίκτυο, τοῦ Κωστάκη καί τοῦ Γιωργάκη, πού ὡς «νηπιαγωγάκια» χαιρετοῦν μέ δουλοπρεπές ὕφος στόν τάφο τοῦ Κεμάλ! Κακίες….Ἀπό τό ἕνα ἄκρο στό ἄλλο; Ὑπάρχει καί ἡ  μέση ὁδός.

τουρκικά νέα 

(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply