Μειωμένη ἐθνικὴ κυριαρχία κι 180 ψήφοι.


Ἕνα ἄκρως ἐνδιαφέρον ἄρθρον τῆς Μαρίνας Μάνη, ἀπὸ τὸ capital, ποὺ ναὶ μὲν παρουσιάζει τὴν πλήρους διεξόδου θέσι ποὺ μᾶς ἔχουν φέρει οἱ 155 (τὰ καϋμένα… ἔπεσαν θύματα ἐκβιασμοῦ… λένε!) ἀλλὰ προσπαθεῖ νὰ ἑστιάσῃ, κατὰ κάποιον τρόπο, στὸ κομμάτι τοῦ νομοτύπου. 

Ξέρετε κάτι; Τὰ μεσοπρόθεσμα, τὰ μνημόνια, οἱ νόμοι καὶ πάσῃς φύσεως ὑπογραφὲς ποὺ μπαίνουν, δὲν ἔχουν οὐδεμία ἀξία. Σήμερα ὁ GAP ἐκβιάζει, αὔριο θὰ ἐκβιάζεται, μεθαὒριο θὰ εἶναι ὁ Ἀντωνάκης στὴν θέσι του, ἡ Ντορούλα, ὁ Γεωργάκης, ὁ Ἀλεξᾶκος, ἡ Ἀλεκούλα,  ὁ ὁποιοσδήποτε. Δὲν ἔχουν σημασία πλέον τὰ ὀνόματα. Καμμίαν. Σημασία ἔχει ἡ ἐξ ἀρχῆς στραβὴ ὀπτική. Διότι οὐδεῖς ἐξ αὐτῶν ψηφίζει, ἀποφασίζει, συναινεῖ, διαφωνεῖ, ὑπογράφει ἢ μουντζώνει μὲ τὴν καρδιά του γεμάτη Ἑλλάδα. Ὅλοι τους, λίγο ἢ πολύ, ἐξυπηρετοῦν τοὺς μικροκομματικούς τους μηχανισμούς, τὰ προσωπικά τους μικροσυμφέροντα καὶ τὸν κοντόφθαλμο προσωπικό τους μικρόκοσμο. Μικροί, μοιραῖοι κι ἄβουλοι ἄντάμα, προσμένουν ἴσως κάποιο θαῦμα… Τὸ ὁποῖον δὲν θὰ ἔλθῃ ποτέ! 

Διότι εἶναι μικροί, εἶναι δουλοποιημένοι, εἶναι ὁλίγιστοι, εἶναι ἀνίκανοι, εἶναι κοντόφθαλμοι… Εἶναι τόσα πολλὰ ΤΙΠΟΤΑ… Κι ὅλοι μαζί, ὅλοι αὐτοὶ μαζί, δὲν θὰ μποροῦσαν ποτὲ νὰ φτιάξουν μισόν ΜΕΓΑΛΟ!!! Τί τοὺς κάνουμε τόσους μικρούς βρὲ παιδιά; Τί περιμένουμε ἀπό τοὺς μικρούς βρὲ παιδιά; Τί θὰ μποροῦσαν νὰ κάνουν ὅλες αὐτὲς οἱ ὀρδὲς μικρῶν βρὲ παιδιά; 

Συμφωνίες; Συναινέσεις; Προσκυνήματα; Τί τοὺς κάνουμε λοιπόν ὅλους αὐτοὺς τοὺς μικροὺς βρὲ παιδιά; Ἐξακολουθοῦμε κι ἀναρωτιόμαστε; Ἀκόμη; Καὶ ποῦ εἶναι οἱ μεγάλοι; Γιατί μᾶς τοὺς κρύβουν; 

Φιλονόη.

Υ.Γ. Οὐδεῖς ἐξ αὐτῶν δὲν ἔβαλε ΠΟΤΕ ἐπάνω ἀπό ὅλα τὴν Ἐλλάδα. Οὐδεῖς. Καὶ οὐδεῖς ἐξ αὐτῶν δὲν πρέπει πλέον νὰ μᾶς ἀπασχολεῖ! Τελείωσαν! Διότι Ἑλλάδα ἐτοῦτα τὰ σούργελα δὲν θὰ φτιάξουν ποτέ.

Φωτογραφία ἀπό ἐδῶ

Μειωμένη εθνική κυριαρχία και 180 ψήφοι

Της Μαρίνας Μάνη

«Με βάση το Σύνταγμα, 180 ψήφοι απαιτούνται μόνο στην περίπτωση εκχώρησης εθνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εχετε συνομολογήσει τέτοιο πράγμα;», ρωτούσε ο Αντώνης Σαμαράς τον Ευάγγελο Βενιζέλο την Πέμπτη, λίγο πριν την ψηφοφορία για τον εφαρμοστικό (του Μεσοπρόθεσμου) νόμο.

Η ερώτηση ήταν ρητορική και διατυπώθηκε επειδή λίγο νωρίτερα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Οικονομικών είχε επαναλάβει την πρότασή του να ψηφισθεί (τον Σεπτέμβριο) με την αυξημένη πλειοψηφία των 180 ψήφων η νέα δανειακή σύμβαση – το λεγόμενο «Μνημόνιο 2».

Προς έκπληξη όλων –και κυρίως της κυβέρνησης– την απάντηση έδωσε λίγα 24ωρα αργότερα ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Η κυριαρχία της Ελλάδας θα περιορισθεί εξαιρετικά», δήλωσε προχθές ο επικεφαλής του Eurogroup στο περιοδικό Focus, προανήγγειλε την άφιξη ομάδων ευρω-ειδικών για την εφαρμογή του προγράμματος ανά υπουργείο… κι έβαλε φωτιά στα ήδη εύφλεκτα πολιτικά τόπια. 

Κυβερνητικά στελέχη και εκπρόσωποι της αντιπολίτευσης αντέδρασαν, βεβαίως, στη δήλωση αυτή, ωστόσο όλοι κατάλαβαν ότι ο Σεπτέμβριος θα αποδειχθεί ο πιο καυτός μήνας. Εάν η κυβέρνηση επιμείνει στις 180 ψήφους θα είναι σαν να ομολογεί τα περί περιορισμού της εθνικής κυριαρχίας. Εάν (ξανα) επιλέξει την απλή πλειοψηφία των 151 ψήφων, τότε θα «βοηθήσει» την αξιωματική αντιπολίτευση να επαναλάβει άνετα και συντεταγμένα το «όχι» της. Επιπλέον, θα κινδυνεύσει η ίδια με νέες απώλειες (μετά την τελευταία του Παναγιώτη Κουρουπλή) και, ενδεχομένως, με απώλεια της δεδηλωμένης, καθώς ουκ ολίγοι κυβερνητικοί βουλευτές διεμήνυσαν πως μετά το Μεσοπρόθεσμο δεν θα ξαναψηφίσουν ο,τιδήποτε συνοδεύεται από σκληρά μέτρα και εκβιασμό. Με την κοινοβουλευτική ομάδα να αριθμεί πλέον μόνο 154 μέλη (από 160 που είχε την επομένη των εκλογών) όλα θεωρούνται πιθανά.

Και δεύτερη ψυχρολουσία

Εάν η δήλωση Γιούνκερ ήταν η πρώτη ψυχρολουσία, η δεύτερη προήλθε από την Εκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, στην οποία γίνεται ευθέως λόγος για απολύσεις στο δημόσιο τομέα, παρά το γεγονός ότι αυτός ο όρος δεν υπήρχε στο σχετικό άρθρο 37 του εφαρμοστικού νόμου. Όπως αναμενόταν, η ΝΔ «σήκωσε» χθες το θέμα μιλώντας για παραπλάνηση της Βουλής… και της ίδιας, καθώς το άρθρο 37 ήταν ένα απ΄αυτά που υπερψήφισε η αξιωματική αντιπολίτευση, με εξαίρεση την επίμαχη παράγραφο 7. 

«Ισχύει ό,τι ψήφισε η Βουλή», ήταν η απάντηση του κ. Βενιζέλου. Αλλά η επισήμανσή του «η Βουλή γνώριζε τα πάντα, τα κόμματα και οι βουλευτές τοποθετήθηκαν μετά λόγου γνώσεως και επί των λεπτομερειών», προκαλεί ήδη νέο αναβρασμό στην κυβερνητική κοινοβουλευτική ομάδα, μέλη της οποίας έλεγαν χθες ότι… δεν ψήφισαν απολύσεις.

Χωρίς θερινά;

Το πολιτικό θερμόμετρο αναμένεται να ξεπεράσει σε άνοδο το καιρικό και για δύο επιπλέον λόγους: Πρώτον, διότι τα σφικτά χρονοδιαγράμματα θέλουν τον δεύτερο εφαρμοστικό νόμο να κατατίθεται προς ψήφιση μέχρι τα τέλη Ιουλίου. Δεύτερον, οι  πληροφορίες θέλουν την Ολομέλεια να μη διακόπτει για καλοκαίρι λόγω της κρισιμότητας της κατάστασης. Αυτό σημαίνει ότι (και) οι επόμενες μάχες θα δοθούν επί του συνόλου των «300», χωρίς η κυβέρνηση να έχει την παραδοσιακή πολυτέλεια να ορίζει τη σύνθεση των θερινών τμημάτων ανάλογα με την κρισιμότητα των νομοσχεδίων φροντίζοντας να μη μετέχουν στα επίμαχα οι επίφοβοι. Εκτός κι αν αλλάξει σχεδιασμό…

 

(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply