Τὸ τρελλοβάπορο….

Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στὰ βουνὰ 

 

κι ἀρχίζει τὶς μανοῦβρες «βίρα-μάϊνα»…

 

Τὴν ἄγκυρα φουντάρει στὶς κουκουναριές, 

 

φορτώνει φρέσκο ἀέρα κι ἀπ’ τὶς δυό μεριές.

 

Εἶναι ἀπὸ μαύρη πέτρα κι εἶναι ἀπ’ ὄνειρο.

 

Κι ἔχει λοστρόμο ἀθῶο, ναύτη πονηρό.



Ἀπὸ τὰ βάθη φθάνει στοὺς παλαιοὺς καιρούς, 

βάσανα ξεφορτώνει κι ἀναστεναγμούς. 

Ἔλα Χριστὲ καὶ Κύριε, λέω κι ἀπορῶ.

Τέτοιο τρελλὸ βαπόρι, τρελλοβάπορο.

Χρόνους μας ταξειδεύει, δὲν βουλιάξαμε. 

Χίλιους καπεταναίους, τοὺς ἀλλάξαμε…

Κατακλυσμοὺς ποτέ, δὲν λογαριάσαμε.

Μπήκαμε μὲς στὰ ὅλα, καὶ περάσαμε. 

Κι ἔχουμε στὸ κατάρτι μας, βιγλάτορα

παντοτινὸ τὸν Ἥλιο, τὸν Ἥλιάτορα…

στίχοι Ὀδυσσέας Ἐλύτης, μουσική: Δημήτρης Λάγιος, τραγούδι: Νίκος Δημητρᾶτος καὶ χορωδία Λαμίας.

(Visited 55 times, 1 visits today)




Leave a Reply