Τὰ μυστικὰ τοῦ κρατῆρος τοῦ Δερβενίου.

Ἕνα κόσμημα, ἕνα ἔργο τέχνης, ἕνα «ποιήμα» τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων, παρουσιάζεται ἀπὸ τὸν Κρασοπατέρα. Ὁ κρατὴρ τοῦ Δερβενίου, χάλκινο ἄγγεῖο τοῦ 4ου αἰῶνος, ποὺ σώζεται σὲ ἀρίστη κατάστασι, μᾶς παρουσιάζει μίαν εἰκόνα γιὰ τὰ ἔργα τῶν προγόνων μας, ἀρκετὰ διαφωτιστική. 

Ἕνα πανέμορφο κομμάτι ποὺ ἀξίζει νὰ τὸ δοῦμε καὶ νὰ τὸ θαυμάσουμε. 

Φιλονόη.

 

Τὰ μυστικὰ τοῦ κρατῆρος τοῦ Δερβενίου.2

Ο κρατήρας του Δερβενίου, το μοναδικό ακέραιο χάλκινο αγγείο με ανάγλυφες παραστάσεις που σώζεται από τον 4ο αιώνα π.Χ.
Μοναδικό στο είδος του εύρημα και προϊόν προηγμένης τορευτικής του 4ου αι. π.Χ., το αγγείο αυτό χρησιμοποιήθηκε ως τεφροδόχος στον τάφο Β’ του Δερβενίου, ενώ αρχικά προοριζόταν για την ανάμειξη του κρασιού με νερό:
Ο κρατήρας σώζεται ακέραιος και το χρυσό του χρώμα οφείλεται στη μεγάλη περιεκτικότητα κασσίτερου στο κράμα του χαλκού. Το ύψος του φτάνει σχεδόν το ένα μέτρο (0,91 εκατοστά).
Η κεντρική σκηνή του αγγείου καλύπτεται από το ζευγάρι Διόνυσος και Αριάδνη που εικονίζεται σε μία στιγμή χαλάρωσης, ενδεχομένως ύστερα από ερωτική πράξη (ιερός γάμος).
Η πλούσια διακόσμησή του ενσαρκώνει έναν ύμνο στον θεό Διόνυσο, στην παντοδυναμία του, στη φύση και την εξουσία του πάνω στη ζωή και τον θάνατο.
Στην κύρια όψη εικονίζεται ο ιερός γάμος του θεού με την Αριάδνη. Γύρω τους κάποιες Μαινάδες – ακόλουθοι είναι συνεπαρμένες στον οργιαστικό τους χορό, ενώ άλλες κάθονται αποκαμωμένες στον ώμο του αγγείου.
Μυθικές μορφές, θηρία, ήμερα ζώα, κλαδιά αμπέλου και κισσού διακοσμούν όλες τις επιφάνειες του αγγείου. Στο χείλος, μια επιγραφή με ασημένια γράμματα μαρτυρά το όνομα του κατόχου του: είναι ο Αστίων, γιος του Αναξαγόρα, από τη Λάρισα.
Είναι το μοναδικό ακέραιο χάλκινο αγγείο με ανάγλυφες παραστάσεις που σώζεται από αυτή την εποχή. Δημιουργός του είναι ίσως ένας γλύπτης και τορευτής από κάποια ιωνική πόλη της Χαλκιδικής, που μαθήτεψε στην Αθήνα ή απλώς ήταν εξοικειωμένος με την αττική τέχνη και τεχνική. Χρονολογείται στο 330-320 π.Χ.
Και μπορεί ένας…Υδραίος να μην έχει καμία δουλειά στη Λάρισα, ένας Λαρισαίος όμως στη Μακεδονία είχε, διότι… οι Αλευάδες (αρχαιότατο θεσσαλικό δυναστικό γένος, που βασίλευσε στη Θεσσαλία μέχρι και τον 2ο αι. π.Χ) οι οποίοι κατάγονταν από τον Αλεύα, εγγονό του Ηρακλή, όταν ο γειτονικός οίκος των Φερών άρχισε να γίνεται επικίνδυνος ζήτησαν τη βοήθεια των Μακεδόνων, που νίκησαν τον οίκο των Φερών και τους γλίτωσαν από τον κίνδυνο.
Επειδή όμως όλα απαιτούν ανταλλάγματα, από τότε χρονολογείται και η εξάρτηση της Θεσσαλίας από τη Μακεδονία ενώ με τον καιρό οι Αλευάδες έχασαν την εξουσία και υποτάχθηκαν στον Φίλιππο Β’ ο οποίος πήρε όμηρους στη Μακεδονία την αριστοκρατική οικογένεια. Οσο για την άγνωστη επιγραφή του πασίγνωστου κρατήρα ΑΣΤΙΟΥΝΕΙΟΣ ΑΝΑΞΑΓΟΡΑΙΟΙ ΕΣ ΛΑΡΙΣΑΣ πρόκειται ουσιαστικά για θεσσαλική παραλλαγή (ντοπιολαλιά) της αιολικής διαλέκτου. Αν μεταγραφόταν στην αττική διάλεκτο θα έγραφε: Αστίων Αναξαγόρου εκ Λαρίσης. Σήμερα θα μπορούσε να γράφει… (σε απόλυτα σύγχρονα θεσσαλικά) «Η Αστιουνάκους τουν Αναξαγοραίων απ’ τ’ Λάρσα».
info: Τον κρατήρα του Δερβενίου μπορείτε να δείτε στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης (Μανόλη Ανδρόνικου 6, τηλ. 2310-830538).
Πηγή άρθρου ~ Τα Νέα / Φωτό ~ Latsis Foundation

This slideshow requires JavaScript.

Κρασοπατήρ

Υ.Γ. Δὲν τὸ χορταίνω! 

(Visited 157 times, 1 visits today)




27 thoughts on “Τὰ μυστικὰ τοῦ κρατῆρος τοῦ Δερβενίου.

  1. Δέν γίνεται σέ ἕνα Θαυμαστό περίβλημα νά μήν ὐπῆρχε καί μιά Θαυμάσια γεύση εἰς τό περιεχόμενο…… Ἁγνό, χωρίς λιπάσματα ψεκάσματα οξίνες διοξίνες.

  2. Ἕνα δικό μου ………………ξύσιμο.
    Πρίν ἀπό χρόνια πολλά, ἐποχή τρύγου, ἀπό ἕνα σκοτεινό καί ἀραχνιασμένο ὑπόγειο βγάζωμε ἕνα βαρελάκι .
    Ἁφαιρούμε τά τσέρκια καί ἕνα κατάμαυρο στερεό νά εὐωδιάζει.
    Ἡ μυρωδιά ἅπλωσε σέ ὅλο τό χωριό…………………..

  3. τέλειο ξετέλειο ἀκόμη κλαῖμε αὐτή τή κατάμαυρη μαγιά πού πετάξαμε χωρίς νά ξέρωμε τί νά τήν κἀνουμε. Πάντως τό βαρελάκι ἔβγαζε γιά αρκετά χρόνια διαφορετικό κρασί καί εὐωδιαστό καί τό συγκερνούσαμε στά ἄλλα βαρέλια…………..

  4. ΔΥΣΤΥΧΗΜΑΤΑ καί ἀπανωτά. Ἴντα νά κάμεις τή μαγιά ἀπού πάει τό Ρωμέϊκο πάει καί το κοτσιφάλι………………………………….

    • Μὴν μπερδεύουμε τὰ ἀμπέρδευτα… Εἴπαμε, ἄλλο αὐτὸ ποὺ διαβάζουμε κι ἄλλο αὐτὸ ποὺ ἀναφέρομαι.

  5. Ὥρα νά πάμενε σέ ἄλλους χωροχρόνους γιατίς ἄλλη μέρα ξημερώνει κι ἄλλα βάσανα ἔρχουντε κι ὅσα μπερδεμένα κι ὅσα ἀμπέρδευτα μονό ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ.

  6. Καί καλό καἰ ἀλησμόνητο. Τό Φεγγάρι τόδαμε μόλις ἀνεβήκαμε στήν κορφή. Σ’ οὔλη τήν ἀνάβαση ἀντιφέγγιζε ἀπό τήν πλαγίά τοῦ σπαθιοῦ.
    Ὅσες πέτρες κι ἄν ἐβάλαμε στό νάυλο οὕλη νύχτα ἐτσαρχάλιζε ἀπό τόν ἀέρα. Μάτι δέν ἔκλεισα.

Leave a Reply