«Ὁ Μάϊος μᾶς ἔφτασε, ἐμπρός, βῆμα ταχύ…

3ceb4ceb4….νά τόν προϋπαντήσουμε, παιδιά στήν ἐξοχή». Λοιπόν, σοβαρά τό λέω. Μήπως ἦρθε ἡ ὥρα – μέ ὄλα αὐτά πού βλέπουμε καί ὑφιστάμεθα ἀπό τούς φωστῆρες τοῦ ἔθνους νά “πάρουμε τῶν ἀμαθιῶ μας” καί νά ξαναγυρίσουμε στά πάτρια ἐδάφη; Στά μέρη πού γεννηθήκαμε, πού μεγαλώσαμε, πού ἀγαπήσαμε, οἱ περισσότεροι, ὅσο τίποτα στόν κόσμο;  Μιά χαρά!

Ὁ Μάϊος, λοιπόν, ἤ ἡ Ἄνοιξις ἄν θέλετε, θά ἐρθῃ ἀπό τήν ἐξοχή. Ἀπό τούς καρπούς τῆς γῆς πού τόσο ἁπλόχερα μᾶς προσφέρει ὅταν ἀσχολούμεθα μαζί της. Ἀπό τά τρόφιμα, κυρίως. Ἐδῶ, σέ λίγο καιρό, δέν θά ἔχουμε χρήματα νά ἀγοράσουμε, ὡρισμένοι, ἀκόμη καί τό ψωμί τῆς ἡμέρας. Ἀφοῦ καί ὁ George Soros λίγο ἀπό τό “χαρτζηλίκι” του σέ γῆ τό ἐπενδύει!

Γιά περισσότερες λεπτομέρειες, δεῖτε:

Γιατί ὁ Σόρος πουλάει χρυσό καί ἀγοράζει γῆ;

Στο άρθρο του Mike Adams που ακολουθεί εξηγείται το γιατί η επένδυση σε οτιδήποτε έχει να κάνει με τα τρόφιμα αποτελεί επένδυση στο μέλλον. Διαβάστε το προσεκτικά γιατί όλα συνηγορούν ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν ακριβώς όπως τα περιγράφει!
Οι τιμές των τροφίμων έχουν εκτοξευτεί σε όλη την υφήλιο και δεν φαίνεται να υπάρξει σύντομα κάμψη. Ο ΟΗΕ αναφέρει ότι ο πληθωρισμός των τροφίμων είναι στο 30% ετησίως και η πτώση της αξίας του δολαρίου κάνει τις τιμές τους να φαίνονται ακόμη υψηλότερες. Καθώς το δολάριο χάνει την αξία του λόγω του χρήματος που τυπώνει η Federal Reserve, το κόστος εισαγωγής τροφίμων από άλλα κράτη φαίνεται ότι θα διπλασιαστεί τα επόμενα δύο χρόνια – και πιθανόν και τα δύο που θα ακολουθήσουν μετά από αυτά.
Γι’ αυτό τον λόγο οι επενδυτές στρέφονται στα αγροκτήματα θεωρώντας τα την νέα βιομηχανία ανάπτυξης. “Οι επενδυτές τοποθετούνται σε αγροτική γη στις ΗΠΑ και σε άλλα μέρη στην Ευρώπη, την Λ. Αμερική και την Αφρική καθώς οι διεθνείς τιμές των τροφίμων εκτοξεύονται“, αναφέρει το περιοδικό Bloomberg. “Ένα fund που ελέγχεται από τον εκατομμυριούχο hedge-fund manager, George Soros, κατέχει το 23.4% της αγροτικής επιχείρησης της Ν. Αμερικής Adecoagro SA“.
Στο δημοσίευμα παρατίθενται και μια δήλωση του Jim Rogers, “έχω πολλάκις πει ότι μία από τις καλύτερες επενδύσεις παγκοσμίως θα είναι η αγροτική γη“.
Αυτό οφείλεται στην αυξανόμενη ζήτηση των τροφίμων την στιγμή που οι κλιματικές αλλαγές, η απώλεια ενός μέρους των παροχών νερού και η αποτυχία των γενετικά μεταλλαγμένων καλλιεργειών μειώνουν την παραγωγή διεθνώς. Η Ceres Partners που επενδύει σε καλλιεργήσιμη γη έχει απόδοση της τάξης του 16% από τότε που πρωτοξεκίνησε του 2008. Και αυτό μάλιστα κατά την διάρκεια μιας υφεσιακής οικονομικής περιόδου στην οποία όλες οι άλλες βιομηχανίες κατέγραφαν ζημίες.

Γιατί η παραγωγή και αποθήκευση των τροφίμων μπορεί να αποδειχθεί χρυσωρυχείο
Μπορούμε να υπολογίζουμε σε 3 πράγματα που θα συμβούν τα χρόνια που έρχονται:
Πρόβλεψη 1) Τα αποθέματα τροφής θα μειωθούν περισσότερο.
Πρόβλεψη 2) Οι τιμές των τροφίμων θα διπλασιαστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια και πιθανόν θα ξαναδιπλασιαστούν τα επόμενα 2-3 χρόνια που θα ακολουθήσουν μετά.
Πρόβλεψη 3) Όταν οι τιμές των τροφίμων θα είναι στο 400% των σημερινών επιπέδων, τα αγροκτήματα και οι λαχανόκηποι θα αποδίδουν τρομερά ποσά.
Με άλλα λόγια, καθώς οι τιμές των τροφίμων θα εκτοξεύονται, θα καθίσταται όλο και πιο βιώσιμη οικονομικά η καλλιέργεια του δικού μας φαγητού (ή η αποθήκευση αυτού τώρα που οι τιμές είναι χαμηλά).
[…] Δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε χρυσό. Δεν μπορούμε να τυπώσουμε το δικό μας νόμισμα. ‘Ομως μπορούμε να καλλιεργήσουμε κάτι που είναι μεγαλύτερης αξίας από τον χρυσό και τα λεφτά: το Φαγητό!
Μαθήματα από την Ταΐβάν μετά τον Β’ ΠΠ και γιατί το φαγητό είναι μεγαλύτερης αξίας από τον χρυσό
Έζησα στην Ταΐβάν για 2 χρόνια και είχα την ευκαιρία να μιλήσω με ανθρώπους που βίωσαν την κατάσταση μετά τον Β’ ΠΠ. Στην διάρκεια του πολέμου βεβαίως, η Ταΐβάν βρίσκονταν υπό την κατοχή των Ιαπώνων.
Μετά το τέλος του πολέμου και την αποχώρηση των Ιαπώνων, η Ταΐβάν απέκτησε δικιά της κυβέρνηση υπό τον Τσανγκ Κάι-Σεκ. Το παλιό της νόμισμα τυπώθηκε αμέσως σε μεγάλες ποσότητες από την κυβέρνηση οδηγώντας σε πληθωρισμό αυτού που τώρα αποκαλείται “το παλιό ταϊβανέζικο δολάριο“. Ωστόσο η κυβέρνηση εισήγαγε πολύ γρήγορα ένα νέο νόμισμα, το Νέο Ταϊβανέζικο δολάριοΜέχρι το 1949 το παλιό ταϊβανέζικο δολάριο ανταλλάσσονταν με το νέο με μία ισοτιμία 40,000 προς 1!
Αυτά τα χρόνια μετά τον Β ΠΠ, εάν ήθελες να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα, να αγοράσεις ένα σπίτι ή να βρεις ένα μέρος για να ζήσεις, τα μετρητά ήταν άχρηστα και ακόμη και ο χρυσός δεν θεωρούνταν τόσο χρήσιμος. Το μόνο πράγμα που αντιπροσώπευε πραγματική ευημερία ήταν το φαγητό. Εάν είχες φαγητό, μπορούσες να το ανταλλάξεις με τα πάντα: ένα αυτοκίνητο, ένα σπίτι, εργαλεία, ρούχα, ακόμη και με γη. Εάν δεν είχες φαγητό ήσουν χρεοκοπημένος ανεξάρτητα του πόσα μετρητά ή χρυσό είχες στην κατοχή σου.

Μια κότα που μπορούσε να κάνει αυγά άξιζε περισσότερο από μία ουγγιά χρυσού.
Δεν μπορείς να φας το χρυσό και δεν μπορείς να φας το ασήμι. Όλοι έχουν ανάγκη από την τροφή για να ζήσουν και αυτό σημαίνει ότι όλοι χρειάζονται μια σταθερή παροχή τροφής απλά και μόνο για να συνεχίσουν να αναπνέουν. Γι’ αυτό η επένδυση στα τρόφιμα έχει λογική.
Και λέγοντας “επένδυση στα τρόφιμα” εννοώ οτιδήποτε ή όλα τα παρακάτω:
Επένδυση σε αποθήκευση τροφίμων που μπορείς να φυλάξεις στο ράφι και να χρησιμοποιήσεις μελλοντικά ή να τα παζαρέψεις.
Επένδυση σε προσωπικές ικανότητες κηπουρικής ώστε να αποκτήσεις το know-how της παραγωγής τροφής όταν χρειάζεται.
Επένδυση σε μη υβριδικούς σπόρους που δεν είναι στείροι.
Επένδυση σε καλλιεργήσιμη γη – ειδικά κοντά σε νερό – που να είναι εύφορη και σε κλίμα κατάλληλο για την παραγωγή τροφίμων.
Επένδυση σε εκπαιδευτικά σεμινάρια δημιουργίας τροφίμων μέσω μιας ποικιλίας μεθόδων.  Ἐπίκεντρο      εἰκόνα       

Ἐπίσης νά προσθέσω, ὅτι ὁ πληθυσμός τῆς γῆς ἔφτασε τά ἑπτά δισεκατομμύρια ἀνθρώπους, ἐπισήμως. Οἱ χῶρες τοῦ τρίτου, λεγομἐνου, κόσμου δέν εἶναι τόσο εὔκολο νά καταγράψουν γεννήσεις. Λέτε νά πηγαίνουν καί στό ληξιαρχεῖο; Τέλος πάντων. Στό θέμα μας…Λόγω ὅλων τῶν ἀνωτέρω ἀλλά καί λόγω τῆς συνεχιζομένης αὐξήσεως τοῦ πληθυσμοῦ, τά τρόφιμα πού εἶναι ἰκανός νά παράξῃ ὁ πλανήτης δέν θά ἐπαρκοῦν. Συνήθως, ὅταν ἕνα προϊόν, ὁποιοδήποτε προϊόν, ἔχει μεγάλη ζήτησι, αὐξάνεται ἡ τιμή του. Νόμος τῆς προσφορᾶς καί τῆς ζητήσεως.
Ἐπιστροφή στήν φύσιν, λοιπόν ἐμεῖς καί, ἀφῆστε τούς ἄλλους νά κάνουν business.  
Μινώταυρος                                                
(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply