«Εἶμαι πιὸ ἠλίθιος ἀπὸ ἐσένα ἠλίθιε!!!….»

«…..Εἶμαι! Μπορῶ νὰ σοῦ τὸ ἀποδείξω ἀνὰ πᾶσᾳ στιγμή!!!» Εἶναι σὰν νὰ λέῃ ὁ καθεῖς γύρω μας κάθε στιγμή.

Λεωφόρος Ἀθηνῶν Κορίνθου, ὕψος Ἀφαίας, ἀριστερὸ ῥεῦμα, κατεύθυνσις  Κόρινθος. Ἕνα πολυμορφικό, καθαρὰ οἰκογενειακὸ αὐτοκίνητο, προπορεύεται τοῦ δικοῦ μας. Μέσα ὅλη ἡ οἰκογένεια. Τὴν ἴδια στιγμή, ἀπὸ τὸ δεξιό, ἐσωτερικὸ ῥεῦμα, ἕνα ἄλλο ὄχημα, ἐπίσης οἰκογενειακό, ἐπίσης μὲ ὅλη τὴν οἰκογένεια ἐντός του, μᾶςπροσπερνᾶ, ἀπὸ ἀριστερά, ἀλλὰ μὲ ὗφος δέκα καρδιναλίων. Ἔχει γκάζια ὁ τύπος!!!

Ἐξακολουθεῖ στὸν δρόμο του ἐμπρός μας, γιὰ μερικὰ δευτερόλεπτα καὶ ξαφνικά, δίχως  προειδοποίησι (πολυτέλειες θὰ μοῦ πεῖτε) ἀποφασίζει νὰ προσπεράσῃ τὸ πολυμορφικό ἀπὸ τὴν ἐσωτερικὴ λωρίδα. Ὁ ὁδηγὸς τοῦ πολυμορφικοῦ τὸ ἀντιλαμβάνεται, θυμώνει, στρέφει λίγο τὸ τιμόνι του δεξιά, ἀποφεύγουν στὸ φτερὸ τὴν σύγκρουσι, ἀλλὰ τὸ παιχνίδι ξεκίνησε.

Ὁ ἕνας γκαζάκιας, ποὺ κουβαλᾶ ὅλη τὴν οἰκογένεια, θέλει νὰ προσπεράσῃ τὸν ἄλλον γκαζάκια,  ποὺ ἐπίσης κουβαλᾶ τὴν οἰκογένεια… Ἀπερίγραπτον τὸ θέαμα! Ὅλοι ὅσοι ἀκουλουθοῦμε μειώνουμε ταχύτητα. Περιμένουμε ἀπὸ στιγμὴ σὲ στιγμὴ τὴν σύγκρουσι! Ἡ ὁποία ἀποφεύγεται τυχαίως κι ὄχι λόγῳ ἱκανοτήτων τῶν ἠλιθίων.

Ἡ διαδρομή, ὑπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες, κράτησε ἀρκετὰ λεπτὰ τῆς ὥρας. Στὰ διόδια ξεκόλλησαν οἱ ἠλίθιοι καὶ καταφέραμε οἱ ὑπόλοιποι νὰ ὁδηγήσουμε μὲ περισσότερη ἀσφάλεια.

Τί σᾶς περιγράφω τώρα; Ἕνα ἀπὸ τὰ τόσα περιστατικὰ ποὺ ἀντικρύζουμε παντοῦ καθημερινῶς. Στὴν τράπεζα, στὴν ἐφορία, στὸν ἠλεκτρικὸ σιδηρόδρομο, στὴν ἐργασία μας, στὴν πολυκατοικία μας, στὸ κάθε φανάρι.. Ἕνας ἀγώνας δρόμου.. Κάποιοι θεωροῦν ἑαυτοὺς καλλιτέρους, ταχυτέρους, ἐξυπνοτέρους, ἱκανοτέρους, πλουσιοτέρους,  ἀνωτέρους….. Κι ὅλοι οἱ ἄλλοι, σαστισμένοι, τρομαγμένοι κάποιες φορές, ἀκόμη καὶ θυμωμένοι, παρακολουθοῦμε ἀγῶνες δρόμου, σπρωξίματα, πατήματα, ξενυχιάσματα, ξεμαλλιάσματα ἀκόμη καὶ θανάτους…

Γιατί; Γιὰ νὰ δείξουμε πὼς ἐμεῖς ἔχουμε καλλίτερο αὐτοκίνητο, μηχανή, γκόμενα, στερεοφωνικό, ἐξοχικό, δουλικό ἢ πλαστικὸ χειρουργό!

Κι ἐφ’ ὅσον εἴμαστε καλλίτεροι τῶν ἄλλων, γιατί βρὲ παιδιὰ πᾶμε καὶ ψηφίζουμε τὰ ὑπολλείμματα τοῦ ἠθικοῦ ξεπεσμοῦ;

Ἐφ΄ ὅσον εἴμαστε καλλίτεροι, γιατί ἀνεχόμαστε τὴν τόση ἀδικία ποὺ γίνεται εἰς βᾶρος τῆς Πατρίδος μας; Τόσην ἀπαιδεία; Τόσην ἀμορφωσιά; Τόσην σαπίλα;

Ἐὰν εἴμαστε καλλίτεροι, τί κάναμε γιὰ νὰ γίνουν καὶ οἱ ἄλλοι καλλίτεροι καὶ νὰ ζοῦμε ὅλοι μας σὲ μίαν καλλίτερη κοινωνία;

Τίποτα! Ἀπολύτως τίποτα! Ἕνα τίποτα! Κι ἐπεὶ δή δὲν κάναμε τίποτα, δὲν σκεφθήκαμε τίποτα, δὲν θέλήσαμε τίποτα, δὲν αἰσθανθήκαμε ποτὲ τμῆμα τοῦ συνόλου, οὔτε συνυπεύθυνοι γιὰ κάτι, (βλέπετε, πάντα κάποιος ἄλλος φταίει γιὰ τὰ δικά μας χάλια…)  δὲν νοιώσαμε ποτὲ στοιχειωδῶς ὑπεύθυνοι γιὰ τὸ δικό μας τμῆμα εὐθύνης, δὲν ἀποφασίσαμε ποτὲ νὰ ἀναδομήσουμε ἐςτῳ τὸ κομμάτια ποὺ μᾶς ἀφορᾷ… φτιάξαμε ἕναν κόσμο καὶ κλειδωθήκαμε μέσα του.

Ὅλοι θέλουν τὸ κακό μας, ὁπότε, πρὶν προλάβουν νὰ μᾶς κάνουν κακό, πᾶμε πρῶτοι ἐμεῖς καὶ τοὺς κάνουμε ἐμεῖς ἐπίδειξι δυνάμεων! Νὰ τοὺς ἐξορκίσουμε! Νὰ τοὺς τρομάξουμε πρὶν μᾶς τρομάξουν.

Ἂλλὰ ἂς περιοριστῶ καλλίτερα στὴν ἀτομική μου ἠλιθιότητα… Αὐτὴν ποὺ δὲν ἀντιμετωπίζεται καὶ ποὺ γίνεται ἀφορμὴ γιὰ νὰ διαιωνίζεται ἡ ἤδη ἀθλία κατάστασις ποὺ ζοῦμε. 

Ποῦ πᾶμε; Πῶς μποροῦμε νὰ διαμαρτυρόμαστε γιὰ τὰ ὅσα μᾶς συμβαίνουν, τὴν στιγμὴ ποὺ τὸ ἁπλούστερον, ἡ ἀσφάλεια τῶν παιδιῶν μου καὶ τῶν παιδιῶν τοῦ ἄλλου δὲν μᾶς ἀφορᾷ; Μὲ ποιό δικαίωμα φορτώνω μίαν οἰκογένεια σὲ ἕνα ὄχημα  καὶ τὴν ὁδηγῶ στὴν δική μου παραλογία;

Ἔπιασα τὸ τιμόνι καὶ θέλω κόντρες; Ἂς τὸ πράξω μόνη μου. Παιδιά, σκυλιά καὶ σύντροφοι ἐκτός. Ἐὰν δὲν τὸ ἀντέχω, σπίτι μου. 

Κι ὅταν λέγω σπίτι μου, ἐννοῶ σπίτι μου. Ἄνευ δικαιώματος ἐξόδου. Οἱ τσαμπουκᾶδες, τὰ ἀντριλίκια καὶ οἱ γκαζιές εἶναι προσωπικὴ ὑπόθεσις ποὺ οὐδόλως ἀφορᾷ τοὺς γύρω μου. Θέλω νὰ τὰ ἐκφράζω; Φοράω τὴν στολὴ τοῦ Ταρζᾶν καὶ πηδῶ ἀπὸ τὴν βεράντα μου. Καὶ τὸ κομμάτι μου θὰ κάνω καὶ τὴν λοιπὴ κοινωνία θὰ ἀφήσω στὴν ἡσυχία της. 

Φιλονόη.

φωτογραφία

(Visited 18 times, 1 visits today)




5 thoughts on “«Εἶμαι πιὸ ἠλίθιος ἀπὸ ἐσένα ἠλίθιε!!!….»

  1. Πολύ καλά κάνεις Φιλονόη και προστατεύεις την ασφάλεια των οικογενειών από τον κίνδυνο που αραιά και που, προκαλούν οι γκαζάκιδες προσπαθώντας να ικανοποιήσουν τα κόμπλεξ τους.
    Καλό θα ήταν, επίσης, αν κάποτε αποφάσιζες να προστατεύσεις τις οικογένειες από π.χ. τον καθολικό και καταστροφικό κίνδυνο της αντικοινωνικής δημοσιογραφίας. Γιατί οι οικογενειακές καταστροφές, η εθνική καταστροφή, οι αυτοκτονίες και αυτοπυρπολισμοί λόγω χρεών, η στέρηση των πολιτών από πολλές ουσιώδεις ελευθερίες και τελικά, η επιβολή στην χώρα μας του κόκκινου σοβιετισμού, τα οποία προκάλεσε με τη σιωπή του ή με παραπληροφόρηση η αντικοινωνική δημοσιογραφία, μάλιστα για λόγους προσωπικού πλουτισμού ή εξουσιολαγνείας, αποτελούν πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από τους κομπλεξικούς γκαζάκιδες.
    Η ακεραιότητα της χώρας μας είναι ισοδύναμη με την ίδια τη σωτηρία μας. Η ακεραιότητα των οικογενειών μας ισοδυναμεί με την ακεραιότητα της καθημερινότητάς μας. Σήμερα, που και τα δυο έχουν συντριβεί, αγωνιζόμαστε, ενάντια στη μεγάλη ισχύ των αντικοινωνικών δυνάμεων που καθορίζουν την κοινή γνώμη και τις κρατικές υποθέσεις, προκειμένου να διασώσουμε τα πολιτικά, κοινωνικά και ατομικά μας δικαιώματα και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσουμε προς τη δημιουργική κατεύθυνση της διάσωσης των όσιων και ιερών μας που, σήμερα, ποδοπατούνται.
    Και εσύ, ίσως, μπορείς να βοηθήσεις, τηρώντας ορθά το μέτρο των προτεραιοτήτων και λέγοντας τα πράγματα με το όνομά τους, μακράν από προσωπικές ή συλλογικές ιδιοτέλειες.

    • Εἶναι κάτι ποὺ ὅλοι θίγουμε συχνότατα Κώστα. Τὸ θέμα τῆς δημοσιοκαφρίλας εἶναι παντοῦ καταγγελόμενον. Ἀλλὰ κι αὐτοὶ βιάζονται. Νομίζουν πὼς ἀποδομῶντας ταχύτατα θὰ καταφέρουν νὰ ξεφύγουν… Ξέρουν ὅμως τί τοὺς κυνηγᾶ;

  2. Τὸ θέμα δὲν εἶναι ἀκριβῶς αὐτό. Εἶναι πολὺ χειρότερον ἀρκεῖ νὰ σκεφθῆ κανεὶς ὅτι τὰ βοϊδόνοα αὐτὰ ὄντα ψηφίζουν. Καὶ ἰδοὺ ἡ κατάντια τῆς Ἑλλάδος…..

  3. Αγαπητη Φιλονοη…
    Το θεμα ειναι και “δημοσιογραφικο”.

    “Το αυτοκινητο ταδε, ξεφυγε απο την πορεια του και επεσε επανω στο αυτοκινητο δεινα. Οι δυο οικογενειες που επεβαιναν, ειναι απαντες νεκροι”.
    Τα αυτοκινητα, δεν ξεφευγουν απο την πορεια τους, ΜΟΝΑ τους.
    Εαν εγραφετο: “Οι δυο ξεσκισμενοι μαλακοπαττερες αντι να βλπουν οτι εχουν και τα παιδια τους μεσα, νομιζαν οτι ηταν πρωταγωνιστες μαζυ με τον Τζεημς Ντην… βαζοντασ σε κιδυνο και κοσμο που δεν εφταιγε “. Η. Ο αρχιηληθιος μαλακας, δεν ειχε κυτταξει ποτε την κατασταση των φρενων του (η των ελαστικων του), προκαλοντας τον θανατο του και τον θανατο ανθρωπων που δεν εφταιγαν καθολου για το γεγονος οτι εκεινος ηταν μαλακας”. Η ακομα “Τυφλα στο μεθυσι, παριστανε τον οδηγο ραλλυ και αντι να παη να δυαλυθη σε κανενα τοιχο η να πνηγη πεφτοντας με το αμαξι στην θαλασσα απο μονος του, παρεσσυρε δυο ανθρωπους αφηνοντας ορφανα τα παιδακια τους”…., δεν θα ηταν καλυτερα; Ισως να εμπαινε και λιγο μυαλο, ετσι.
    ευχαριστω για την φιλοξενια.
    Διονυσος

  4. Μα αυτός που ΔΕΝ αισθάνεται καλύτερος, ταχύτερος, εξυπνότερος, ικανότερος, πλουσιότερος, ανώτερος, είναι αυτός που ΔΕΝ ψηφίζει τα υπολείμματα του ηθικού ξεπεσμού.
    Σ.Λ.

Leave a Reply