Ἡ σημαία γιὰ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία.

Ἀπὸ τὸν φίλο Πολύδωρο τὸ παρακάτω:

Όρκος Φιλικής Εταιρείας


Ορκίζομαι εις το Ιερόν Όνομά σου, ω Ιερά πλήν τρισαθλία Πατρίς, ότι αφιερώνομαι όλος εις Σε. Μεταξύ ημών και των τυράννων της Πατρίδος μας, το πυρ και ο σίδηρος είναι τα μέσα της διαλλαγής και τίποτε άλλον.
Καλοκαίρι 1814, ο
δός Λιαστοτσίνα 24,
Οδησσός – Ουκρανία. 

«Άρθρον ΙΑ΄. Η Ελληνική σημαία τόσον εις τα της ξηράς στρατεύματα, όσον και εις τα της θαλάσσης, πρέπει να είναι κατασκευασμένη εκ τριών χρωμάτων: άσπρο, μαύρο και κόκκινο. Το άσπρον σημαίνει την αθωότητα της δίκαιας ημών επιχειρήσεως κατά των τυράννων, το μαύρο τον υπέρ πατρίδας και ελευθερίας θάνατον ημών και το κόκκινον την αυτεξουσιότητα του Ελληνικού λαού και την χαράν αυτού διότι πολεμεί δια την ανάστασιν της πατρίδας.»

 ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ – «ΝΟΜΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ» (χρυσή αὐγή)

Ἐκ τῆς κόνεως μου ἀναγεννῶμαι! 

Τὸ γνωρίζω! Καὶ τὸ γνωρίζουμε πλέον Ὅλοι μας!

Μία στιγμή εἶναι! Μόνον μία στιγμή!

Φιλονόη.

(Visited 20 times, 1 visits today)




4 thoughts on “Ἡ σημαία γιὰ τὴν Φιλικὴ Ἑταιρεία.

  1. Αν δεν με απατούν τα μάτια μου – ε, ακόμη καλοβλέπω – αυτός που είναι γονατιστός στη φωτογραφία, ακουμπά το δεξί χέρι του πάνω σε μια Εικόνα και δίπλα του στέκει ένας παπάς. Αυτά, ως διευκρινιστικά του “Ιερά Πατρίς”.

    Η μασσονία αποκλείει Εικόνες και η “ιερότητα” του όρκου αποδίδεται σε ανωτέρα, και ανώνυμη, δύναμη. Για να ξέρουμε τι μας γίνεται.

    Ο Μακρυγιάννης λέει άλλα για τον όρκο.

  2. Δὲν ἀρκεῖ μόνον μία στιγμή, Φιλονόη. Χρειάζεται ΑΠΟΦΑΣΙΣ. Οἱ ἄνθρωποι αὐτοὶ ἦσαν Τιτᾶνες! Ἐμεῖς, οἱ ἀπόγονοί των εἴμεθα σκώληκες ἀνάξιοι τοῦ ὀνόματός των.

  3. Φίλτατε Νικόλαε. Οι πολιτικοί μας παίρνουν αποφάσεις σύμφωνες με τις ξένες εντολές που δέχονται κι επιφέρουν υβριστικές αλλαγές στην κοινωνία. Αυτοί δεν νοιάζονται καν για τις συνέπειες των αποφάσεών τους λόγω πλήρους ανοησίας στον πυρήνα της ψυχής τους (γιαυτό και θα πληρώσουν το αντίτιμον κατά κάποιο τρόπον). Ένας πατριώτης, όμως, γνωρίζει πως η στιγμή της απόφασής του φέρει συγκεριμένες επιρροές στην ροή του γίγνεσθαι της κοινωνίας. Συνεπώς, η στιγμή της απόφασής του είναι γεμάτη δέος ευθύνης, διότι θεληματοποιεί όλο το Είναι του προς εκπλήρωση ενός ιερού σκοπού. Όπως το όνομα του Θεού δονεί τους βαθύτατα θρήσκους, έτσι και η αναφορά στην στιγμή της απόφασης δονεί τον πυρήνα της ψυχής του πατριώτη. Γιαυτό τέτοια απόφαση εννοήται. Δεν κατονομάζεται.

Leave a Reply