Δόγματα κι ἀλήθειες!

Εἶπα σήμερα νὰ μὴν γράψω… Νὰ ἀφήσω κάποιον ἄλλον νὰ πάρῃ τὴν εὐθύνη τῆς γραφῆς… 

Δόγματα και αλήθειες

Ήταν κάποτε ο διάβολος, που λέτε, αραχτός στην πολυθρόνα του και κατάπινε ένα TALISKER και μέσα στην νηνεμία, κάτι ήρθε να τον βγάλει από τις τρισβάρβαρες και κατασκότεινες έννοιές του. Δέχθηκε μια επίσκεψη φασαριόζικη με ποδοβολητά και τσιρίδες. Λαχανιασμένο ήταν ένα μικρό διαβολάκι, που με την ψυχή στο στόμα, μόλις που μπόρεσε να ψελλίσει:

Αφεντικό, αφεντικό πάθαμε ζημιά!!! Κάτω στη Γη ανακάλυψαν την αλήθεια…

Ω! μα μην στεναχωριέσαι μικρό μου διαβολάκι. Αύριο το πρωί θα στείλω κάποιον να την κάνει δόγμα.

Κάπως έτσι έχει η ιστορία και έγινε η αλήθεια δόγμα.

Και έστειλε ο μεγάλος τους παπάδες και πήραν την αλήθεια του Χριστού και την είπαν “η διδασκαλία των Πατέρων”. Η αλήθεια του Θεανθρώπου, του πιο όμορφου ανθρώπου που πάτησε το πόδι του στη Γη και μας παρότρυνε: “Αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε, και ευρήσετε, κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν. πας γαρ ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και τω κρούοντι ανοιγήσεται.” Και είπαν οι τυχάρπαστοι: “ότι πάσα προφητεία γραφής ιδίας επιλύσεως ου γίνεται.” Και είπαν “Πίστευε και μη ερεύνα” και πάει λέγοντας η δουλειά.

Και έστειλε ο μεγάλος τους καραβανάδες για να πάρουν το αληθινό καθήκον της στρατιωτικής θητείας και να βγάλουν πάνω του όλα τα κόμπλεξ της αμορφωσιάς και της μειονεξίας.

Και έστειλε τους δημοσιογράφους για να πάρουν τα γεγονότα και την αληθινή τους διάσταση και να τα βαφτίσουν δημοσιογραφική έρευνα.

Και έστειλε τους νομικούς για να πάρουν την αλήθεια του δικαίου και να το βαφτίσουν νομική επιστήμη.

Και έστειλε τους οικονομολόγους για να πάρουν την απλή αριθμητική και τον κοινό νου και να το βαφτίσουν οικονομική επιστήμη.

Και έστειλε τα βδελυρά στελέχη των εταιρειών για να πάρουν την αλήθεια της εταιρικής διοίκησης και της συναδελφικής συμπεριφοράς και αλληλεγγύης και να το βαφτίσουν μάνατζμεντ.

Και έστειλε ένα κάρο σιχαμένους οι οποίοι – όλοι αυτοί – αφού πήραν την αλήθεια της ζωής, τις μικρές ανθρώπινες αληθινές καθημερινές απολαύσεις, στη συνέχεια τις φιλτράρανε αποκλειστικά μέσα από το δικό τους καιροσκοπικό και μικρόψυχο πρίσμα και τελικά μας έδωσαν ένα ατόφιο και άκαμπτο δογματικό “lifestyle.”

Δεν μπορείς να μελετάς την ιστορία αν δεν είσαι η Ρεπούση και ο περίγυρός της, δεν μπορείς να εκτιμήσεις έναν πίνακα ζωγραφικής αν δεν είσαι τουλάχιστον απόφοιτος της σχολής Καλών Τεχνών, δεν μπορείς να εκφέρεις γνώμη για μια θεατρική παράσταση αν δεν είσαι κριτικός θεάτρου, δεν μπορείς να απολαύσεις ένα ποτήρι κρασί αν δεν είσαι οινοκριτικός, δεν μπορείς να αξιολογήσεις ένα εστιατόριο αν δεν είσαι γευσιγνώστης, δεν μπορείς να απολαύσεις ένα ταξίδι αν δεν κάθεσαι πίσω από το τιμόνι του Audi, δεν μπορείς να ζεις σε σπίτι αν δεν έχεις ακουμπήσει καμιά 300αριά χιλιάρικα στην τράπεζα, δεν αξίζει να κάνεις οικογένεια αν δεν υπάρχει εισόδημα ίσαμε κανά τριχίλιαρο, δεν αξίζει να κοιτάς τα παιδιά σου στα μάτια αν δεν τους προσφέρεις Αγγλικά, Γερμανικά, καράτε και κολυμβητήριο, δεν αξίζει να πας διακοπές αν δεν πεταχτείς μέχρι τον Άγιο Δομήνικο, δεν αξίζει να φας αρνί το Πάσχα με όλο σου το σόι γιατί είναι πολύ φολκλόρ, δεν μπορείς να μιλάς για ελευθερίες και δικαιώματα του ανθρώπου αν δεν έχεις την κονκάρδα του Συνασπισμού στο πέτο, δεν μπορείς να πιεις ένα ουισκάκι αν δεν είναι τουλάχιστον Dalmore, δεν μπορείς να ερευνήσεις για την τύχη των Εβραίων στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αν δεν είσαι διορισμένος ερευνητής, δεν μπορείς να υποστηρίξεις ότι το μονοτονικό έκανε μπουρδέλο τον λόγο μας γιατί δεν υπάρχει καμιά έρευνα που να το αποδεικνύει. Και έστειλε και άλλα καθάρματα πολλά…

Η αλήθεια δεν έχει ανάγκη από προστασία. Δεν φυλακίζεται ούτε θωρακίζεται γιατί είναι πέρα από τα κάγκελα και έξω από τα μπαούλα.

Μόνο να την στήσεις ψηλά μπορείς για να σε φωτίζει. Να την κρατάς στα χέρια σου για να σε ζεσταίνει. Να την στρώσεις μπροστά σου για να σου δείχνει το δρόμο.

Ρε κουφάλες, όποια αλήθεια υπήρχε σε αυτόν τον κόσμο την κάνατε δόγμα. Εκτός από μία. Την αλήθεια της Ελληνικής Σκέψης. Δεν το καταφέρατε γιατί η Ελληνική Σκέψη είναι εξ ορισμού δόγμα. Είναι δόγμα που λέει ότι το καλό είναι πάντα Καλό και το κακό πάντα Κακό. Το δίκαιο είναι πάντα Δίκαιο και το άδικο είναι πάντα Άδικο.

Δόγμα είναι η πίστη του Οδυσσέα που με απαράμιλλο σθένος επιμένει δογματικά ότι ο οίκος του τού ανήκει και αγωνίζεται να επιστρέψει.

Επιστρέφουν οι Έλληνες, επιτέλους.

Ψάξτε μόνο ανάμεσά σας να βρείτε ποιος είναι ο Μελάνθιος. (κομματόσκυλο)

Κι ὠραῖα ποὺ τὰ λέει… Μόνον ποὺ κάποιοι ἔχουν ξεχάσει τὴν ἀρχή τους.. Τὸ ξεκίνημά τους… Καὶ δυστυχῶς θὰ τὸ θυμηθοῦν κάπως δυσάρεστα!

Φιλονόη.

Υ.Γ.1. Τὴν ἀνάρτησι μας ἔφερε ὁ φίλος τοῦ ἱστολογία Ὀσυσσεύς.

Υ.Γ.2. Στὴν λέξι δόγμα διαφωνῶ. Ἀλλὰ θὰ τὸ συζητήσουμε σὲ ἄλλην ἀνάρτησι.

(Visited 7 times, 1 visits today)




3 thoughts on “Δόγματα κι ἀλήθειες!

  1. Καλό το άρθρο του φίλου,αλλά θα διαφωνήσω ως προς τα πρόσωπα του παραμυθιού, δηλαδή θα ήταν ανάγκη να αντικαταστήσει ο φίλος την λέξη Διάβολος με την λέξη Θεός….! Γιατί βρε αδερφέ στο κάτω κάτω Θεός είναι, μην τον υποτιμάμε….! δεν μπορεί να του την βγαίνει ένας διαβολάκος που είναι και δημιούργημα του….! Εκτός και εάν ο διάβολος είναι ανώτερος του ή δημιούργημα ισόθεου ανταγωνιστή ………!

Leave a Reply