Ἐὰν δὲν σωθῇ ἡ Ἐλλάς, δὲν θέλω νὰ σωθῶ.

Νετάκιας σήμερα.  Πάλι «μάζεψα» τὸν τίτλο λίγο. Τὸν μίκρυνα καὶ τὸν …ἄλλαξα. Ξέρετε γιατί τὸν ἄλλαξα; Διότι ἡ Ἑλλὰς δὲν εἶναι χῶρος, εἶναι ἰδέα. Δὲν εἶναι τόπος, εἶναι ἄνθρωποι. Δὲν εἶναι κουδουνισμένοι ὑποκλοπεῖς, εἶναι τρόπος ζωῆς. 

Ὅταν κάποτε ὁ Θεμιστοκλῆς διεφώνησε μὲ τὸν Εὐρυβιάδη καὶ τοὺς λοιποὺς ἐκπροσώπους πόλεων γιὰ τὸ πεδίον τῆς μάχης, ὁ Ἀδείμαντος τὸ ἀπεκάλεσε ἄπατρι. Τότε ὁ Θεμιστοκλῆς ἐδήλωσε πὼς Πατρίς τους (ἐκείνην τὴν στιγμὴ) ἦταν οἱ 200 τριήρεις τῶν Ἀθηναίων, ἐπὶ τῶν ὁποίων ἀνὰ πάσᾳ στιγμὴ ἐπιβιβάζονταν οἱ Ἀθηναῖοι καὶ μποροῦσαν νὰ δημιουργήσουν ὁπουδήποτε μίαν νέαν Πατρίδα. 

Θὰ τὸ θέσω λοιπὸν διαφορετικῶς. Πράγματι ἡ Πατρίς μας βάλλεται ἀπὸ παντοῦ. Ἀλλὰ Πατρίς δὲν εἶναι τὰ χώματα μόνον ἢ τὰ δένδρα ἢ τὰ ντουβάρια τοῦ σπιτιοῦ μας. Πατρίς, κι ἂς μᾶς ξενίζει κάπως αὐτό, παραμένει ἡ κοινωνία μας. Οἱ οἰκογένειές μας, οἱ φίλοι μας, οἱ γειτονιές μας… Ἐὰν αὔριο τὸ πρωΐ ὅλοι αὐτοὶ χάνονταν καὶ μᾶς ἔμεναν τὰ ἄψυχα, ἀλλὰ θὰ παραμέναμε μόνοι μας μὲ αὐτά, τί νόημα θὰ εἶχε ἡ ἔννοια Πατρίς γιὰ ἐμᾶς; 

Τὸ «σῶμα» τῆς Πατρίδος εἴμαστε ἐμεῖς. Ἐμεῖς τὴν ἄγουμε, τὴν ἀνεβάζουμε καὶ τὴν ποδοπατᾶμε. Ἐμεῖς εἴμαστε ἐν τελῶς ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν διάσωσίν της.

Σᾶς τὰ γράφω ἐγώ. Μία ἀπόγονος «ἐκπατρισμένων». Ποὺ ὅμως ἔχω βιώσει ὅλα αὐτὰ ποὺ ἐβίωσαν οἱ παπποῦδες μου μέσα ἀπὸ τὸν λόγο καὶ τὴν μνήμη τους. Καὶ ξέρω σήμερα, καλλίτερα ἀπὸ κάθε ἄλλην στιγμὴ τῆς ζωῆς μου, πὼς Πατρίς μου εἶναι οἱ ἄνθρωποι ποὺ ἔζησαν κι ὄχι τὰ ἄψυχα. 

Γιὰ τοὺς ἀνθρώπους ἀγωνίζομαι, ἀκόμη κι ἐὰν ἀπαιτηθῇ νὰ μετοικήσουμε στὴν Σελήνη γιὰ νὰ ἐπιβιώσουμε. 

Φιλονόη.

Υ.Γ. Τὸ κείμενον τοῦ Νετάκια τὸ παρουσιάζω διότι συμφωνῶ σὲ πάρα πολλὰ σημεῖα. Ἁπλῶς, κατέγραψα τὶς δικές μου τοποθετήσεις.

Αν δεν σωθεί ο Ελληνισμός, δεν ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΩΘΩ! Για να σωθείς πρέπει να το αξίζεις κιόλας.

Εχετε αναρωτηθεί, γιατί θα έπρεπε να σωθούμε; Γιατι αξίζει να σωθεί η Ελλάδα;

Τα τζιπ, τα αρχαία, τα σπίτια, οι πισίνες;

Τον ωχαδερφισμό μας, τον αλληλοσπαραγμό, την ακαταστασία μας;

Ολα τα παραπάνω θα συνεχίσουν να υπάρχουν κι όταν θα μας έχουν αντικαταστήσει με τους Παπανδρέλληνες.

Μήπως αυτά, δεν αξίζουν τόσο, ώστε να υπάρχει λόγος για να αναχαιτίσουμε το Ιστορικό μας τέλος;

Ο πάσχων από οξεία χρόνια λογοδιάρροια Υπουργός Οικονομικών είπε :

«Το δράμα της χώρας είναι ότι δεν μπορεί να βρεθεί λύση ούτε δημοκρατικά ούτε μέσα από τις εκλογές, η οποία να είναι αξιόπιστη». Και για να το δικαιολογήσει αυτό συμπλήρωσε πως «Πολλές φορές οι λαοί επιλέγουν δημοκρατικά το αδιέξοδο. Αυτό είναι το πρόβλημα αυτό είναι το δράμα».

Δηλαδή μας απειλεί με την …. δημοκρατία;

Όταν λέει αυτά ένας Ακαδημαϊκός με Ελληνικό διαβατήριο, στην χώρα που γεννήθηκε η Δημοκρατία, στην χώρα που υπερέβη την αναγκαιότητα και την χρήση κι έβαλε ως προτεραιότητα την σχέση των Ανθρώπων, που έβαλε το πολίτη πάνω από βασιλιάδες, είναι το λιγότερο εμετικό να εκστομίζονται τέτοιες ιδεοληψίες στην, έστω κουτσουρεμένη, Βουλή των Ελλήνων.

Πείτε ό,τι θέλετε για την ποιότητα και την λειτουργία της δημοκρατίας, ελλιπής, κουτσή, στραβή μπορούμε και πρέπει να την κάνουμε καλύτερη, ο Βενιζέλος την καταργεί!

Για έναν Ελληνα δεν μπορεί να είναι προτεραιότητα η Σωτηρία του Χρήματος. Δεν μπορούμε καν να βάλουμε στην Πλάστιγγα το “Δημοκρατία ή Οικονομία” και μάλιστα από έναν Συνταγματολόγο!

Η πείνα του σώματος αντιμετωπίζεται, 400 χρόνια ήταν αυτά, η πείνα της ψυχής όμως για τον Ελληνα συνιστά γενοκτονία.

Οπως έγραφα και παλαιότερα:

“Σαν Ελληνας πάντα θεωρώ ότι αυτό που μας χωρίζει από άλλους λαούς είναι το φιλότιμο. Δηλαδή το αίσθημα δικαίου που νοιώθουμε ότι είναι υπεράνω, από οτιδήποτε άλλο στην ζωή μας. Το να μην δώσουμε το δικαίωμα σε οποιονδήποτε συνάνθρωπο μας, είτε με την συμπεριφορά μας, είτε με τις πράξεις μας, να θίξει την Τιμή μας. Οχι για την τυπολατρία, αλλά γιατί θα “χάσουμε τον ύπνο μας” (“ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον”), κοιτάξτε τον αριθμό αυτοκτονιών και θα βρείτε το φιλότιμο.

Οχι την Τιμή όπως την εννοούν κι άλλοι λαοί, όπως οι Ιάπωνες (χαρακίρι), ή οι Αλβανοί (βεντέτες), που πλησιάζουν μεν το φιλότιμο, αλλά δεν φτάνει στην ουσία της έννοιας, που είναι το αυτό που έλεγε ο Αριστοτέλης “φυσικό” δίκαιο. Το κοινό δίκαιο που πάει πέρα από το θετικό δίκαιο (νομοθεσία). Ο εσωτερικός μας αλάθητος δικαστής που ξέρει πάντα το αν πράξαμε κάτι νόμιμο μεν, αλλά ανήθικο δε, οι Ερινύες μας.

Αυτό που οι απόφοιτοι των Κολλέγιων θα θεωρούσαν ως ορθολογική επιλογή, το φιλότιμο την βάζει σε δεύτερη μοίρα.”

Αν κάτι αξίζει να σωθεί από την Ελλάδα, είναι η Ελληνικότητα.

Το “χαμόγελο στα χείλη”, η θετική πρόταση ζωής που νικάει τον θάνατο, ”θανάτωι, θάνατο πατήσας”, δεν ζούμε για να πεθάνουμε, πεθαίνουμε για να ζήσουμε κάθε μας λεπτό, το ήλιο, την θάλασσα τους φίλους και τέλος την δημοκρατία που είναι ενσταλαγμένη στο πνεύμα μας και μας ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους ανθρώπους.

Η άλλη πρόταση τρόπου ζωής

Αλλιώς θα σώσουμε το χρηματιστήριο και θα σκοτώσουμε την Ελλάδα.

Ο ΓΑΠ κι η συν-μωρία του δεν μπορούν να σώσουν την Ελλάδα, γιατί δεν έχουν και σκοπό να την σώσουν, μέσα στην πολυπολιτισμική παραφρωσύνη τους. Οπώς έλεγε κι ο παππούς του ο “Γέρος” ο λαός δεν κάνει επιλογή τυράννων, αρνείται την τυρρανία.

Οι Ελληνες πρέπει να επιστρέψουν, γιατί οι φιλέλληνες θα μας καταστρέψουν. (Νετάκιας)

(Visited 22 times, 1 visits today)




3 thoughts on “Ἐὰν δὲν σωθῇ ἡ Ἐλλάς, δὲν θέλω νὰ σωθῶ.

  1. Αυτά που γράφεις στο σχόλιο σου ήταν κι οι λόγοι που μου έδωσαν το έναυσμα για αυτές τις σκέψεις μου.

    Τι να το κάνω να σωθεί το κράτος, αν μετά από αυτό δεν είμαι πια άνθρωπος, αλλά ζώο; Να πατάω επι πτωμάτων για 592 € κι ο γείτονας μου να πεθαίνει στα σκουπίδια;

    Οικονομικές κρίσεις περάσαμε κι άλλες εποχές, αλλά είχαμε παιδεία, σήμερα η Παιδεία είναι η πρώτη που χάθηκε από τα χρόνια του πολυπολιτσιμικού Σημιτικού Μεσαίωνα.

    • Παιδεία ὅμως δὲν εἶναι μόνον ἡ προπαίδεια, ἢ ὁ ὀρθὸς τρόπος γραφῆς ἢ 45 πτυχία. Παιδεία εἶναι ἡ κοινωνία, ἡ ἐπικοινωνία, ἡ αὐτογνωσία, ἡ ἀλληλεγγύη, ἡ ἀνθρωπιά, ἡ σκέψις, τὸ ἦθος, ἡ δικαιοσύνη, ὁ φυσικὸς τρόπος ζεῖν… Ἐὰν συνυπάρχουν μέσα μας ὅλα αὐτά, τότε θὰ μάθουμε προπαίδεια, γραμματική, ἱστορία, γεωγραφία….. Παιδεία εἲμαστε ἐμεῖς καὶ ἡ πολιτεία μας. Τόσα πολλὰ σὲ ἕνα σῶμα.

  2. To είπε και το παχύδερμο : «Το ότι πτωχεύουν οι Έλληνες δεν είναι ταυτόσημο με ότι πτωχεύει η χώρα», είπε ο κ. Βενιζέλος. Τι άλλη απόδειξη θέλετε; Προφανώς, κατά τον κ. Βενιζέλο, στην έννοια της χώρας δεν ανήκουν οι Έλληνες, αλλά κάτι άλλο. Μήπως άραγε, μόνο το κρατικοδίαιτο καθεστώς και οι αλλοδαποί;;

    http://wp.me/pbW97-og8

Leave a Reply