Οἱ ἐπέτες!

Ἔχω μίαν φίλη ξεναγό. Μιλᾶ δύο ἀκόμη γλῶσσες πλὴν τῆς Ἑλληνικῆς.

Πρὸ δύο ἡμερῶν ἦταν μὲ μία ὁμάδα τουριστῶν στὴν Ἀκρόπολη. Ἡ ὁμάδα της προπορευτόταν κι αὐτὴ ἀκολουθοῦσε λίγο πιό πίσω. 

Ἐκείνην τὴν στιγμὴ πέρασαν δύο Ἰταλοί.  Κάπου δεξιὰ ἦταν κάποιοι μουσικοί. Οἱ Ἰταλοί, φιλέσπλαχνοι γάρ, ἄφησαν μερικὰ λεπτὰ τοῦ εὐρῶ στὸ πιατάκι τους. Ἢταν ὄμως λίγα γιὰ τοὺς μουσικούς. Πολὺ λίγα. 

Τὰ πέταξαν κατὰ γῆς θυμωμένοι. Ἡ φίλη μου ἔσκυψε, τὰ μέζεψε καὶ βιάστηκε νὰ προλάβῃ τοὺς Ἰταλοὺς γιὰ νὰ τὰ ἐπιστρέψῃ. Οἱ  Ἰταλοὶ δὲν μιλοῦσαν  Ἑλληνικὰ ἢ Ἀγγλικὰ καὶ τελικῶς δὲν κατάλαβαν τὸν λόγο τῆς ἐπιστροφῆς τῶν χρημάτων. Αὐτὸ ποὺ σίγουρα κατάλαβαν ἦταν ἡ ἀχαριστία τῶν ἐπετῶν. Κι ὄχι μόνον αὐτό, ἀλλὰ σίγουρα θὰ μεταφέρουν στὴν χώρα τους αὐτὴν τὴν ἀθλία εἰκόνα! Τὴν εἰκόνα τοῦ ἐπέτου στὴν Ἑλλάδα ποὺ στὰ λιγοστὰ χρήματα εἶναι παντελῶς ἀχάριστος! Τέτοια καθάρματα καὶ παραδόπιστοι λοιπόν οἱ Ἔλληνες;

Ἀλλὰ εἶναι ἔτσι;  

Διόλου δὲν εἶναι. 

Ἔχετε διαβάσει τὸ «μυθιστόρημα τῆς πεντάρας»; Θυμᾶστε τὴν βιομηχανία ἐπαιτῶν ποὺ εἶχε στηθεῖ ἐκεί; Ἐγώ, ἂν κι ἔχουν περάσει περισσότερα ἀπὸ εἴκοσι χρόνια, κάθε φορὰ ποὺ βλέπω τέτοιου εἴδους ἐπέτες, ἀδυνατῶ νὰ κρατήσω τὸ μυαλό μου καὶ νὰ μὴν τὸ θυμηθῶ. 

Διότι αὐτὰ τὰ κατακάθια εἶναι τμῆμα μίας συγχρόνου βιομηχανίας ἐπαιτῶν ἀλλὰ διόλου ἐγχωρίου. Ἐν τελῶς εἰσαγωμένοι! Τὰ καθάρματα αὐτά εἶναι Ῥουμᾶνοι. Μάλλιστα ἀγαπητοί μου. Ἔχουν στήσει τοὺς «μπράβους» τους γύρω γύρω καὶ «θερίζουν» τοὺς τουρίστες. (Κι ἐὰν τὰ χρήματα εἶναι λιγοστά, τοὺς φτύνουν ἐπί πλέον…)  Ἀλλοίμονο σὲ Ἕλληνα ποὺ θὰ τολμήσῃ νὰ πιάσῃ βιολὶ ἢ κιθάρα γιὰ νὰ κερδίσῃ μερικὰ εὐρόπουλα. Κάηκε! Οἱ ἀρχαιολογικοί μας χῶροι ἔχουν δηλωθεῖ ἐργολαβικῶς στοὺς Ῥουμάνους, Βουλγάρους καὶ κάθε εἴδους βαλκάνιο! 

Ὠραῖα πράγματα; Φυσικά! 

Μοῦ ἀρέσουν οἱ πλανόδιοι μουσικοί! Ἔχουν κάτι γραφικό, κάτι τρυφερό, κάτι ἀπὸ τὴν γειτονιά μου. Ἀλλὰ δὲν μοῦ ἀρέσουν οἱ βιομηχανίες καὶ οἱ τύπου Μπόμπολα ἐργοαλαβίες. Δὲν μοῦ ἀρέσει τὸ θρᾶσος καὶ ἡ ἀναίδεια κάποιων. Δὲν μοῦ ἀρέσει ἡ μικροπρέπεια καὶ ἡ ἀχαριστεία. 

Ἐὰν ἔχετε κάτι νὰ συμπληρώσετε, θὰ τὸ διαβάσω μὲ ἀνακούφισι. Κάτι ποὺ νὰ διαψεύδῃ τὴν καταγγελία τῆς φίλης μου. Διαφορετικῶς προτείνω νὰ πᾶμε ὅλοι στὸν Παρθενώνα καὶ νὰ τὸν καθαρίσουμε. Τόσο πολὺ ἔχω θυμώσει μὲ τὰ ὑπάνθρωπα ἀχάριστα ἐτοῦτα ὄντα. 

Φιλονόη.

Φωτογραφία

(Visited 10 times, 1 visits today)




4 thoughts on “Οἱ ἐπέτες!

  1. Ἐκτὸς ἀπὸ τὸ “μυθιστόρημα τῆς πεντάρας” ὑπάρχει καὶ “ὁ Ζητιᾶνος” τοῦ Καρκαβίτσα. Γράφει ἐνδιαφέροντα πράγματα.

  2. Επέτες οι επαίτες???
    Επέτες ή επαίτες???

    Ομιλείτε την Ελληνικήν ή επειδή είσθε εκ Πόντου αγνοείται την σωστογραφίαν???

    • Ἐπέτης=ἀκόλουθος, ὑπηρέτης, θεράπων.
      Ἐπαίτης=ζητιᾶνος, διακονιάρης (καὶ οἱ δύο ἑρμηνεῖες ἀπὸ τὸ λεξικὸ Δημητράκου, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969).

      Ἐσένα ποὺ «Ξέρεις» πῶς ἀκριβῶς σοῦ φαίνονται αὐτοί; Γιὰ ζητιᾶνοι ἢ γιὰ ὑπηρέτες; Σὲ ἐμέναν πάντως γιὰ ὑπηρέτες φαίνονται. Καὶ μάλλιστα κακῆς ποιότητος. Ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ κλέβουν τοὺς ἀφεντᾶδες τους.

      Υ.Γ. Λὲς νὰ ἦταν λιγότερα καθάρματα ἐὰν εἶχαν «αι» στὴν λέξι ἐπ-της ἀτνί τοῦ «ε»;

Leave a Reply