Ἢξερε τὶ ἔλεγε ὁ Μπένυ γιὰ τοὺς 180!

Τέτοιο θέατρο (τοῦ παραλόγου) οὐδεπώποτε! 

Τί διάβαζα πρό 24 ὡρῶν; 

Κάτι γιὰ νὰ μὴν πιστεύουμε τίποτα ἀπὸ ἀνακοινώσεις, δημοσιεύσεις κι ἐκβιασμούς.


Ἐγὼ λοιπόν πολὺ τὸν πίστεψα τὸν γράφοντα. 

Διότι κάτι μὲ τσίγκλαγε. 

Κάτι μὲ ἔκανε νὰ κρατῶ στὴν ἄκρη τοῦ μυαλοῦ μου τὴν, πρὸ ἡμερῶν,  ἀνακοίνωσι Μπένυ γιὰ 180 βουλευτές ποὺ χρειαζόταν, πρὸ κειμένου νὰ περάσῃ τὰ ἔργα του καὶ τὰ σταθμά του.

Τότε μᾶς φαινόταν παράλογο;

Καλὰ νὰ πάθουμε!

Διότι τέτοιοι ἀλῆτες δὲν ξαναπέρασαν ἀπὸ τὸν τόπο.

Καὶ μὴν βιαστῇ κάποιος νὰ μοῦ ὑπερασπιστῇ τὸ Ἀντωνάκι. Διότι ἢ καλὸ χαϊβάνι εἶναι κι ἐτοῦτος ἢ μεγάλος παίκτης.

Πάντως γιὰ ἡγέτης δὲν λέει! Οὔτε κἂν γιὰ τὰ τοῦ οἴκου του!

Μπλέξαμε μὲ ἀλητεία;

Καλὰ νὰ πάθουμε εἴπαμε!

Ποιός βολεύθηκε ἀπὸ τὰ ἔργα τους; Ποιός ξεφολεύθηκε;

Αὐτὸς ποὺ βολεύθηκε καὶ ξεβολεύθηκε νὰ πάῃ νὰ βγάλῃ τὰ φίδια ἀπὸ τὴν φιδότρυπα.  

Ἐγὼ δὲν τὸ κουνάω ῥούπι!

Θὰ τοὺς περιμένω νὰ σκάσουν ὅλοι μαζὺ σὰν καρπούζια ὤριμα! 

Ἔως τότε, μὴν ἀκούσω τίποτα κλᾶψες καὶ γκρίνιες. 

Θὰ πέσῃ φάπα ξεγυρισμένη. 

(Ἐπίσης τὰ ἴδια ἀφῳροῦν καὶ σὲ κάθε ἄλλου κομματικοῦ μηχανισμοῦ θαυμαστή. Ξεκινῶντας ἀπὸ τὸν Καρατζαπαίρνη ποὺ ἔχωσε ἀνερυθρίαστα τὶς πρῶτες ὑπογραφές, ἐξακολουθῶντας μὲ τὸν τσίπι τσίπι Τσίπρα καὶ τὴν περίθαλψι ποὺ προσέφερε σὲ κάθε «ἀντιεξουσιαστή», ὁ ὁποῖος «ὅλως τυχαίως»διέλυε κάθε διαμαρτυρία, δολοφονῶντας στὴν πορεία τους συνειδητότατα,  καὶ καταλήγοντας στὴν μεγάλη (τ’  ἄκουσες) Ἀλέκα, ἡ ὁποία καθοδηγοῦσε κατὰ πῶς ἔπρεπε τοὺς ΠΑΜΕ κι ΕΛΑ πρὸ κειμένου νὰ ἐγκλωβιστῇ ὁ πολὺς κόσμος σὲ καπνισμένες πλατεῖες, ἀλλὰ οἱ δικοί της νὰ κυκλοφοροῦν ἐλεύθεροι κι ὠραῖοι!)

Ἐπεὶ δὴ ἔχω ἄγρια θυμώσει, μὴν τολμήσετε νὰ μοῦ πεῖτε ΤΙΠΟΤΑ ὑπὲρ ΚΑΝΕΝΟΣ! Διότι οἱ ἀλῆτες δὲν ἔχουν ἐλαφρυντικά! Ἀκόμη κι ἐὰν κάνουν κάτι καλό, τό κάνουν τυχαίως κι ὄχι γιὰ τὸ κοινόν καλό!

Ἀπὸ σήμερα ἡ Φιλονόη εἶναι ἐν τελῶς ἀπέναντι!

(Πάντα ἤμουν, ἀλλὰ τώρα παράγινα.)

Καλὴν δύναμι σὲ ὅλους μας.

Ὅταν θὰ ἀποφασίσετε νὰ πετάξετε πέτρες νὰ μὲ φωνάξετε. 

Ἔως τότε, ἔως ἐκείνης τῆς στιγμῆς ποὺ θὰ χωνέψουν ἅπαντες πὼς τὰ κουδουνισμένα ἀλλάζουν πρόσωπα κι ὀνόματα, ἀλλὰ κουδουνισμένα παραμένουν, κουβέντα κομμένη. 

Φιλονόη.

 

Υ.Γ. 1. Ὁμοίως τὰ ἴδια ἰσχύουν καὶ γιὰ κάτι «σωτῆρες» καὶ «σωτηριασμένους». Στὰ τσακίδια καὶ στὸν ἀγύριστο. Ξέρουν αὐτοί διότι μόνοι τους θὰ βροῦν τὸν δρόμο γιὰ τὴν ἔξοδο.

 

Υ.Γ.2. Κι έπεὶ δὴ τὸ θέμα γιὰ ἐμένα μόνον οἰκονομικὸ δὲν εἶναι, κι ἐπεὶ δή ὅλα αὐτὰ τὰ καθάρματα ἀθωώνονται μὲ τὶς ἐξελίξεις, κι ἐπεὶ δὴ ἡ τιμωρία θὰ φθάσῃ καθολικῶς καὶ δίχως ἐξαιρέσεις, μὴν βιαστεῖτε νὰ πιστέψετε πὼς φοβᾶμαι τὴν πείνα. Ἀντιθέτως. Τὴν ἀντέχω πάρα πολύ. Ἄλλο φοβᾶμαι. Τὸ αἷμα! Διότι θὰ εἶναι πράγματι σὰν ποτάμι, κρουνός σπασμένος καὶ θὰ καλύψῃ τὰ πάντα! Αὐτὸ φοβᾶμαι. Μόνον!

 

Υ.Γ.3. Ὅσοι ἔχετε λίγη συναίσθησι, ἀπομακρυνθεῖτε ἀπὸ κοντά τους. Ἡ Νέμεσις δὲν εἶναι δικαιοσύνη. Εἶναι ἐκδίκησις. Καὶ συντόμως θὰ τὸ ζήσουμε!

 

φωτογραφία


(Visited 24 times, 1 visits today)




Leave a Reply