Γιὰ τὰ παιδιά….

 Χαλίλ Γκιμπράν – Για τα παιδιά 

Γιὰ τὰ παιδιά….

Και η γυναίκα που κρατούσε ενα μωρό στο στήθος της είπε, ‘Μίλησέ μας για τα Παιδιά’
Και εκείνος είπε: “Τα παιδιά σου δεν είναι παιδιά σου
Είναι οι γιοι και οι κόρες της λαχτάρας της Ζωής για τη Ζωή.
Δημιουργούνται διαμέσου εσένα, αλλά όχι από σένα
Κι αν και βρίσκονται μαζί σου, δε σου ανήκουν.

Μπορείς να τους δώσεις την αγάπη σου, αλλά όχι τις σκέψεις σου
Αφού ιδέες έχουν δικές τους.
Μπορείς να δίνεις μια στέγη στο σώμα τους, αλλά όχι και στις ψυχές τους
Αφού οι ψυχές τους κατοικούν στο σπίτι του αύριο
που εσύ δεν πρόκειται να επισκεφτείς ούτε και στα όνειρά σου.
Μπορείς να προσπαθήσεις να τους μοιάσεις
αλλά μη γυρέψεις να τα κάνεις σαν εσένα
Αφού η ζωή δεν πάει προς τα πίσω ούτε ακολουθεί στο δρόμο του το χτες

Είσαι το τόξο από το οποίο τα παιδιά σου
ωσάν ζωντανά βέλη ξεκινάνε για να πάνε μπροστά.
Ο τοξότης βλέπει το ίχνος της τροχιάς προς το άπειρο
και κομπάζει ότι με τη δύναμή του
τα βέλη του μπορούν να πάνε γρήγορα και μακριά.
Άς χαροποιεί τον τοξότη ο κομπασμός του
Αφού ακόμα κι αν αγαπάει το βέλος που πετάει
έτσι αγαπά και το βέλος που μένει στάσιμο.”

Χαλίλ Γκιμπράν, Ο Προφήτης, 1923 (εἶμαι μαμά)

Ἤθελα νὰ προσθέσω μόνον κάτι: 
εἶναι πράγματι ἔτσι… Ἀλλὰ εἶναι καὶ κάτι ἀκόμη. 
Τὰ παιδιά μας δὲν εἴμαστε ἐμεῖς. 
Δὲν μποροῦμε νὰ τὰ βλέπουμε ὡς συνέχειά μας. 
Ὅταν τὸ κάνουμε αὐτὸ τὰ καταδικάζουμε σὲ ἰσόβια σκλαβιά.
Τὰ παιδιά μας δὲν χρειάζεται νὰ τὰ ἀγαποῦμε γιὰ νὰ τοὺς λύνουμε προβλήματα.
Ἐὰν τὰ  ἀγαποῦμε ὀφείλουμε νὰ τοὺς μάθουμε νὰ λύνουν μόνα τους τὰ προβλήματά τους.
Τὰ παιδιά μας δὲν  γίνεται νὰ βλέπουν τὸν κόσμο μὲ τὰ δικά μας μάτια, οὔτε μὲ τὰ δικά μας πιστεύω, οὔτε μὲ τὶς δικές μας φοβίες. 
Πρέπει νὰ θυσιάσουμε τὰ θέλω μας, τά ὅσα ξέραμε καὶ τὰ ὄνειρά μας, ἐὰν εἶναι νὰ τὰ φορτώσουμε στὰ παιδιά μας.
Υ.Γ. Δὲν εἶχα κατὰ νοῦ νὰ διορθώσω τὸν ποιητή. Εἶμαι ὅμως ἀρκετὰ θυμωμένη μὲ τὸ πῶς συμπεριφορόμαστε στὰ παιδιά μας. Δὲν τὰ σεβόμαστε. Κι ἐὰν δὲν μάθουμε νὰ τὰ σεβόμαστε, κοινωνία δὲν φτιάχνουμε. 
(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply