Δίνουν τό μισό Αἰγαῖο στήν Τουρκία

Στήν Τουρκία δίνει τόν ἔλεγχο τοῦ μισοῦ Αἰγαίου τό Stratfor, ἔνα ἀπό τά μεγαλύτερα ἀμερικανικά think tank, τό ὁποῖο ἀπηχεῖ σέ σημαντικό βαθμό τούς σχεδιασμούς ἀλλά καί τίς προθέσεις τῆς Οὐάσιγκτον σέ γεωστρατηγικό ἐπίπεδο. Στήν ἀνανεωμένη ἀνάλυσί του, πού δόθηκε στήν δημοσιότητα στίς ἀρχές τῆς ἑβδομάδος, τό ἀμερικανικό think tank ὑποστηρίζει πώς θά εἶναι ἀδύνατον γιά την χώρα μας νά ἐπιβιώσῃ χωρίς «ἐξωτερικούς προστάτες», διατυπώνοντας, ταυτόχρονα, τό ἐρώτημα ἐάν ἡ Ἑλλάς «εἶναι ἕτοιμη νά δεχτῇ τόν περιορισμό τοῦ γεωπολιτικοῦ της ῥόλου στήν περιοχή».

Τό μήνυμα πού στέλνουν στήν ἐλληνική κυβέρνησι οἱ «ἐγκέφαλοι» τοῦ Stratfor εἶναι λίγο πολύ ξεκάθαρο: Ἤ θά ἐναρμονιστῇ πλήρως μέ τίς ἀπόψεις τῶν «γερακιῶν» τῆς ἀμερικανικῆς γραφειοκρατίας ἤ, σέ διαφορετική περίπτωσι, οὐδείς μπορεῖ νά ἐγγυηθῇ γιά τό μέλλον τῆς χώρας, τό ὁποῖο οἱ «ἐγκέφαλοι» τοῦ think tank χαρακτηρίζουν, μάλιστα, «ἀπρόβλεπτο».

Σέ κάθε περίπτωσι, πάντως, εἴτε ἔχουν βάσιν οἱ προβλέψεις τοῦ Stratfor εἴτε ὄχι, κύκλοι τοῦ ὐπουργείου ἐθνικῆς ἀμύνης ἀναφέρουν ὅτι τέτοιου τύπου ἀναλύσεις μόνον ἄσχετες δέν εἶναι μέ τήν ἀνακάλυψι τῶν τεραστίων κοιτασμάτων φυσικοῦ ἀερίου στήν Ἀνατολική Μεσόγειο, ἡ ὕπαρξις τῶν ὁποίων σχεδόν αὐτομάτως προκαλεῖ τήν ἀναδιανομή τῶν ῥόλων μεταξύ τῶν κρατῶν στήν εὑρύτερη περιοχή, ἐπαναφέροντας στό προσκήνιο τήν ἀνάγκη ἐνισχύσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ὁπλοστασίου γιά τήν ἄμυνα τῆς χώρας.

Στό πλαίσιο αὐτό καί μέ δεδομένο ὅτι ἀπαραίτητη προϋπόθεσις γιά τήν παραχώρησι ἀδειῶν ἀντλήσεως τῶν κοιτασμάτων αὐτῶν εἶναι ἡ κήρυξις Ἀποκλειστικῆς Οἰκονομικῆς Ζώνης (ΑΟΖ) ἀπό τήν ἑλληνική πλευρά, ἡ κυβέρνησις ζήτησε, σύμφωνα μέ πληροφορίες, ἀπό τήν προηγούμενη στρατιωτική ἡγεσία νά τῆς ἀπαντήσῃ στό ἐρώτημα ἐάν οἱ Ἑλληνικές ἔνοπλες δυνάμεις εἶναι εἰς θέσιν νά ὑποστηρίξουν μία τέτοια κίνησι. Ἡ ἀπάντησις τῆς ἀπελθούσης ἡγεσίας τοῦ στρατεύματος ἦταν καταφατική, ἐκτιμῶντας πώς ἡ χώρα μας ἐξακολουθεῖ νά διατηρῇ τό πλεονέκτημα στό ἐνδεχόμενο τῆς ἐνόπλου ἀντιπαραθέσεως μέ τήν Τουρκία, ὑπό τόν ὅρον, ὅμως ὅτι τό ΥΠΕΘΑ θά προχωρήσῃ στήν ἐνίσχυσιν τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων σέ τρεῖς κατευθύνσεις: Προμήθεια ἐπιπλέον ἀνταλλακτικῶν γιά τά μηχανοκίνητα μέσα, ἐνίσχυσι τῶν ἀποθεμάτων πυρομαχικῶν καί αὔξησι τοῦ χρόνου τῆς στρατιωτικῆς θητείας, προκειμένου νά αὐξηθῇ ἀναλόγως καί ἡ πληρότης τῶν μονάδων τῆς πρώτης γραμμῆς.

Συμφώνως, πάντως, μέ τίς ἴδιες πληροφορίες, οἱ Ἕλληνες ἄνώτατοι ἀξιωματικοί δέν παρέλειψαν νά ἀσκήσουν κριτική καί γιά τό γεγονός ὅτι, ἐνῶ ὑπῆρχαν προσφορές γιά τήν παροχή δωρεάν ὁπλισμοῦ ἀπό τρίτες χῶρες πρός τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ὕψους ἄνω τοῦ ἑνός δίς εὐρώ, ἐν τούτοις οἱ σχετικές συμφωνίες δέν προχώρησαν, ἀκριβῶς διότι ἦταν…δωρεάν καί ἄρα ἐχαλοῦσαν τήν δουλειά στούς κάθε λογῆς μεσάζοντες πού ἐνδημοῦν στόν χῶρο τῶν ἐξοπλιστικῶν προμηθειῶν…

Συμφώνως, πάντως, μέ τούς ἴδιους κύκλους τοῦ ΥΠΕΘΑ, ἐκεῖνο πού ἀνησυχεῖ περισσότερο τήν δεδομένη χρονική στιγμή τό Πεντάγωνο εἶναι τό ἐνδεχόμενο ἐκρήξεως θερμοῦ ἐπεισοδίου ἤ ἀκόμη καί ὁλοκληρωτικοῦ πολέμου στό Αἰγαῖο, σέ περίπτωσι πού ἡ Ἄγκυρα θελήσει νά ἐκμεταλλευτῇ τήν ἑλληνική οἰκονομική ἀδυναμία, προκειμένου νά ἐπιβάλῃ τούς σχεδιασμούς της στό Αἰγαῖο.

Νά σημειώσουμε ὅτι σέ ἀπόρρητο ἔγγραφο τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων ὑπάρχει καταγεγραμμένος ὁ φόβος πώς σέ ἕνα τέτοιο ἐνδεχόμενο ἐλοχεύει ὁ κίνδυνος τό μέτωπο νά ἐπεκταθῇ ὄχι μόνον στήν Θράκη, ἀλλά καί στήν Μακεδονία, μέσω, μεθοριακῶν δρόμων πού θά μποροῦσε νά χρησιμοποιήσῃ «τρίτη χώρα» πάνω ἀπό τά βόρεια σύνορά μας.

Μέ ἀφορμή τό παραπάνω, βεβαίως, ἐκεῖνο πού προκαλεῖ ἐντύπωσι εἶναι ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ἡ νέα δομή δυνάμεων τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεων δέν ἔλαβε σοβαρῶς ὑπ΄ ὅψιν της τήν πιθανότητα αὐτή, προχωρῶντας στήν διάλυσι τοῦ συνόλου σχεδόν τῶν στρατιωτικῶν σχηματισμῶν, πού εἶχαν ὡς βασικό ἀντικείμενό τους τήν φύλαξιν τῶν βορείων συνόρων μας. Ἐπίσης νά θυμίσουμε ὅτι πρίν ἀπό ἐννέα περίπου μῆνες εἶχε ζητηθεῖ ἀπό τούς ἐθνοφρουρούς στήν περιοχή τῆς Μακεδονίας νά παραδώσουν στίς ἀστυνομικές ἀρχές τά ὅπλα πού τούς εἶχαν δοθεῖ ἀπό τήν πατρίδα ἀκριβῶς γιά νά ὑπερασπίσουν τό ἑλληνικό ἔδαφος σέ περίπτωσιν ἐπιθέσεως ἀπό βορρᾶν.

Ἐκεῖνο, πάντως, πού ἐπίσης ἀνησυχεῖ ἰδιαιτέρως τούς Ἕλληνες ἐπιτελεῖς εἶναι κινήσεις στίς ὁποῖες προβαίνει παρασκηνιακῶς τό τελευταῖο διάστημα ἡ Ἄγκυρα, ἔτσι ὥστε νά «σπάσῃ» τόν ἄξονα Ἀθήνα – Λευκωσία – Τελ Ἀβίβ. Σύμφωνα, μέ πληροφορίες, Τουρκία καί Ἰσραήλ ἔχουν ξεκινήσει ἐκ νέου ἐπαφές σέ «χαμηλό», ὅμως, ἐπίπεδο, προκειμένου οἱ δύο πλευρές νά βελτιώσουν τίς σχέσεις τους καί νά ἄρουν τήν μεταξύ τους ἔντασι καί πολεμική, μία ἐξέλιξη πού τίποτα καλό δέν προοιωνίζεται γιά τήν χώρα μας, δεδομένου ὅτι ἀκόμα καί τώρα – ὅπως προκύπτει κι ἀπό τήν προχθεσινή ἐπίσκεψι τοῦ Ἰσραηλινοῦ ὑπουργοῦ ἐξωτερικῶν Ντάνι Ἀγιαλόν, στήν ἑλληνική πρωτεύουσα – ἡ Ἀθήνα ποντάρει πολλά στήν ἀμυντική συνεργασία μεταξύ Ἑλλάδος καί Ἰσραήλ, ὡς ἀπάντησι στίς ἐπιδιώξεις τῆς Ἄγκυρας νά διαδραματίσῃ ῥόλο «περιφερειακοῦ χωροφύλακα» σέ μία περιοχή πού ἐκτείνεται ἀπό τό Αἰγαῖο ὡς τόν Καύκασο.

Ἐνδεικτικά νά σημειώσουμε ὅτι οἱ ἑλληνο-ισραηλινές ἀμυντικές σχέσεις – μαζί μέ τήν ἐνέγεια – ἦταν ἀπό τά βασικά θέματα πού συζήτησε ὁ Ἰσραηλινός ὑπουργός μέ τούς ὑπουργούς ἐξωτερικῶν καί ἀμύνης, Σταῦρο Δήμα καί Δημήτρη Ἀβραμόπουλο.

Ἤδη, ἄλλωστε, προωθεῖται δυναμικά ἡ ἰδέα τῆς τριμεροῦς συνεργασίας μεταξύ Ἰσραήλ, Ἑλλάδος καί Κύπρου, μέσω σχεδίου τριμεροῦς Μνημονίου Συνεννοήσεως (ΜΟΥ), τό ὁποῖον ἀφορᾶ καί στήν διαχείρησιν τῶν ὑδατικῶν πόρων καί ἀναμένεται νά ὑπογραφῇ συντόμως. Ἡ συνεργασία αὐτή δίνει κομβική θέσι διαμετακομιστικοῦ σταθμοῦ στήν Ἑλλάδα, λόφω τῆς γειτνιάσεώς της μέ τήν εὐρωπαϊκή ἀγορά.

Ἐπί τοῦ παρόντος, οἱ Ἰσραηλινοί θεωροῦν πώς οἱ δύο χῶρες «εἶναι ἑταῖροι στίς προκλήσεις καί στίς εὐκαιρίες», κάτι πού ἀναμένεται νά ἐπιβεβαιωθῇ καί στό ἑπόμενο χρονικό διάστημα, στό πλαίσιο συναντήσεων πού ἔχουν προγραμματιστῇ νά ἔχουν μεταξύ τους ἀνώτατοι ἀξιωματοῦχοι τῆς ἑλληνικῆς καί τῆς Ἰσραηλινῆς κυβερνήσεως. (Γεωργίου Διονυσοπούλου, Ἐπίκαιρα σελ. 10 καί 11)

Συμπέρασμα: Ἐάν δέν ὁριστικοποιηθοῦν οἱ συμφωνίες μέ τούς Ἰσραηλινούς ἡ Ἑλλάς θά ἀντιμετωπίσῃ πολύ μεγάλα προβλήματα μέ πρῶτο τήν «ἐδαφική» της ἀκεραιότητα.

Μινώταυρος

(Visited 18 times, 1 visits today)




One thought on “Δίνουν τό μισό Αἰγαῖο στήν Τουρκία

  1. Κατὰ τὴν ἰδικὴν μου ἐκτίμησιν αἱ ΗΠΑ ἀδιαφοροῦν πλέον διὰ τὴν Τουρκίαν διότι πρῶτον μὲ τὰ νέα γεωπολιτικὰ δεδομένα δὲν τὴν χρειάζονται καὶ δεύτερον διότι ἔχουν πλέον συνειδητοποιήσει ὅτι ἔχουν νὰ κάμουν μὲ ἔνα ἀναξιόπιστον συνομιλιτήν. Έκβιαστήν, ψεύτην, ἀπατεῶνα καὶ ἐντελῶς ἀναξιόμαχον. Εἰς τὸ ἄρθρον ἀπουσιάζει καὶ ὁ ρόλος τῆς Ρωσίας ὁ ὁποῖος μόνον ἀμελητέος δὲν εἶναι, καὶ ὡς ἐκ τούτου δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ τὸ κρίνω ἐν τῶ συνόλω του. .

Leave a Reply