…Ἡλίου σκιά….

… ἡλίου σκιά …Ἡλίου σκιά....

— Γειὰ σου δροσούλα πρωϊνή ,
γειὰ σας τοῦ δάσους ἄνθη ·
περπάταγα εἰς τὰ μέρη σας
καὶ ζήλεψα τὴν χάρι σας !..

— Γειὰ σου σκιὰ τοῦ ἡλίου μας ·
ἐμεῖς χαζολογᾶμε ·
γιὰ ἐσένα ὅλο λέμε ,
τὸ ῥοῦχον σου κυττᾶμε …

λέμε πὼς εἶναι τῆς νυκτὸς
τὸ χρῶμα εἰς τὸ κορμὶ σου 
καὶ τοῦ ἀνέμου ὀ πηγαιμὸς
ζηλεύει τὸ φιλὶ σου !..

— Βαδίζω ἐγώ … ὀνειρεύομαι
πὼς εἶμαι σᾶς ἐσᾶς ·
σὰν γιασεμὶ ἀνοιξιάτικον 
ἀνθὸς μιᾶς καστανιᾶς …

πὼς μὲ ζηλεύεις ὑάκινθε
κι’ἐσὺ τριανταφυλλιὰ μου 
καὶ ἡ ῥοδιὰ κι’ ἡ λεμονιὰ
ματιάζουν τὴν θωριὰ μου …

περνῶ δροσιὰ ἀπ’ τὰ μέρη σου 
τῆς ἐλατιᾶς τὸ σπίτι ,
δίπλα ποὺ εἶναι εἰς τὰ νερὰ
τοῦ ποταμοῦ τ’ ἀλήτη !..

— Μμμ … νὰ ἔλθῃς ἕνα χάραμα 
ὁποὺ ἡ δροσούλα ,
μαγεύει μὲ τὸ δάκρυ της
τὴν ξακουστὴν αὐγούλα …

σὰν τραγουδᾶ ἡ ἔλατος
ξυπνάει τὸ θυμάρι ·
τότες ξυπνᾶ ἡ ῥίγανι ,
ἀνθίζει τὸ σιτάρι …

νὰ ἰδῇς τὸν ἥλιον χορευτὴν
ἀπάνω σὲ λευκὲς κορφές ,
κι’ ὕστερα πὼς δροσίζεται …
μὲ νούφαρα στολίζεται !..

— Πώ !.. τὶ λέτε ἄνθη μου ἀγριά ;
κι’ εἶναι τὸ χρῶμα του χρυσόν ;
κυλιέται ἀπάνω εἰς τὸ λευκόν ;
σὰν τῆς δροσιᾶς σας κρύσταλλον ;

— Ναί !.. στάσου νὰ ἰδῇς τὸν ξυπνημὸν 
πὼς βγαίνει ἀπ’ τὰ πελάγη ,
τοῦ ἡλίου εἶναι ἀναστεναγμὸς 
καὶ κοκκινίζει ἡ πλάση …

τὸ κόκκινον βάφει τὴν αὐγήν ,
κι’ αὐτὸς διαλέγει μιὰν κορφήν ,
ὁποὺ ὁ οὐρανὸς ἀπάνω του ,
κόκκινος μισὸς κι’ ὁ ἄλλος …γελαστός !..

— Ἄαα !.. ἀλήθεια λὲς δροσοσταλιά ;

— ῥώτα τὰ χαμομήλια ,
ὁποὺ ἔχουν καὶ τὸ χρῶμα του ,
ῥώτα καὶ τὰ σαίνια ,
ὁποὺ πετοῦν ἀνάμεσα 
σὲ κόκκινον γαλάζιον ·
καὶ παίρνει ὁ κλέφτης ἄνεμος 
τὸ ἄκρον τῆς ματιᾶς τους
καὶ τὰ πλανεύει ὁ ἄτιμος ,
μ’ ἀρώματα τῆς θαλασσιᾶς ,
τῆς ἀνθισμένης μυγδαλιᾶς !..

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην

29-11-2011

Τὸν Δημήτρη μας εἶναι ἀδύνατον νὰ τὸν σχολιάσω πλέον.

Τρέχει καὶ δὲν τὸν φθάνω.

Φιλονόη.

(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply