Δὲν πειράζει, θὰ πάρουν Πακιστανοὺς μὲ 300 εὐρῶ.

Δὲν πειράζει, θὰ πάρουν Πακιστανοὺς μὲ 300 εὐρῶ.Διάβαζα τὸ ψήφισμα τῶν ἐργατῶν τῆς χαλυβουργίας (πρὸς τὴν ἐργατικὴ τάξι) καὶ πολὺ συγκινήθηκα. 

Ὄχι διότι εἶμαι ἄκαρδη, ἀναίσθητη κι ἄσπλαχνη φυσικά. 

Ἀλλὰ διότι αὐτὴ ἡ ἐργατικὴ τάξις, μαζὺ μὲ τὶς διακηρύξεις της καὶ τοὺς συνδικαλισμούς της καὶ τὶς ἡγεσίες της, ἔως πρὸ τινός μᾶς ζάλιζαν τὰ αὐτιὰ μὲ τὰ καλωσορίσματα σὲ κάθε ΛΑΘΡΟέποικο. 

Γιὰ τοὺς συγκεκριμένους ἐργαζομένους δὲν γνωρίζω λεπτομέρειες, ἀλλὰ σὲ γενικὲς γραμμές, δὲν ὑπάρχει συνδικάτο ἐν Ἑλλάδι ποὺ νὰ ἔχῃ προασπίσῃ τὰ συμφέροντα τοῦ Ἕλληνος ἐργάτου. 

Ἔχουν φροντίσει γιὰ τὰ δικαιώματα τοῦ ἐργάτου τῆς Ἀργεντινῆς, τῆς Σομαλίας, τῆς Ζιμπάμπουε, τοῦ Ἀφγανιστᾶν, τοῦ Πακιστᾶν, τῆς Ἰνδίας.. 

Ἀλλὰ γιὰ τοῦ Ἕλληνος; Ἔχει ὁ θεός γιά τόν Ἕλληνα;

Ὁ θεὸς ἴσως καὶ νὰ ἔχῃ. 

Ὁ Ἕλλην ὅμως δὲν ἔχει…

Ἀνεξαρτήτως λοιπὸν τῆς συμπράξεώς μου (ἠθικῶς πάντα) μὲ κάθε ἀδύναμο ὁμάδα, ἀνεξαρτήτως τῆς συμπαραστάσεώς μου (ἠθικῶς ἐπίσης ἐπὶ τοῦ πρὸ κειμένου) σὲ κάθε ἄνεργο ἠ ὑποψήφιον ἄνεργο, ἀποφασίζω νὰ στέκομαι σκεπτικὴ καὶ  προβληματισμένη ἀπέναντι κι ὄχι πλάι. 

Κακό, κάκιστον αὐτὸ ποὺ κάνω. Ἀλλὰ ἡ δυσπιστία πλέον ἔχει τσακίσει τὸ νευρικό μας σύστημα. Νὰ δῶ ἔργα ΜΟΝΟΝ γιὰ τὸν Ἕλληνα καὶ νὰ πέσω καὶ στὴν φωτιά. Πρὸς ὥρας δὲν βλέπω.

Φιλονόη.

Υ.Γ. Μαζύ τους εἶμαι. Ἀλλὰ ὄχι μὲ τὸν τρόπο ποὺ γνώριζαν καὶ γνωρίζαμε. Στὴν χαλυβουργία (ὅπως καὶ σὲ κάθε ἄλλην ἐπιχείρησι) ἑτοιμάζουν μισθοὺς τῶν 300 εὐρῶ. Τραγικότατον! Κι ἐπεὶ δὴ οὐδεῖς ἐκ τῶν Ἑλλήνων θὰ δεκτῇ νὰ ἐργαστῇ  ἔτσι, θὰ βάλουν στὴν θέσι τους ΛΑΘΡΟεποίκους. Γνωστότατον. Καὶ δυστυχῶς, ὅλοι αὐτοὶ οἱ «ὑπερασπιστὲς τοῦ δικαίου τῶν λαῶν» εἴπαμε, μέσα στοὺς λαοὺς δὲν συνυπολόγισαν τὸν Ἕλληνα. Γιὰ νὰ δῶ λοιπὸν τὸν τρόπο ποὺ θὰ βγάλουν τὸ ἀγγούρι… Διότι τώρα τσούζει… Ἐμεῖς ἀργήσαμε νὰ τὸ ἀντιληφθοῦμε. 

Απεργοί της Ελληνικής Χαλυβουργικής: “Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ”

ΨΗΦΙΣΜΑ
Προς την εργατική τάξη, Τον εργαζόμενο λαό

Συνάδελφοι
Διαδώστε το μύνημά μας: Οι χαλυβουργοί δεν λυγίζουν!

Στην πύλη της Χαλυβουργίας γράφουμε όλοι μαζί μια ακόμη σελίδα στο μεγάλο βιβλίο των αγώνων του λαού μας.
Σωματεία, άνεργοι, φτωχός λαός, φοιτητές, μαθητές, μας δίνετε υλική βοήθεια από το υστέρημά σας, από το μισθό που δεν έχετε, από το επίδομα ανεργίας που δεν φτάνει. Μας δίνετε δύναμη και πείσμα!

Κλείσαμε μήνα σε απεργία σκληρή και συνεχίζουμε. Σπάσαμε την σιωπή, αποδείξαμε ότι οι εργάτες έχουμε μεγάλη δύναμη. Οι βιομήχανοι ανησυχούν, ο βιομήχανος Μάνεσης αν και τρομοκρατημένος, δεν είναι μόνος του. Τον στηρίζουν γιατί έχει το ρόλο του λαγού.
Αν τα μέτρα περάσουν στην χαλυβουργία, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για να μην αφήσουν τίποτα όρθιο. Αν εδώ σπάσουν τα μούτρα τους, τίποτα δεν θα είναι ίδιο και για τα υπόλοιπα εργοστάσια.
Μην ακούτε τα ψέμματα των βιομηχάνων και των ανθρώπων τους. Δεν θα δουλεύουν αυτοί, για ψίχουλα στα εργοστάσια. Αυτοί πληρώνονται καλά για τη βρώμικη δουλειά τους.
Αφού οι «επισκέψεις» στα σπίτια, οι «επιστολές», η τρομοκρατία με τα εξώδικα, έπεσαν στο κενό, τώρα βάζουν το Υπουργείο Εργασίας να μας «συμβουλεύει»: «Δεχθείτε τους όρους του Μάνεση, διαφορετικά θα βρεθείτε όλοι στο ταμείο ανεργίας». Μας απειλούν με 180 ακόμα απολύσεις!
Κύριοι βιομήχανοι, είστε βαθιά νυχτωμένοι. Την τελευταία μας λέξη δεν την είπαμε ακόμα! Είμαστε μια γροθιά. Έτοιμοι, για την πιο σκληρή ταξική αναμέτρηση!
Δεν γυρνάμε στη φωτιά και το σίδερο για 500 ευρώ. Να γυρίσουν πίσω οι 34 απολυμένοι συνάδελφοί μας.
Ο αγώνας μας, αφορά όλους τους εργαζόμενους. Οι τελευταίες εξελίξεις είναι αποκάλυψη. Οι βιομήχανοι αξιοποιούν τους νόμους της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – Καρατζαφέρη.
Επιβάλλουν την εκ περιτροπής εργασία, κατάργηση συλλογικών συμβάσεων, μειώσεις μισθών στα 450 – 500 ευρώ.
Όπου οι εργάτες υποχώρησαν η επίθεση της εργοδοσίας γιγαντώθηκε. Ακολούθησαν απολύσεις, εντατικοποίηση της εργασίας, μέχρι και κλείσιμο των επιχειρήσεων, με τους εργάτες απλήρωτους για πολλούς μήνες.
Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, όλοι έχουμε πείρα. Οι βιομήχανοι μας κλείνουν τα σπίτια και όχι ο αγώνας μας για δουλειά. Το ψωμί μας το υπερασπίζουμε με αγώνα όχι με παρακάλια.
Συνάδελφοι εργάτες, τα μέτρα γενικεύονται, δεν είναι μόνο οι χαλυβουργοί στο στόχο, είμαστε όλοι.
Ήρθε η ώρα ο αγώνας σαν φωτιά να ανάψει στα εργοστάσια. Τώρα η συμμετοχή σας στον αγώνα δεν είναι ζήτημα αλληλεγγύης είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για όλη την εργατική τάξη.
Παραμερίστε τους ανθρώπους των βιομηχάνων, μην τους φοβάστε, είναι ανίσχυροι όταν οι εργάτες πάρουν απόφαση.
Κάντε γενική συνέλευση, ελάτε σε επαφή μαζί μας, αποφασίστε απεργία. Είναι η ώρα οι βιομήχανοι να πάρουν ένα καθαρό μύνημα που μόνο ο αγώνας των εργατών στα εργοστάσια μπορεί να δώσει.
Όλοι στον αγώνα. Η νίκη θα είναι δική μας.
Η γενική συνέλευση των εργατών της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Ασπρόπυργος 30/11/2011 (ἐθνικὰ θέματα)

(Visited 89 times, 1 visits today)




Leave a Reply