Πᾶμε γιά μίαν κατάληψι;

Πᾶμε γιά μίαν κατάληψι;

Ο τράπεζες καθημερινς κάνουν τν μίαν κατάσχεσι πίσω π τν λλην. 

κοσμάκης, σλο κα μεγαλυτέρους ριθμούς, ξεσπιτώνεται.

Ο γονες συγκατοικον μ τ παιδιά τους, ταν πάρχουν κι ατοί, κα ο οκογένειες ζον π καθεστς στερικς γωνίας.

Ο συνταξιοχοι, κι χι μόνον,  ψάχνουν στ σκουπίδια γι λίγα σκουπίδια βρώσιμα. 

Τ παιδι λιγοθυμον στ σχολεα π τν σιτία.

Οστεγοι κατακλύζουν τ πεζοδρόμια κα κάθε εδους κάλυπτον χρο. 

λλ ο τράπεζες κάνουν ξώσεις, κατασχέσεις κα φυσικ χρηματοδοτονται π τ χρήματα πομες δανειζόμαστε. 

Δλα δή, τ δημόσιον ταμεον, (μες) δανείζεται μ τοκογλυφικπιτόκια π διεθνες τοκογλύφους, πρ κειμένου ν συντηρ τ κουδουνισμένα στς θέσεις τους κα φυσικ ν τροφοδοτ τς τράπεζες.

νας φαλος κύκλος, πομως σ λίγο θ κλείσ μ τν πόλυτο κατάρρευσι!

χρεοκοπία συμβαίνει δη, κι ς μν μς τχουν κοινοποιήσει. 

Ο τοκογλύφοι εσέρχονται, ς λλες ρδς βαρβάρων κα καταλάμβάνουν θέσεις ρπακτικο

Τό πόμενον στάδιον;

μέσως μετ τν κατάρρευσιν θ παραλάβουν τντόπια τραπεζικδρανα.

Κα τότε, κάθε τι ποχουν ρπάξει ο τράπεζες, θ περάσ στν δική τους κατοχή.

πλ πράγματα. 

Κα στ μεταξύ, οστεγοι κα ο νεκρο θ αξάνονται διαρκς. Οτε σπηλι δν θ μς φήσουν ν κατοικήσουμε. 

Προτείνω λοιπν τξς:

πάρχουν τόσα κα τόσα δημόσια κτίρια πο κάθονται δεια κα δν ξυπηρετον κανέναν κα τίποτα. 

Δημόσια κτίρια, σημαίνει δικά μας κτίρια. Καταδικά μας!

φ’ σον ονυπάρκτου εφυΐας κουδουνισμένοι δν ντιλαμβάνονται τ στοιχειώδη,  ν περάσουμε σ καταλήψεις ατν τν κτιρίων. Τολάχιστον ν στεγαστον, ς τ κα προσωρινς, οστεγοι. 

Γι τν τροφ θ τ βολέψουμε πως τ βολεύουμε ως τώρα. λλ γι τν στέγη κάτι πρέπει ν κάνουμε. λοι μας.

σοι γνωρίζουν τέτοια κτίρια ς ρχίσουν ν τ καταγράφουν. 

κατάρρευσις θ εναι τόσο βίαιη, πο οδες θ προλάβ νντιδράσ. ς χουμε τολάχιστον προστατεύσ τος στέγους. 

Αριο σως ν εμαι κι γστεγη. ς τ κρατ στν κρη το μυαλο μου. τσι, σν πληροφορία. 

Ποτ δν ξέρουμε!

Δν περιμένω π κανέναν Μπουταμίνη τ,τιδήποτε! Εναι τόσο νίκανοι κα τόσο νήθικοι, ποἐὰν ζοριστον εναι κανο ν στραφον ναντίον τν στέγων πισήμως. 

ς προστατεύσουμε τολάχιστον σους πάσχουν! 

Εναι ποχρέωσις κα δικαίωμά μας!

Φιλονόη.

Υ.Γ. Μν βιαστ κάποιος νσχυριστ πς πως στρωσαν θ πρέπ ν κοιμηθον. λοι μ κάποιον τρόπο στρώσαμε. Τώρα ξεστρώνουμε. Κα πρέπει ν μάθουμε σ ατ πορχονται κι χι σ ατ πο ξέραμε.

φωτογραφία

(Visited 40 times, 1 visits today)




Leave a Reply