Μᾶς πόνεσε καὶ μᾶς ἔτσουξε…

Μᾶς πόνεσε καὶ μᾶς ἔτσουξε διασυρμός μας ν τν φήλιο! 
Μς τσούζει κα μς πον κόμη! 
Πάρα μ πάρα πολύ!
Γιατί μως; Πάντα τσι δέν ταν; Πότε, πο καί ποιός μς γάπησε;
Ἐὰν ξαιρέσουμε κάτι (τρελλος γι τος πολλούς) φιλέλληνες, ο περισσότεροι τί ταν; Μήπως πλς βάρβαροι πού μς μισοσαν, διότι πλς δέν μποροσαν νά ντιληφθον τό μεγαλεον τς φυλς; 

Πρ δύο τν μς πιασε στν ….γραφίδα του τ Focus. Πρν π ατ κα μετ π ατ, τόσοι κα τόσοι, μ προεξάρχοντες τ δικά μας εμάλια. π κουδουνστρες ως ρχικουδουνστες. π λτες ως κατακάθια. π τοκογλύφους ως μαυραγορτες. 
λοι τους π να λιθαράκι λάσπης εχαν γι ν μς πετάξουν.  Λς κι λος πλανήτης γέμισε λάσπη εδικς κατασκευασμένη γι τος λληνες!
Σ λους κάτι φταμε. Κάτι τος κάναμε! Κάτι τος πήραμε! Τος ρπάξαμε!
Κι ατοί, ο λλοι, «σπιλες παρθένες»! «Καθαρο» κα «ξάστεροι»! 
«Πολιτισμένοι»! 

Κι μες,  μέσα στν τόση χολέρα, μέσα στν τόση βρμα, μέσα στν τόση καταχνιά, σκύψαμε τν  κεφαλή π ντροπή. π συστολή! π πληγωμένο φιλότιμο! Ποιοί; μες; 
Σιωπήσαμε! Κρυφτήκαμε! Γιατί; Τί κριβς κάναμε μες; Ποιόν πειράξαμε; Ποιόν βλάψαμε; Ποιόν θίξαμε;
Κανέναν δν πειράξαμε. Ποτέ! ντιθέτως μάλλιστα! 
Τ μόνον πο μάθαμε εναι ν δίνουμε! Ν μοιράζουμε! Ν μοιραζόμαστε!

Τ καλλίτερά μας μυαλά, κόμη κα σήμερα, στν λλοδαπή τ μοιράζουμε! 
λλοτε συνειδητς κι λλοτε π βλακεία!
Τ μεγαλύτερά μας πιτεύγματα, ο λλοι τ γεύονται! μες μείναμε μ τ «περασμένα μεγαλεα κα διηγντας τα ν κλας!»
λες τς ξίες κα τς ρχς μες τς δημιουργήσαμε! μες τς κρατμε κόμη.  Κι ς προσπαθον ν μς πείσουν πς τς χάσαμε! Χάνεται μωρέ Φύσις το νθρώπου; Δν συμβαίνουν ατά! Μόνον  ν ξεχαστομε λίγο γίνεται! Ν πάψουμε ν εμαστε λληνες ποκλείεται! χι, χι ο πολλοί. Ο λίγοι κι κλεκτοί! Ατο πο κόμη στν πλανήτη δίδουν τν λπίδα. Ο πραγματικο λληνες!

λλ παντο μς περιπαίζουν! Μς φτύνουν! Μς κμεταλλεύονται!
λοι κι λες κάτι μς ζητον! Κάτι μς κλέβουν! Κάτι μς ρπάζουν!

Ξερνον τ στόματά τους χολέρα!  Σαπίλα! Βρωμιά! 
Κι μες σκύβουμε τ κεφάλι κα πασχίζουμε ν δικαιολογήσουμε τ δικαιολόγητα!
άν μως μασταν πως μς περιγράφουν θά ασθανόμασταν τσι;
άν δέν εχαμε ατό τό φιλότιμο, θά μπορούσαμε σήμερα μέ τόσην  συστολή νά ναζητομε λύσεις;
άν μασταν τά τελευταα ποβράσματα το πλανήτου θά πρχε κάποιο συναίσθημα ασχύνης πού θά μς γγιζε;

Δν θ μς γγιζε τίποτα! Θ περνοσαν λα τσι, έρας π δίπλα μας! πως περνον μπρς π τ ατι κα τ μάτια το κάθε κουδουνισμένου! 
λλ μες χι, δν εμαστε σν ατούς! 
μες πονμε!
Πονμε διότι χουμε κα θος κα ξίες κα ρχές!
Διότι τ βέλη στρέφονται μόνον κατ τν θικν ατουργν, κι ς τ κλαμβάνουμε ς προσωπικ προσβολή! 
Δν εναι κα τ ξέρουμε!

Ο  μόνοι πο δακρύζουν μπρς σ μία νέα προσβολή, δν εναι ο χρηστοι, ο σάπιοι κα ο θλιοι! Εναι ατο πο κόμη κρατον Θερμοπύλες! Εναι ο ζωντανο λληνες!
Γι ατ μς πον κα μς τσούζει! 
Διότι ξέρουμε! 
Γνωρίζουμε πς ατ Πατρίδα σκυλεύτηκε κα σκυλεύεται  π κάθε εδους κάθαρμα κα τώρα πρέπει ν πιστρέψ στος πραγματικούς της κληρονόμους! 
Ατ Πατρίδα, ατς τόπος δν εναι γι ν γελς μαζύ του λλ γι ν νοιώθς συστολ κα περηφάνεια ταν τν σκέπτεσαι!
Ατς χρος δν εναι γι ν μς κάν νά κατεβάζουμε τ βλέμμα λλ γι ν τ στυλώνουμε σια πρς τν λιο! 

Κάτι ξεχάσαμε λληνες! 

Ξεχάσαμε τ σημαντικότερον! Ξεχάσαμε πς λοι ατο πο πετροβολον, πετροβολον τ μπροστάρικον δένδρον! Πετροβολον κάτι πο θ θελαν ν εναι, λλ πο δν θ γίνουν ποτέ!

Μς ρπαξαν τ πάντα! 
Δν φησαν τίποτα στν τόπο!
Κι τόπος διαρκς γενν!!!   
Γενν μυαλά! Γενν νθρώπους! Γενν ξίες!

Ναί, ξέρω, δν τ βλέπουμε, διότι λη λάσπη το πλανήτου τ κρύβει! 
λλ εναι δ! λλς ναγεννται! Ξαναδομε τ πάντα! Γκρεμίζει τ σάπια κα μουχλιασμένα δεσμά της κα ξεπηδ νέα, πανέμορφη κα ζωογόνος! 

Τ διαμάντια, ο  λληνες, ο πραγματικο λληνες μέσα π τν λάσπη μφανιζονται!
Εναι δ κα σιγ σιγ ξεπροβάλλουν! 
Τ διαμάντια, κα μ λην τν λάσπη το πλανήτου πάνω τους, διαμάντια παραμένουν!
Κα τ διαμάντια εναι δη δ! Λάμπουν.. Λίγο νερό κα νά, ναδεικνύουν τν Φύσιν τους!

Δν χρειάζεται λοιπν ν σχολούμαστε μ κάθε νόητο πο π λθος τς Φύσεως πάρχει! μες οτε πονμε μ τς συναρτησίες τους, οτε λυπόμαστε. Μόνον χαμογελμε. χουμε λλως τόσο μεγάλον γκο ργασίας μπρός μας, πο δν ξίζει ν τος φήσουμε ν μς δηλητηριάσουν.

Φιλονόη.

Υ.Γ. Θ κουστον κι λλα, χειρότερα, σο περν καιρός. καί; Σέ ποιούς ναφέρονται; Μήπως στόν καθρέπτη τους;

φωτογραφία

(Visited 20 times, 1 visits today)




Leave a Reply