Ὅ,τι δὲν μὲ σκοτώνει, μὲ κάνει πιὸ δυνατόν.

 αὐτὰ τὰ σημειώματα εἶναι κάποιες οἱ ἄλλες κλωστοῦλες....

αὐτὰ τὰ σημειώματα εἶναι κάποιες οἱ ἄλλες κλωστοῦλες….

Δν μπορε ν φύγῃ  σκέψις μου π τν προχθεσινν ατόχειρα. 

δυνατ ν τ ξεπεράσω κάτι τέτοιο!
Εμαι διαλυμένη! Πονλο μου τ εναι! Κάποιες στιγμς θέλω ν ορλιάξω, ν καταστρέψω τς φωνητικές μου χορδές, νντιστρέψω μ τ σμα μου κα τν κραυγή μου λο ατ πο ξεκίνησε!
λλά….

 

πκείνην τν στιγμ κα μετ κάτι σν νίγησε μέσα μου!
Σν κάτι  νσπασε σ χιλιάδες κομμάτια κα τν διαν στιγμ σν ν  ξύπνησε ντός μου να θηρίον πάλευτον…
Τί εναι ατό πού μέ χει καταλάβει; Τί;

 

Ατ ποσπασε τ ξέρω, τναγνωρίζω. Εναι νοχή μου! 
Ατό πού γεννήθηκε; 

 

Κομμάτι τ κομμάτι λα σιγ σιγ μπαίνουν στν θέσιν τους. 
Εναι πόλεμος! Εναι συνειδητοποίησις τν πλων μας!
Εναι ριστικπόφασις πς πλέον πρέπει ν ξεκινήσ τελευταίας πράξις ατο το δράματος. 
Εναι  ρχή το Τέλους!

 

σως τσα γράφω ν φαντάζουν κτς τόπου κα χρόνου σ κάποιους.
χει σημασία μως;
δ κα καιρντιλαμβάνομαι διαφορετικς πάρα πολλά. Γιατί χι κι ατό λοιπόν;

 

λη λλάς εναι δακρυσμένη σήμερα κι χθς κα πρ χθές… καί;
Τί νά σο κάνουν μερικά δάκρυα; Θά λυγίσουν κάποια κτήνη μήπως; θά πάψουν τά ργα τους;

 

Τίποτε δν πρόκειται νλλάξπ τς ποφάσεις τν κουδουνισμένων. 
λα μως θλλάξουν π τς δικές μας.

 

Ποιές δικές μας ποφάσεις;

 

 Ατς πο μς τσάλωσαν! Πο μς καναν ν μν βλέπουμε παρ μόνον τ Τέλος!
Ατς πο μς καναν ν στεκόμαστε ρθοί, γριεμένοι, ποφασισμένοι, πανέτοιμοι γιλα!
Ατς πο μς καναν ν κόψουμε κάθε γέφυρα πίσω μας κα νντιμετωπίζουμε πλέον ς ελογία τσα πονται!

 

χθς συζητοσα μ κάποιον φίλο γι τς ποφάσεις μου, τν γενικοτέρα μου στάσιν κα τσα πονται. Το επα πς τώρα, στν ρχή, δν μπορ ν πιάσω τ πλεκτ ποχουν φάνει μονομις κα ν τ καταστρέψω. δυνατ ν βρ τν τρόπο. 
Ξέρω πς καίγεται λλκόμη δν ξέρω πο εναι φωτι πο θ τ κάψ.
Ξέρω πς σκίζεται λλκόμη δν ξέρω πο εναι τ μαχαίρι γι ν τ σκίσω. 
Ξέρω πς διαλύεται λλκόμη δν ξέρω ποι χημικ τ διαλύουν.  
Γιτοτον τν λόγο πιάνω μίαν τόση δ κλωστίτσα, μία να πο ξέχασαν κα ξεκιν. Λίγο λίγο, σιγ σιγ θ τ ξηλώσω τφάδι τους. Θ τ τελειώσω. 
Δν χει σημασία ἐὰν πλλες μεριές, λλοι πιασαν κι λλες κλωστίτσες του. 
Σημασία χει τ τ κάνω γώ. 
Κι ατ εναι δικός μου δρόμος.

 

ταν θὰ νακαλύψω κα τ μαχαίρι κα τν φωτι κα τ χημικό, τότε ν εστε σίγουροι πς θὰ πιταχύνω τς διαδικασίες.

 

Φιλονόη. 

 

 

φωτογραφία 

 

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply