Ἀποχαιρετισμός.

 

Ἀποχαιρετισμός.

Ο άνεμος ψιθυρίζει ιστορίες…
Αφηγείται όνειρα… ελπίδες… προσμονή…
και κάποιες φορές μεταφέρει μηνύματα.
Όπως κάποιο άρωμα που ξυπνά μνήμες αλλοτινές…
και κάποιες μνήμες από το Μέλλον.
Όταν όλα ήταν τόσο απλά.
Εσύ ήσουν τόσο απλός…

Παιχνίδια Δύναμης και διαπραγματεύσεις…
συμβιβασμοί και υποχωρήσεις…
πύρρειες νίκες και νικηφόρες υποταγές…
η πραγματική ευτυχία βρίσκεται στην αθωότητα των παιδικών χρόνων.
Γιατί άραγε προσπαθούμε να είμαστε αρεστοί στους άλλους και ξεχνάμε το βασικότερο;
Να είμαστε αρεστοί στον εαυτό μας…
Δεν χρειάζεται να είσαι Τέλειος.
Αρκεί να είσαι Εσύ…

Και όταν έχεις βρει τον Αληθινό σου Εαυτό…
Οι Πύλες του Αύριο ανοίγουν για Εσένα αποχαιρετώντας  ό,τι και όποιους αφήνεις πίσω…
με ένα γλυκόπικρο μειδίαμα για το Χθες που πέρασες.
Μειδίαμα Δύναμης, Αυτάρκειας και Ελευθερίας…
και ένα αλύχτισμα.
Λυκίσιο…

© 2012 Νικόλαος Παναγοδημητρόπουλος

(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply