Ἡ κιβωτὸς τῶν σπόρων.

Ἡ κιβωτὸς τῶν σπόρων.Μία ξαιρετικ προσπάθεια, πο θπρεπε ν βρ παντοποστηρικτς κα φίλους.
ξιέπαινη πράγματι!
Ξεκίνησε τ ταξείδι της στν Μπιενάλε τς Βενετίας λλ σήμερα φιλοδοξε ν συγκεντρώσ σπόρους πλην τν λλάδα, πο θναδεικνύουν τν τεράστια βιοποικιλότητα πο διαθέτουμε. 
Εχομαι νξακολουθήσουν, διότι πράγματι ξίζει τν κόπο.

Φιλονόη.

 Η κιβωτός των σπόρων…

 

Τον πλούσιο φυτικό θησαυρό της Ελλάδας και τις δυνατότητες αξιοποίησής του, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα καινούργιο, σύγχρονο μοντέλο αγροτικής παραγωγής, επιχειρεί να παρουσιάσει στο κοινό μία… κιβωτός, έργο των αρχιτεκτόνων και καθηγητών στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, Ζήση Κοτιώνη και Φοίβης Γιαννίση. 

Η κιβωτός, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στη 12η Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής στη Βενετία, εκπροσωπώντας τη χώρα μας στη διεθνή έκθεση με τον τίτλο «Κιβωτός – Παλαιοί σπόροι και νέες καλλιέργειες», εντυπωσίασε όχι μόνο για την αισθητική της, αλλά για τις ιδέες που προωθεί με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη. Από την περασμένη Δευτέρα και για δύο μήνες -έως τις 22 Μαΐου- το κοινό θα μπορεί να την επισκεφθεί από κοντά και να μυηθεί στα μυστικά της, στο νέο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς.

Η κιβωτός, μήκους 12 και ύψους 3,3 μέτρων, εξωτερικά μοιάζει με ξύλινο πλοίο που είναι αραγμένο σε ένα καρνάγιο και βρίσκεται στη φάση της κατασκευής. Φτιαγμένη από τάβλες, δοκούς και επιφάνειες από κόντρα πλακέ θαλάσσης, έχει αεροδυναμικό σχήμα, εμπνευσμένο από τη μορφή των φυτών. Στα αµπάρια της κρύβονται σπόροι, φυτά και βότανα από 200 διαφορετικά είδη της ελληνικής χλωρίδας. Η επιλογή των φυτών έγινε από τον βιολόγο Ορέστη Δαβία, ο οποίος συνέλεξε διάφορα είδη με διατροφικές, θεραπευτικές, καλλωπιστικές και αφροδισιακές ιδιότητες, τα οποία ο επισκέπτης της κιβωτού έχει τη δυνατότητα να πιάσει, να γευθεί και να μυρίσει. 

Στόχος είναι να γνωρίσει το κοινό τη σπάνια βιοποικιλότητα που έχει η χώρα μας και που για τους περισσότερους παραμένει άγνωστη ή ξεχασμένη. Γι’ αυτό και στον χώρο οι αρχιτέκτονες επέλεξαν να κατασκευάσουν μια κουζίνα, προκειμένου η κιβωτός να παραπέμπει σε μια αληθινή κατοικία. Εκεί, η εικαστικός Μαρία Παπαδημητρίου έχει την ευθύνη για την παρασκευή τροφής από τους «θησαυρούς» της κιβωτού και την ανταλλαγή των σπόρων.

Το ξύλινο «διδασκαλείο» πλαισιώνουν τα βίντεο του σκηνοθέτη Γιάννη Ισιδώρου, τα οποία παρουσιάζουν τη σύγχρονη αγροτική ζωή στην Ελλάδα, τις εναλλακτικές καλλιέργειες και τη σημασία της βιοποικιλότητας. Παράλληλα, εκτίθενται επεξεργασμένες εικόνες και αεροφωτογραφίες από αγροτικά τοπία της Ελλάδας από τον Κώστα Μανωλίδη, καθώς και φωτογραφίες αρχείου από την ελληνική αγροτική παραγωγή και αφίσες του εικαστικού Αλέξανδρου Ψυχούλη, που δείχνουν τη δυνατότητα ενός κατοίκου της πόλης να ασχοληθεί με την πρωτογενή παραγωγή των γεωργικών προϊόντων. 

Η ύπαιθρος

Οι αρχιτέκτονες της κιβωτού πιστεύουν πως η φυσιογνωμία της υπαίθρου έχει καταστραφεί τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας, εξαιτίας της άναρχης επέκτασης των αστικών κέντρων και των μεθόδων εκμετάλλευσης των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Η θεοποίηση του τσιμέντου και η εντατική γεωργία, βασισμένη στη μονοκαλλιέργεια και τη χρήση χημικών, οδήγησαν στο να ξεχάσουμε την πλούσια χλωρίδα του τόπου μας και τι αυτή μπορεί να μας προσφέρει, τόσο σε επίπεδο ποιοτικής διατροφής όσο και στην ανάπτυξη της εγχώριας οικονομίας. 

Το νέο πρόσωπο της αγροτικής ανάπτυξης στην Ελλάδα περιλαμβάνει νέους μορφωμένους γεωργούς, που θα μπορούν να αξιοποιούν την τεχνολογία και την τεχνογνωσία του παρελθόντος και του μέλλοντος, επιλέγοντας αποδοτικές και βιώσιμες ελληνικές καλλιέργειες. Άλλωστε, το διαδίκτυο αποτελεί το βασικό εργαλείο για τους νέους αγρότες. 

Πλούσια χλωρίδα

Η χώρα μας διαθέτει υψηλή βιοποικιλότητα φυτών, ζώων και οικοτόπων, σε σχέση με τη μικρή έκτασή της, με αποτέλεσμα να αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα οικολογικά κέντρα στην Ευρώπη και τη Μεσόγειο. Αν και κατέχει μόλις το 6% της έκτασης της Μεσογείου, η Ελλάδα είναι τόπος διαβίωσης για το 26% της μεσογειακής χλωρίδας. Η ελληνική χλωρίδα μετρά περισσότερα από 6.000 είδη και υποείδη ανώτερων φυτών, εκ των οποίων τα 300 θεωρούνται σπάνια και απειλούμενα, ενώ το περίπου 18% των συνολικών ειδών είναι ενδημικά, δηλαδή είδη που δεν απαντώνται πουθενά αλλού στον πλανήτη.

ΤΗΣ ΕΦΗΣ ΛΑΣΚΑ(πηγή)

(Visited 54 times, 1 visits today)




Leave a Reply