Τὸ μυστικὸν ἑνὸς ὀκτάχρονου…

Τὸ μυστικὸν ἑνὸς ὀκτάχρονου…

 

Τ παρακάτω μο παρουσίασε Νίκος. 

Στν συζήτησιν πογινε, μετ τν δημοσίευσίν του, διάβασα διάφορα.
Τ σημαντικότερα ταν τ σχόλια τς Νικολέτας.
ταν μεγάλη μφισβήτησις πο διετύπωσε ναφορικς μ τν λληλεγγύη κα τν νθρωπιά πο μς προέκυψαν καδίως ταν κόμη μεγαλύτερη φοβία της πς τ φαινόμενον, ν καχρχίσει πράγματι νξαπλώνεται, εναι πρόσκαιρον.

Το μυστικό του 8χρονου που άφησε άφωνη τη δασκάλα του

 

Άφωνη άφησε δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο κοινότητας των Κοκκινοχωρίων, ένας οκτάχρονος μαθητής, όταν τυχαία, ανακάλυψε το «μυστικό» του πριν λίγες μέρες.

Μέχρι εκείνη τη μέρα, το υπέροχο μυστικό, μοιραζόταν ο οκτάχρονος με συνομήλικο συμμαθητή και φίλο του. Ο φίλος του οκτάχρονου, μας ανέφερε η δασκάλα του με την παράκληση να τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια, είχε πατέρα άνεργο και φαίνεται ότι μια μέρα, είπε στον οκτάχρονο φίλο του, πως σε λίγες μέρες -του είπε η μάμα του- δεν θα είχε υλικά να του φτιάχνει σάντουιτς για το σχολείο και ήταν στεναχωρημένη.

Ο οκτάχρονος, όπως είπε στη δασκάλα του, χωρίς να πει στη μητέρα του το γιατί, της ζήτησε να του μοιράζει το σάντουιτς από τη μέση, για να… μπορεί να το τρώει πιο εύκολα.

Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και βδομάδες, κάθε μέρα ο οκτάχρονος έδινε το μισό του σάντουιτς στο φίλο του. Κάθονταν στο παγκάκι στην πίσω μεριά του σχολικού γηπέδου το διάλειμμα, μοίραζαν το σάντουιτς και έτρωγαν μαζί.

Μια μέρα η δασκάλα τους, το πρόσεξε και τις επόμενες δυο μέρες τα παρακολούθησε. Την τρίτη μέρα, την περασμένη Δευτέρα, δεν κρατήθηκε. Τους πλησίασε και απλά τους έσφιξε στην αγκαλιά της.

Η δασκάλα κράτησε το μυστικό των δύο οκτάχρονων και όπως μας είπε, νιώθει μεγάλη χαρά που έχει στην τάξη της ένα τέτοιο μαθητή. (πηγή)

Πιστεύω βαθύτατα πς διόλου πρόσκαιρον δν εναι τ φαινόμενον. 
Γιατί;
χω κατ καιρος γράψει πς δεύουμε πρς μίαν κοινωνία διαφορετικς λογικς, θικς καρχν.
Σ ατν τν διαδρομ θ πορευθον μόνον ατο πο πράγματι χουν τν συνείδησιν ν τ κάνουν. 
Εναι λοιπόν δυνατόν νά μήν ξακολουθήσ νά συμβαίν ατό πού μς …βρκε;

λληνες, κτς π τν κτάχρονο, δεκάδες εναι ατο γύρω μας πο σηκώθηκαν! Πο βλέπουν! Ποναγνωρίζουν στν συνάνθρωπο τν συνάνθρωπο!
Τ χέρι μας κρατ σφικτ τ χέρι το διπλανο μας.
Τί σημασία χει άν κόμη εναι μόνον να τό χέρι;
Κάθε ξημέρωμα μς βρίσκει μ περισσότερα χέρια συντρόφων. 
Κάθε αγ εναι πι πλήρης πγωνιστές!
Κάθε σούρουπο μς ποχαιρετ μ τν βεβαιότητα πς θ φέρ μίαν καλλίτερη μέρα!

Δν εναι λπίδα! 
Εναι κατάστασις πλέον!

Φιλονόη.

Υ.Γ. Ναί, πάρχουν κα πάρα πολλοί, σως πολ περισσότεροι π τος φυπνισμένους, ποχι μόνον δν θ δον, λλ θξακολουθήσουν σν ν μν συνέβαινε τίποτα. καί; τσι κι λλοις δν φορ σ ατος ατ πορχεται! 

(Visited 15 times, 1 visits today)




Leave a Reply