«Ἤ ἐμεῖς ἤ αὐτοί»….

Καλὰ νὰ τοὺς πεῖτε… Ἄς μὴν φᾶνε… Ἔχουμε γλαρόσουπα!!! Καὶ μάλλιστα πολὺ νόστιμη! Εἰδικῶς γιὰ αὐτοὺς μαγειρεμένη!

Μοναδικν σύνθημα! Μοναδικότατον!
Μόνον πο εναι κλεμμένο! (πως κα τόσα λλα λλως τε…) 

ταν πεφάσισα, μετ μεγάλης ταραχς κα φόβων, ν δημιουργήσω τν πρώτη μου στοσελίδα, ξερα πάρα πολ καλ κα τ γιατ, κα τ πς, λλ κα τ πο στόχευε. 
Σαφς κα δν γνώριζα τν π μέρους διαδρομή.
Πς θά μποροσα λλως τε; 
Γνώριζα μως θαυμάσια τ τ κριβς ννοοσα γράφοντας τ κάθε ρθρον, τν κάθε μου σκέψιν κα φιλοξενντας  ρθρα φίλων. (Κα χι μόνον…)

χω πολ συχν χρησιμοποιήσει τν λέξιν «γώ» γι πάρα πολ συγκεκριμένους  λόγους. 

Τ ἐὰν χι τν ντιλαμβάνονται κάποιοι, μο εναι ν τελς διάφορον! 
Μ νδιαφέρει τ τ κρύβει τ «γ» ταν γράφω γώ, Φιλονόη,  κα  τ πο κριβς στοχεύει! σοι διαβάζουν «πίσω π τς λέξεις» ξέρουν… Ο λλοι λοι ντιλαμβάνονται μίαν παρσιν, μίαν μισαλοδοξία, μίαν παράνοιαν σως… Κα πάρα πολ καλ κάνουν! Τ «γώ», ταν γράφεται π μέναν, στοχεύει σ συγκεκριμένα πρόσωπα. Ατ ξέρουν. Σκέτο!

χω χρησιμοποιήσει πολλς φορς τν λέξιν «πανάστασις». πίσης δν θ σταθ στ πς τν ρμηνεύουν λοι ατο πο τν διαβάζουν. Θ σταθ μόνον στ τ ννο γώ, φ’ σον γ γράφω. Γι μέναν (κα μόνον φυσικά) λέξις «πανάστασις»  σημαίνει ξανθρωπισμός κι πανελληνισμός! Μόνον! Τ  πόλοιπα τ προσθέτουν ο μ ντιλαμβάνοντες, πρ κειμένου ν καπελώσουν, ν χειραγωγήσουν,  κα ν λέγξουν τν νευ πιστροφς πορεία το νθρώπου! 

χω χρησιμοποιήσει πολλς φορς τν φράσιν «Θ νικήσουμε». πίσης διαφορ γι τ πς τν ντιλαμβάνονται ο ποιοι. Μόνον ατ πο γράφουν τ δικά μου χέρια μ φορ. Κι γ τ «θ νικήσουμε» δν τ θεωρ διόλου πρόσκαιρον κα διόλου γενικόν! Εναι πολ εδικόν, πολ συγκεκριμένον κα πολ ξεκάθαρον! 
Ποιοί «θά νικήσουμε»; Μ φυσικ μόνον ο ρωτευμένοι μ τν λήθεια! Μ τν νθρωπον! Μ τν λλάδα!
Ο λλοι λοι, λίθιοι κα πανηλίθιοι, πλς παίζουν τος κομπάρσους, ως τς στιγμς πο θ μς παρατήσουν δι παντός! 

χω χρησιμοποιήσει πίσης τς λέξεις «συναγωνιστές»,  «φίλοι», «σύντροφοι»…..   Κα εναι κριβς πως τς γράφω! Δίχως κρυφ πονοούμενα. λλά, τ ποιο εναι λοι ατοί, εναι λλο ζήτημα. 
Δν εναι σίγουρα ατο πο ρπάζουν τ ΠΑΝΩ κα τρέχουν πίσω π κομματρχες κα λοιπος πατριδοκαπήλους.
Δν εναι πίσης, σ καμμίαν τν περιπτώσεων, ατο  πο θεωρον πς λα μας τ προβλήματα ξεκινον κα παύουν μ τ μνημόνια. Πέτρες ν τρμε, ατ πο φείλουμε στν λλάδα μες θ τ κάνουμε… Κι ατο πλς θ κουρεύονται!! 
Δν εναι τέλος λοι ατο ο ρτι «φυπνισθέντες»…  Ατο κι ἐὰν ζον στν κοσμάρα τους… σοι ταν ν καταλάβουν κατάλαβαν π τν πρώτη μέρα… λοι ο λλοι, ς δορυφόροι τερόφωτοι, τριγυρίζουν, κλέβουν φράσεις, σκέψεις, νειρα κα κάνουν …μίαν τρύπα στ νερό! Διότι σα κι ἐὰν πράξουν, τ ποτέλεσμα εναι ξεκάθαρον! Ατ πο θ μς βρ, θ μς βρ ρθς κι λοκληρωμένως. χι μ μίμετρα κα μισακς δουλειές…. Τελειώσαμε μ ατά!

Πολλς φορς χω χρησιμοποιήσει τν φράσιν το τίτλου, πολ πρν τΣΥΡΙΖΑ κα ο λοιπο κουδουνισμένοι, ντιμνημονιακο στ εδος, τν υοθετήσουν. λλ δν μ πασχολε πλέον πατρότης της. ( ρθότερα μητρότης της.) Μ πασχολε ννοια πο κρύβει πίσω της. Τ τ κριβς ννοον κάποιοι κα τ τ κριβς ννο γώ. (Κι χι μόνον!!!)

Τί σημαίνει τό  « μες ατοί»; 
Κατ πς διαβάζω, κούω κα βλέπω, σημαίνει πς δν γίνεται ν νικήσουν ο τραπεζτες λους μς. τσι τολάχιστον διατείνονται διάφοροι. 
Δν νέχονται κα δν θ πιτρέψουν, κατ πς κραυγάζουν, ν πικρατήσ φτώχεια, πόνος κι θάνατος. 
Θ συμφωνοσα  μ τ σκεπτικόν τους, ἐὰν δν ταν μονομερές.  
Γιατί εναι μονομερές; 
Διότι ΧΕΣΤΗΚΑΝ γι κάθε μας θνικ πρόβλημα, γι τν λεηλασία τς παίθρου π κάθε ΛΑΘΡΟέποικο, γι τς θρόες δολοφονίες, γι τν καταπάτησιν τς Θράκης π τος Τούρκους, γι τν μφισβήτησιν τς Μεγίστης κα γι τ σπουδαιότερον: τν παιδεία! 
λοι ατο πο ορλιάζουν γι τς (τάχα μου) καλές τους προθέσεις, περ τς δικς μας σωτηρίας, ΤΟ ΒΟΥΛΩΝΑΝ, μ ερωνικότατον χαμόγελον, ταν λα τ παραπάνω συνέβαιναν. κόμη κα γι τ προξενεον τς Κομοτηνς, πόσες καί πόσες φορές δέν στράφησαν κατά …λλήνων; 
 Μόνον ταν (τος) διάβασαν στς δανειακς συμβάσεις τν φράσιν «πώλεια θνικς κυριαρχίας» ρπάχτηκαν π τν φράσιν, δίχως φυσικ ν νδιαφερθον γι τ περαιτέρω. Οτε κν γι τν θνικν κυριαρχίαν πο χάσαμε! Λς κα δν ξεκινήσαμε ν χάνουμε τν θνική μας κυριαρχία μ τν μεταρρύθμισιν άλλη!
Κα δίχως φυσικ ν τν ντιλαμβάνονται! Κα δίχως ν μπορον ν τ πεκτείνουν, πέραν τν οκονομικν προβλημάτων. 
 Καί γιατί νά τό κάνουν δ πού τά λέμε; Πότε νδιαφέρθηκαν γιά τόν λληνα, τήν στορία του καί τήν νεξαρτησίαν του;
ΠΟΤΕ!! Τ ξέρουμε! Τ δίκαιον το ργάτου, τ δίκαιον το βιοπαλαιστο, τ δίκαιον τν κατακαϋμένων τς φηλίου, ες βάρος φυσικ το δικαίου το λληνος!
Ατοί δέν ταν, πού μέ τά συνδικαλιστικά τους ργανα κατέστρεψαν κάθε γιή πιχείρησιν ν λλάδι;
Ατοί δέν ταν πού μέ τίς πάτες τους καταλήστευσαν  κάθε ερό πό τά ταμεα μας; 
Ατοί δέν ταν πού μέ τίς πλαστές τους λληνοποιήσεις πλήρωναν  ποιον «ναξιοπαθούντα» κι ποιο τσιράκι τους μέ λα τά πιδόματα πού ΕΔΙΚΑΙΟΥΤΟ ΜΟΝΟΝ Ο ΕΛΛΗΝ; Αύτοί δέν δημιουργοασν τήν μία ΜΚΟ πίσω πό τήν λλην; Ατοί δέν τσακίστηκαν νά μς …τσακίσουν; Γιά ποιάν θνική συνείδησιν τώρα συζητον; Γιά ποιάν πώλειαν θνικς κυριαρχίας; ντιλαμβάνονται τό τί σημαίνει πώλεια θνικς κυριαρχίας;
Ποιοί γλεντοκοποσαν τόσες δεκαετίες ες βάρος μας; μες ατοί;

Μία μως κα πιάστηκα μ τ κεντρικόν τους σύνθημα, ς δηλώσω κα ατ πο μ φορ:
Οδέποτε ννοοσα, ετε μέσ τν γραπτν μου κειμένων, ετε μέσ τν συζητήσεών μου, οτε κν μέσα στν σκέψιν μου, πς μες εμαστε ο πολλοί κα πρέπει ν νικήσουμε ατος πο εναι ο λίγοι! Δλα δή, οδέποτε ννοοσα πς μες ο λληνες θ τ βάλουμε μ  τος τραπεζτες, καθς κα μ τ σα πρεσβεύουν. 
Τί ννο

Τ πρτον κα τ σημαντικότερον ατν, στ ποα ναφέρομαι, εναι ατοπεπαίδευσίς μας. 
Τ πς μως ατοπεπαίδευσις, ν παραλλήλ μ τς συνειδητότητα κα τν ατογνωσία, θ δηγήσουν ναν λα στ ν πτινάξ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ κάθε τ πο τν κρατ δέσμιο κα σκλβο, ατ εναι λλο ζήτημα. Ατ καθες τ νακαλύπτει μέσα του! Ξέρει, ἐὰν φυσικ μπορ, κα τ πς, κα τ γιατί, λλ κα τ πο θ δράσ, ταν κάτι τέτοιον παιτηθ!
Δν σκορπιέται, δν χαλιέται, δν περιορίζει τ βλέμμα του! 
Εναι δ, κάνει σα χρειάζονται κα τ κάνει σιωπηλά, σταθερ κα συστηματικά!
Κα φυσικά, σ καμμίαν τν περιπτώσεων δν νδιαφέρεται οτε γι τ μνημόνιον, οτε γι λα τ μνημόνια το πλανήτου! Πς θά μποροσε λλως τε;

Θ χρησιμοποιήσω τν φράσιν νός νέου μου φίλου, το Νικόλα: « λλην δν περιμένει τν λλαγή, γίνεται διος λλαγή…» 
λλην δν περιμένει ν λλάξ κάτι στν πλανήτη. Θ τ λλάξ! Σκέτο!
λλην δν περιμένει π σωτρες κα προσκυνημένους ν τν καπελώσουν κ νέου. 
Περιμένει, ξέρει πλέον ν περιμέν, κα μεριμν… Θ τ φτιάξ λα π τν ρχή… 
Κα σίγουρα ατ πο θ φτιάξ δν θ εναι ατ πο ξέραμε… 
ς τ χωνέψουν λοι ατο πο χρησιμοποιον λθος συνθήματα. 
Δν περιμένω ν τ ντιληφθον… Θ θελα μως, μ πάρα πολ νδιαφέρον, ν κούσω τς θέσεις τους γι τ πς θ χαράξουν ατος τος δρόμους, στος ποίους ναφέρονται.

Ατ γι τν τάξιν…
Στ μεταξύ, κόμη διασκεδάζω…
Ελικρινς, ν κα τ δεδομένα διαρκς δυσκολεύουν γι λους μας, ναί, κόμη διασκεδάζω…
Ξέρω πς ατ φαντάζει ξύμωρον… λλά πς νά τό λλάξω;
Ξέρω πο πρέπει ν φθάσουμε… Θ φθάσουμε οτως λλως, θέλουμε δν θέλουμε, μπορομε δν μπορομε, ντέχουμε δν ντέχουμε…

Κα πράγματι, σχύει τ « μες ατοί»…. 
Ποιοί εναι μως ο «μες» καί ποιοί ο «ατοί»; δ τος θέλω ν μ διαφωτίσουν.

Φιλονόη.  

 φωτογραφία

 

 

(Visited 25 times, 1 visits today)




Leave a Reply