Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἐμεῖς…

Ὑπάρχει ὅμως καὶ τὸ ἐμεῖς...Ναί, ὑπάρχει πάντα καὶ τὸ «ἐμεῖς»…

Κι ἄς τὸ  ἔχουμε ξεχάσει…

Κι ἄς ἔχουμε χάσει λίγο ἀπὸ τὸν ἑαυτόν μας…

Κι ἄς  μεγαλώσαμε μέσα σὲ ψέμματα, εἰκονικὲς πραγματικότητες καὶ παραδοξολογίες….

Noμίζω ότι η λύση είναι εδώ : Να σοβαρευτούμε. Να μην τους δώσουμε άλλες αφορμές. Να κρατήσουμε το κύρος της Πατρίδας μας υψηλά όχι με λόγια !

Αυτό το ατελείωτο εγώ…

Υπάρχει με ρίζες : την αμάθεια, το συμφέρον και οπωσδήποτε τον νεοπλουτισμό μας, από τα οποία έχει πλημμυρίσει η πατρίδα. 

Υπάρχει όμως και το… ΕΜΕΙΣ !

Δὲν εἶναι δύσκολον…

Μόνον μία τόση δὰ ἀπόφασις εἶναι…

Τόση δά…

Ὅσο μία ἀνάσα…

Κι ἀλλάζει τὰ πάντα…

Βέβαια γιὰ νὰ συμβῇ αὐτὸ πρέπει νὰ αἰσθανθοῦμε τμῆμα μίας κοινωνίας…

Ἀλλά ποιάς κοινωνίας;

Ἐδῶ μᾶς θέλω…

Ποιάς κοινωνίας; Αὐτῆς πού θά θέλαμε, αὐτῆς πού μᾶς ἔμαθαν νά θέλουμε  ἤ αὐτής πού θά ἔπρεπε νά ἔχουμε;

(Visited 16 times, 1 visits today)




Leave a Reply