Καμμιά ΜΚΟ εὔκαιρη βρέ παιδιά;;

Καμμιά ΜΚΟ εὔκαιρη βρέ παιδιά;;1

Η παρακάτω περίπτωση που θα διαβάσετε,αφορά μια οικογένεια στην Ελλάδα του 2012.
Η εν λόγω οικογένεια,είναι πολύ άτυχη.
Οχι μόνο λόγω της τραγικής ιστορίας που κουβαλούν,όχι μόνο λόγω της απόλυτης φτώχειας που βιώνουν, που ζούν σε ένα παρατημένο βαγόνι τρένου,χωρίς καμία μα καμία υποδομή.Ούτε νερό,ούτε τροφή,ούτε τουαλέτα.

Η ατυχία τους είναι,ότι είναι  Ελληνες στην Ελλάδα κι όχι αλλοδαποί…σαν της Υπατίας τους αλλοδαπούς ας πούμε,οπότε αφόδευσε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί για τα δικαιώματά τους!
Καμμιά ΜΚΟ εὔκαιρη βρέ παιδιά;;2

Ετσι,δεν θα δούμε  καμιά ”ανθρωπιστική” οργάνωση,κανέναν αλληλέγγυο και καμιά κρατικοδίαιτη  ΜΚΟ να ενδιαφερθεί για την τύχη τους.

Κανένας γιατρός χωρίς σύνορα,δεν θα τρέξει να δει αν είναι καλά έστω,τα μικρά παιδιά  της οικογένειας..

Κανένας φοιτητής του Συριζα δεν θα σταθεί  μερόνυχτα πάνω από το κεφάλι τους,μη και πάθουν τίποτα!Καμμιά ΜΚΟ εὔκαιρη βρέ παιδιά;;3
Κανείς δεν θα τρέξει με χημικές τουαλέτες και πακέτα τροφής και νερού,κανείς δεν θα κάνει πορείες συμπαράστασης στο δράμα τους,κανείς δεν θα τους παραχωρήσει όχι μέγαρο,αλλά ούτε και παράγκα για να φροντίσουν τις άμεσες και μεγάλες ανάγκες αυτής της Ελληνικής οικογένειας .

Τελικά είναι μεγάλη ατυχία,να είσαι Ελληνας,στην Ελλάδα των ”παιδιών του 1 1 4 ”….

…………………………………………………
Zουν σε ένα παλιό βαγόνι στο σιδηροδρομικό σταθμό Κομοτηνής η Ελένη Καζαντζίδου πολύτεκνη μητέρα που ο «Χ» είχε ασχοληθεί με την περίπτωσή της στο παρελθόν ενεργοποιώντας φιλεύσπλαχνους πολίτες, την εκκλησία αλλά και τον Δήμο.
Η ίδια έζησε πολλές περιπέτειες και με τον σύζυγό της που είναι ήδη στην φυλακή εκτίοντας ποινή για ατιμωτικό αδίκημα σε βάρος της κόρης της. Σήμερα μας ξανααπασχολεί αφού επέστρεψε στην Κομοτηνή αλλά το σπίτι που της είχε παραχωρηθεί τότε, ανήκει σε άλλη ευπαθή οικογένεια με αποτέλεσμα να βρεθεί κυριολεκτικά στο δρόμο. Ένα σταματημένο βαγόνι του σταθμού ήταν η προσωρινή λύση να πάει εκεί με τα μπογαλάκια και τα παιδιά της μέχρι να κινηθούν οι κοινωνικές υπηρεσίες του κράτους και να την βοηθήσουν.

Άλλη λύση στέγασης για την πολύτεκνη μητέρα δεν υπήρξε, αφού όπως η ίδια είπε μιλώντας στο «Χ», «στο παλιό σπίτι το ταβάνι όλο έχει γκρεμιστεί, δεν επιτρέπεται να μείνουμε. Κάναμε χαρτιά για άλλο σπίτι, αλλά δεν μπορώ να βρω ακόμη, τα χαρτιά τα δώσαμε, αλλά προς το παρόν μένουμε στο βαγόνι στο σταθμό…». Μαζί της μένουν τα τέσσερα παιδιά της ο Γιάννης 8 ετών, ο Γρηγόρης 10 ετών, η Νικολέτα 15 ετών και ο Γιώργος ο οποίος μόλις έκλεισε τα 18 και προσπαθεί να βοηθήσει την οικογένειά του και τη μητέρα του. Ο 19χρονος γιος της Ραφαήλ βρίσκεται στη Δράμα.
Ένα βαγόνι χωρίς τουαλέτα, μπάνιο, πετρογκάζ, έχει φέρει σε απόγνωση τη μητέρα, «πέντε μέρες έχω να μαγειρέψω, ούτε ψυγείο για τρόφιμα έχω, ούτε τίποτα, τα παιδιά πέντε μέρες έχω να τα ταΐσω. Ο άνθρωπος που έχει το σταθμό καμία φορά όταν μπορεί δίνει σάντουιτς, αλλά 4 παιδιά τι να φάνε από ένα σάντουιτς, ούτε το πρωί έφαγαν, ούτε το μεσημέρι, ούτε το βράδυ. Σπίτι τουλάχιστον να μας δώσουν να μαγειρεύουμε… Νερό πάμε να πάρουμε από τον ΟΣΕ, είναι η καθαρίστρια εκεί φωνάζει, μας έβαλε ο άνθρωπος μέσα στο βαγόνι αλλά δεν υποφέρεται…»

 

ΥΓ. Την ώρα που γραφόταν το παραπάνω κείμενο,έμαθα κάποια τελευταία νέα,πως ύστερα από την κινητοποίηση Ελλήνων πατριωτών  μέσω facebook, ενδιαφέρθηκαν κάποιοι από την περιοχή,οι κύριοι. Αναστάσιος Μαστρογιάννης,ο π.Κωνσταντίνος, ιερέας της περιοχής και ο κ.Ιωάννου,όπου και μεταφέρθηκε η οικογένεια προσωρινά σε ξενοδοχείο της περιοχής.
Μένει να δούμε,αν θα τύχουν και άλλης μονιμότερης βοήθειας,αλλά όπως και να έχει,ένα μεγάλο μπράβο,σε όσους αποδεικνύουν με πράξεις,πως ακόμα υπάρχουν άνθρωποι στον κόσμο μας.

(Visited 21 times, 1 visits today)




One thought on “Καμμιά ΜΚΟ εὔκαιρη βρέ παιδιά;;

Leave a Reply