Τραγικός, μοναχικός δρόμος ἤ πορεία πρός τήν ἀπελευθέρωσιν;

Κάποτε, πρὸ τριάντα μηνῶν περίπου, κάποιοι γραφικοί, παλαβοί, ἄσχετοι μεταξύ τους, βρέθηκαν ἔξω ἀπὸ τὴν βο(υ)λή πρὸ κειμένου νὰ διαμαρτυρηθοῦν γιὰ ἕνα νομοσχέδιον ποὺ ψηφιζόταν, τὸ ὁποῖον τελικῶς ἐκρίθῃ ἀντισυνταγματικόν ἀπὸ τὸ ΣτΕ…
Τότε λοιπόν, ἔξω ἀπὸ τὴν βο(υ)λή, ἦταν μόλις μερικὲς ἐκατοντάδες νοματαίων…
Μία χούφτα ἄνθρωποι…
Ἐὰν ἐξαιρέσουμε τοὺς χρυσαυγίτες, (ποὺ οὔτως ἤ ἄλλως θὰ πήγαιναν, ἀλλὰ λίγοι συντάσσονταν μαζύ τους)  μαζὺ καὶ κάτι παπποῦδες ποὺ προασπίζονταν τὴν δόξαν τοῦ 1940, καθῶς καὶ τὸν Χαντζάρα,  οἱ ὑπόλοιποι ἦταν μετὰ βίας 300-500 γραφικοί!
Ναί, τόσοι ἤμασταν… Τρεῖς ἤ τέσσερις ἐκατοντᾶδες… Τὸ πολὺ πέντε… Οἱ ἄσχετοι….

συνέχεια

(Visited 9 times, 1 visits today)




0 thoughts on “Τραγικός, μοναχικός δρόμος ἤ πορεία πρός τήν ἀπελευθέρωσιν;

Leave a Reply