Γιατὶ πρέπει νὰ ἐπιστρέψουμε στὴν δραχμή.

Αν παρακολουθησουμε τους προπαγανδιστές του ευρώ, θα διαπιστώσουμε ότι ασκούν προβοκάτσια υπέρ του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, αλλά δεν προβάλλουν καμία απολύτως δικαιολογία για την καταστροφολογία που προωθούν. Το μόνο που λένε είναι ότι “θα καταστραφεί η οικονομία”. Η μόνη ίσως δικαιολογία που προβάλλουν είναι ότι “θα υπάρξει υποτίμιση”. Το θέμα είναι ότι εδώ κάνουν ένα τραγικό λάθος: κανείς δεν μπορεί να υποτιμίσει ένα εθνικό νόμισμα, ει μη μόνον η Τράπεζα του Κράτους. Τι σημαίνει αυτό; Για να παρακολουθήσουμε λίγο το παρακάτω σκεπτικό:
Ο κύριος όγκος των νομισματικών αξιών, κινείται στο χρηματιστήριο. Εκεί όπου παίζονται οι μετοχές των επιχειρήσεων και των εταιρειών. Πού όμως έγκειται το πρόβλημα; Στο ότι οι κινήσεις των μετοχώνς δεν εξαρτώνται μόνον από την πορεία της εκάστοτε εταιρείας, αλλά και από δύο ακόμη σημαντικούς παράγοντες:
α) Τα κερδοσκοπικά παιγχνίδια των μεγαλομετόχων, αλλά και από
β) Τις οικονομικές κινήσεις της κυβέρνησης και του οικονομικού επιτελείου της.
Ο σημαντικότερος όμως ρυθμιστής των μετοχών, είναι το Κράτος, το οποίο μπορεί να προλάβει τα παιγχνίδια των καιροσκόπων – κερδοσκόπων, κάνοντας τις απαραίτητες ρυθμίσεις. Θα παρατηρήσατε ίσως ότι το Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών (ΧΑΑ) έχει μία έντονη πτωτική τάση από τότε που τα λεγόμενα limit up και limit down ορίστηκαν στο +/- 12%. Αυτό σήμανε ραγδαία μείωση των μετοχών κάποιων εταιρειών με αποτέλεσμα να χαθούν σημαντικά ποσά χρημάτων. Επίσης, η αλλαγή του ωραρίου λειτουργίας του ΧΑΑ, ήταν μία παγκόσμια Ελληνική πρωτοτυπία, αφού ακόμη και το Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης που βρίσκεται σε μία χώρα όπου οι ζώνες ώρας είναι στο =/- 7 δεν έχει ανάλογη λειτουργία. Ούτε καν στις εκλογές. Αυτή η «πρωτοτυπία», ωφέλησε ακόμη περισσότερο τα κερδοσκοπικά παιγχνίδια, με τον Κώστα Σημίτη (ο οποίος στο παρελθόν, επί Ανδρέα Παπανδρέου, είχε διατελέσει και Υπουργός Οικονομικών…) να εκτελεί πειθήνια τις εντολές των Παγκόσμιων Ρυθμιστών. Μέχρι που το ευρώ, ήρθε να διαλύσει την οικονομία και να φέρει σε ακόμη πιο δύσκολη θέση τα ελληνικά νοικοκυριά. Οι τιμές πήραν την ανηφόρα και οι μισθοί την κατηφόρα. Αυτό βέβαια που ξέχασαν να μας πουν ήταν ό,τι μπαίνοντας στο ευρώ, η ελληνική οικονομία δεν θα εξαρτώνταν πλέον από το ελληνικό Υπουργείο Οικονομικών και την Τράπεζα της Ελλάδος που το μεν Υπουργείο μετατράπηκε σε εκτελεστή εντολών της Ευρωζώνης, ενώ η Τράπεζα της Ελλάδος σε γιουσουφάκι του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), που με τη σειρά του εξαρτάται από την Παγκόσμια Τράπεζα (;;;). Αυτά έγιναν με το ευρώ. Με το Μνημόνιο, μπήκαμε πλέον σε μία άλλη εποχή: Αφού εξασφαλίστηκε η εξάρτηση της Ελλάδας από την Παγκόσμια Τράπεζα, μπήκαμε στην διαδικασία της χειροπέδας. Δηλαδή, δεν μπορούμε να κάνουμε ορθή εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών όπως είναι η αγροτικές πηγές, αλλά ταυτόχρονα δεν μπορούμε ούτε για αστείο να εκμεταλλευτούμε τον ορυκτό μας πλούτο, αφού αυτός περνάει έμμεσα στα χέρια της Παγκόσμιας Τράπεζας και τον τηρεί ως ενέχυρο για την περίπτωση μη ικανότητας της χώρας να ξεπλκηρώσει τα… «δάνεια».
Εδώ λοιπόν, έχουμε να αντιτάξουμε τη Δραχμή!!! Επειδή έχει γίνει πολύς (παράλογος) λόγος για τα σενάρια τρομολαγνείας που προωθούν τα ΜΜΕ και η «Κυβέρνηση», καλό θα ήταν να δούμε την αλήθεια. (σημ. το ΣΥΡΙΖΑ μπορεί κάποια στιγμή να στήριζε την επιστροφή στη δραχμή, όμως δεν είχε τον τρόπο να στηρίξει μία τέτοια απόφαση, αφού προφανώς το οικονομικό του επιτελείο δεν μπορεί να κάνει κουμάντο ούτε στο κόμμα. Το ίδιο συμβαίνει και με το ΚΚΕ: φωνάζουν για επιστροφή στη δραχμή, αλλά δεν έχουν πείσει κανέναν, λόγω έλλειψης επιχειρημάτων). Όταν ένα Κράτος έχει το δικό του νόμισμα, μπορεί και ασκεί την δική του Οικονομική πολιτική, με τον τρόπο που αυτό θέλει. Αντίθετα, όταν κινείται σε ένα ενιαίο νόμισμα, είναι αναγκασμένο να ακολουθεί την Οικονομική πολιτική που του επιβάλλει η Τράπεζα που ελέγχει το νόμισμα αυτό. Πως μπορεί η Ελλάδα να ακολουθήσει την δική της οικονομική πολιτική βγαίνοντας από την Ευρωζώνη; Κατ’ αρχήν, υπάρχουν δύο Συνθήκες που αυτήν τη στιγμή «μπλοκάρουν» την δυναμικότητα της χώρας: η Συνθήκη της Λισσαβόνας και η Συνθήκη του Μάαστριχτ. Βάσει αυτών οι χώρες – μέλη της ΕΕ, είναι υποχρεωμένες να υπακούουν στο Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και να το θέτουν υπεράνω του Εθνικού, καταπατώντας έτσι κάθε έννοια εθνικής κυριαρχίας και αυτονομίας. Εκτός αυτού, οι χώρες – μέλη, είναι υποχρεωμένες να προβούν σε άμεση «τακτοποίηση» των επιθυμιών της ΕΕ. Συμπέρασμα: για να γίνει η αρχή, θα πρέπει να υπάρξει μία κυβέρνηση που να μην αναγνωρίσει αυτές τις δύο Συνθήκες. Αυτό σημαίνει έξοδο από την ΕΕ; Όχι απαραίτητα. Σημαίνει στα σίγουρα ένα πράγμα: επαναδιαπραγμάτευση των όρων των Συνθηκών και ενίσχυση του Εθνικού Συντάγματος.
Στην συνέχεια, γίνεται μονομερής και οριστική παύση του Μνημονίου. Εδώ δεν υπάρχει ο όρος «επαναδιαπραγμάτευση», αφού στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι σαν να προσπαθεί το θύμα (Ελλάδα) να επαναδιαπραγματευτεί τον τρόπο του θανάτου της από τον δολοφόνο (ΔΝΤ – Παγκόσμια Τράπεζα). Εδώ, απλά δολοφονούμε τον δολοφόνο!!! Κοινώς του αφαιρούμε με το έτσι θέλω το όπλο του (Μνημόνιο), τον ποτίζουμε δηλητήριο (επιστροφή στη δραχμή) και φροντίζουμε να λάβει την χαριστική βολή: ενδυτναμώνουμε την οικονομία μας. Πως; Διαβάστε παρακάτω. Στην πραγματικότητα, όταν «κλείδωσε» η Ελλάδα  στο ευρώ, «κλείδωσε» υποκοστολογημένα. Δηλαδή ενώ έπρεπε να «μπει» με 1€ = 67,40 δραχμές, “μπήκε” με 1€ = 340,750 δραχμές!!! Τα θαύματα του μάγου Σημίτη!!! Οπότε, αυτό μας δίνει το δικαίωμα να πάρουμε την εθνική οικονομία στα χέρια μας και να μπορέσουμε να «βγούμε» ακόμη και με 1€ = 80,60 δραχμές!!! Από εκεί και πέρα ακολουθεί μία σειρά κινήσεων του εθνικού οικονομικού επιτελείου, που απαιτούν τσαμπουκά και εξυπνάδα (δηλαδή, πως βλέπουμε Σαμαρά – Βενιζέλο… ΚΑΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!!!).
Πρώτη κίνηση: Μείωση του ΦΠΑ
Δεύτερη κίνηση: Μετατροπή ορισμένων ΔΕΚΩ σε Κρατικές Επιχειρήσεις με την Διευθυνση και τον έλεγχο στο Κράτος, ώστε να λειτουργούν υπό τύπον ιδιωτικών επιχειρήσεων
Τρίτη κίνηση: Μείωση του φόρου νηολογίου και επαναφορά της ελληνικής σημαίας στα υπερπόντια ελληνικά πλοία, που αποτελούν την ΠΡΩΤΗ παγκοσμιώς ναυτική δύναμη
Τρίτη κίνηση: Δημιουργία κινήτρων για τις αγροτικές καλλιέργειες
Στην συνέχεια ακολουθούν και άλλες κινήσεις, που μπορούν σε 5 μήνες να επαναφέρουν την χώρα στα επίπεδα του 1980 και σε 28 μήνες να την κάνουν μία από τις πιο ισχυρές οικονομίες παγκοσμίως. Πολλοί είναι εκείνοι που μιλάνε για το “θαύμα” της Ρωσίας και της τουρκίας, που από την ανέχεια, βρέθηκαν σε υψηλά ποσοστά ευμάρειας. ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΝΙΑΙΟ!!! Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Η τουρκία, έχει αναγνωρίσει το ευρώ για τις εμπορικές συναλλαγές με το εξωτερικό, αλλά στην τουρκία όλα γίνονται με την Λίρα. Ποιο ήταν το κόλπο; Απλό: Την 1η Ιανουαρίου 2005 η Τουρκία, καταργώντας έξι μηδενικά από το εθνικό της νόμισμα, εισήγαγε την Νέα Τουρκική Λίρα (YTL), η οποία αντικατέστησε την παλιά (TL). Την πρώτη ημέρα του 2009 κυκλοφόρησε η Τουρκική Λίρα, σε αντικατάσταση της Νέας Τουρκικής Λίρας. Έτσι, δυνάμωσε με το “έτσι θέλω” το νόμισμά της. Προσέξτε το χαρακτηριστικό: «καταργώντας έξι μηδενικά από το εθνικό της νόμισμα»… Πως; επειδή μπορεί να το κάνει να λειτουργήσει όπως εκείνη θέλει… Απλό!!! Σας το έκρυψαν; Μάθετέ το λοιπόν!
 Με την επιστροφή στη δραχμή, όχι μόνο μπορούμε ΕΜΕΙΣ να έχουμε τον έλεγχο της οικονομίας μας, αλλά:
1. Εκμεταλλευόμαστε την αύξηση του πληθυσμού προς αύξηση της ημερήσιας παραγωγής νομίσματος, τέτοιας ώστε όχι μόνο να καλύψει τις ανάγκες του πληθυσμού, αλλά και τις ανάγκες των εισαγωγικών επενδύσεων, αφού αναγνωρίζουμε το ευρώ ως μέσο συναλλαγής με το εξωτερικό, αλλά εντός της χώρας θα λειτουργούμε με δραχμή.
2. Ελέγχουμε την λαθρομετανάστευση! Πώς; Απλό: Όταν η δραχμή δεν αναγνωρίζεται από άλλες χώρες, οι μετανάστες δεν θα μπορούν να εξάγουν χρήματα, παρά μόνο σε δολλάρια ή ευρώ, που έτσαι κι αλλιώς δεν θα αποτελούν το επίσημο εθνικό νόμισμα. Τί γίνεται σε αυτήν την περίπτωση; Υπάρχει ο φόρος συναλλάγματος και ο φόρος αποστολής χρημάτων. Έτσι, ενώ ένας Πακιστανός θα ήθελε σήμερα 45€ φόρο για να στείλει 1,500 € στο Πακιστάν, τότε θα θέλει 125€. Φυσικά και δεν θα μπορεί να στείλει, επομένως θα προτιμήσει να πάει σε μία άλλη χώρα που θα τον εξυπηρετήσει περισσότερο. Έτσι κι αλλιώς, στην Ελλάδα οι μισθοί θα είναι σε δραχμές…
3. Εκμεταλλευόμαστε τα προϊόντα μας στις τιμές που εμείς ορίζουμε, περιορίζοντας τις «περίεργες» εξαγωγές – εισαγωγές. Για παράδειγμα εισάγουμε φυστίκα Αιγίνης από τουρκία!!! (Εκτός κι αν η Αίγινα μετακόμισε στην τουρκία και κάποιοι ξέχασαν να μου το πουν). Εισάγουμε ελαιόλαδο από Γερμανία!!! (το πιο «περίεργο»; στην Γερμανία δεν υπάρχει ΟΥΤΕ ΕΝΑ δέντρο ελιάς…) Εξάγουμε ανταλλακτικά αυτοκινήτων στην Γερμανία και την Ιταλία!!! (γιατί απλά δεν δημιουργούμε την δική μας αυτοκινητοβιομηχανία;;; ) Εισάγουμε κρασί από την Γαλλία… (το «περίεργο» είναι ότι εξάγουμε στην Γαλλία σταφύλι, που με τη σειρά του γίνεται κρασί και επιστρέφει στην Ελλάδα σε αυτήν τη μορφή…) Εισάγουμε αλουμίνιο από τη Γερμανία!!! (μα το αλουμίνιο δημιουργείται από βωξίτη και η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα σε κοιτάσματα βωξίτη παγκοσμίως… Στέλνουμε τον βωξίτη στην Γερμανία, τον κάνουν αλουμίνιο και μας τον επιστρέφουν στην… τετραπλάσια τιμή του κανονικού…) Θα μπορούσα να μακρύνω τον κατάλογο με σλιπάκια, στρίνγκ, ζαρτιέρες, μπλούζες, παντελόνια και πολλά άλλα με νήματα που εξάγονται από Ελλάδα, αλλά θα «τραβήξει» πολύ…
4. Εκμεταλλευόμαστε την ποντοπόρα ναυτιλία για εισροή συναλλάγματος και εξαγωγή προϊόντων.
5. Δημιουργείται ανταγωνισμός με άλλα κράτη, πράγμα που θα κάνει τις παραγωγικές τάξεις πιο δημιουργικές και τα προϊόντα καλύτερα και ανταγωνιστικότερα. Αυτό σημαίνει ραγδαία αύξηση παραγωγής και οικονομίας.
Στην ουσία, βγαίνοντας από το ευρώ, η Ελλάδα αποπροβατοποιείται και είναι σε θέση να αναπτύξει την δική της δυναμική. ΑΥΤΟ φοβούνται οι «σύμμαχοί» μας στην Ευρώπη και την Αμερική, ΑΥΤΟ πρέπει να κάνουμε! Με ποια κυβέρνηση; Σίγουρα με καμία από τα υπάρχοντα «κόμματα». Οι φήμες για πραξικόπημε οργιάζουν, οπότε… ΟΛΑ είναι πιθανά…
(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply