ὁ σκῦλος καὶ οἱ Ἓλληνες….

Κάποτε ἒνα σκῦλος σιγόκλαιγε.

Κάποιος περαστικός ἐρώτησε νὰ μάθῃ τοὺς περιοίκους τὸ γιατί….

Περίοικοι: κάθεται ἐπάνω σὲ ἓνα καρφί.

Περαστικός: καὶ γιατί δὲν φεύγει;

Περίοικοι: πονάει τόσο ὃσο νὰ ἀντέχῃ!

Σκύλοι ποὺ κάθονται σὲ καρφιά γίναμε…. Ἀλλά πονᾶμε ὃσο νὰ ἀντέχουμε…

Ἂχ βρὲ Ἓλληνες!!! Τὰ καρφιά ἒγιναν ταβανόπροκες… Μιθριδατισμός εἶναι αὐτό ποὺ πάθαμε; Ξυπνᾶτε μωρέ!!! Τὰ καρφιά μᾶς ματώνουν!!! Τὸ αἷμα μας ποτίζει τὸ χῶμα… Πόσο πιὸ βαθειά νὰ μποῦν πιὰ;

 

Φιλονόη

ἐπαναδημοσίευσις ἀπὸ 9 Δεκεμβρίου 2010

(Visited 7 times, 1 visits today)




Leave a Reply