Σκληρό πόκερ παίζει ἡ Κύπρος

 

Μηχανισμός Στήριξης των Ευρωπαίων ή Ρώσοι τραπεζίτες ; Το δίλημμα απασχολεί την κυπριακή κυβέρνηση, η οποία αναζητά κεφάλαια για την κάλυψη του χρέους και για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Στην αρχή της εβδομάδας η τρόικα βρέθηκε στη Λευκωσία για να ξεκινήσει το…μέτρημα και τις εκτιμήσεις για την κυπριακή οικονομία. Την ίδια ημέρα εκπρόσωποι του υπουργείου Οικονομικών της Κύπρου βρέθηκαν στη Μόσχα για να συζητήσουν το αίτημα για δανειοδότηση. Τήν Τετάρτη βρέθηκε στη Μόσχα η υπουργός εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας, Ερατω Μαρκούλη, η οποία επισήμως θα συζητήσει τις ρωσοκυπριακές σχέσεις και την κατάσταση στην περιοχή εξαιτίας της κρίσης στη Συρία, όπως επίσης και τις σχέσεις ΕΕ –Ρωσίας, αφού είναι η προεδρεύουσα χώρα αυτό το εξάμηνο του συμβουλίου υπουργών της ΕΕ. Ανεπισήμως, όμως, θα συζητήσει και το θέμα της δανειοδότησης από ρωσικές τράπεζες.

Η κυπριακή κυβέρνηση δεν παίζει όπως έπαιξε η κυβέρνηση Παπανδρέου. Διαπραγματεύεται σκληρά για όλα.

Θέμα αποκλειστικότητας

Το δίλημμα γίνεται πρόβλημα από τη στιγμή που στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης οι Ευρωπαίοι εταίροι-πρωτίστως οι γερμανοί-βάζουν και το θέμα της αποκλειστικότητας. Εάν, δηλαδή η Κύπρος πάρει δάνεια από τον Μηχανισμό Στήριξης και ενταχθεί σε μνημόνιο δεν θα μπορεί να πάρει δάνεια από άλλες πηγές, για παράδειγμα απ΄τη Ρωσία, δέσμευση την οποία αποδέχθηκε η Ελλάδα υπογράφοντας το Μνημόνιο.

Οι γερμανοί εταίροι, αν και δεν υπάρχουν σοβαρά προβλήματα για να στηριχτεί η Κύπρος, εκβιάζουν την Λευκωσία απαιτώντας να μην στηριχτεί και σε ρωσικά κεφάλαια. Ο εκβιασμός είναι υπόγειος και σύμφωνα με πολλές πληροφορίες, η κυβέρνηση της Μέρκελ δεν περιορίστηκε μόνο στις διαβουλεύσεις με την κυπριακή ηγεσία. Έθεσε το θέμα και στη Μόσχα, ζητώντας να μην δοθούν δάνεια από τους Ρώσους.

Ο γερμανικός εκβιασμός δείχνει τις πραγματικές βλέψεις και αποκαλύπτει την τακτική του Βερολίνου. Στόχος, η πολιτική ηγεμονία-κοινώς, ο έλεγχος πάνω στην Ευρώπη.

Με δεδομένο ότι το μέγεθος του κυπριακού προβλήματος, του κόστους, δηλαδή που καλείται να καταβάλει η Ευρώπη δεν ξεπερνά τα 10 δίς ευρώ, θα περίμενε κανείς πως το Βερολίνο δεν θα ανησυχούσε για το θέμα Κύπρος. Εκτός αυτού, θα περίμενε κανείς ότι, όταν μία χώρα-μέλος της ευρωζώνης δηλώνει πως μπορεί ή προσπαθεί να βρεί πρόσθετες πηγές χρηματοδότησης, όλοι είναι ευχαριστημένοι, αφού επιβαρύνεται λιγότερο η Ευρώπη και, μάλιστα, σε μία τέτοια στιγμή.

Αντ’αυτού, ωστόσο, βλέπουμε το γερμανικό εκβιασμό, τη σπουδή του Βερολίνου για το εάν θα «πέσουν» ρωσικά κεφάλαια στην Κύπρο. Η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στόχος είναι ο απόλυτος έλεγχος της  Ευρώπης. Υπάρχει,βεβαίως μία αιτιολόγηση οικονομικού χαρακτήρα : Αν μία χώρα μέλος δανείζεαι από το μηχανισμό στήριξης και συμφωνεί με το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ( μνημόνιο ), δεν πρέπει να αυξάνει το χρέος και το έλλειμα της με επιπλέον δανεισμό από άλλες πηγές. Μόνο που αυτό και να προβλεφθεί μπορεί και να ανιμετωπιστεί. Γιατί σε κάθε περίπτωση η συμφωνία με το μηχανισμό στήριξης πρέπει να τηρηθεί. Στην περίπτωση της Κύπρου δε, τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά, επειδή και το κόστος είναι μικρό και το πρόβλημα συγκεκριμένο, εντοπίζεται, δηλαδή σε μία τράπεζα.

Η διαπραγμάτευση Χριστόφια

Η διαπραγμάτευση του προέδρου της Κύπρου για τα εκ Ρωσίας δάνεια έχει αρχίσει εδώ και καιρό.Στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ στις 28-29 Ιουνίου έθεσε το ερώτημα : Γιατί είναι κακό να βρούμε πρόσθετη χρηματοδότηση από άλλες πηγές ;

Στα μέσα Ιουλίου ο κ. Χριστόφιας σημείωσε ότι «υπάρχει μία διεθνής, επιτρέψτε μου να πω, συνωμοσία, που ακούει στο όνομα αγορές. Οι αγορές οι λεγόμενες είναι οι κλεφταράδες της Υφηλίου. Αυτή είναι η πραγματικότητα, θέλουν να καθυποτάξουν λαούς ολόκληρους υπό τη δική τους εκμετάλλευση και το δικό τους έλεγχο. Αυτό γίνεται. Άρχισαν να το κατανοούν στην Ευρωπαική Ένωση, αλλά μέχρι να το συνειδητοποιήσουν πλήρως δεν ξέρω τί και πόσα τιμήματα θα πληρώσουν οι λαοί της ίδιας της Ένωσης, αλλά και ευρύτερα.»

Ἐπίκαιρα, σελ. 20

 

 

(Visited 12 times, 1 visits today)




One thought on “Σκληρό πόκερ παίζει ἡ Κύπρος

  1. Κι εμείς εάν δεν είχαμε μπει στον μηχανισμό στήριξης με αυτοσκοπό την διάσωση των τραπεζών και της πολιτικής των τελευταίων κυβερνήσεων, και είχαμε ως αυτοσκοπό την ενίσχυση της ρευστότητας, την ανάπτυξη και το εμπόριο ίσως είχαμε κάνει το θαρραλέο βήμα να εμπιστευτούμε είτε την Ρωσία είτε την Κίνα.

    Όπως φαίνεται, τα παραδείγματα άλλων χωρών που βίωσαν την χούντα του ΔΝΤ από πρώτο χέρι δεν ήταν αρκετά για να μας πείσουν…

    Περαστικά μας

Leave a Reply