Μέχρι νά ἐπέλθῃ τό μοιραῖον …

Μέχρι νά ἐπέλθῃ τό μοιραῖον ...2

Ἔχουν περάσει πάνω ἀπό δύο χρόνια καί ἡ κρατικοδίαιτη μηχανή εἶναι ἀνέπαφη. Οἱ πελάτες τῶν πολιτικῶν καί τῶν κομμάτων, οἱ διορισμένοι στό δημόσιο ἀπό τούς ἄλλους κρατικοδίαιτους ἐθνοκηφῆνες συνεχίζουν νά τρῶνε τίς σάρκες μας. Τίποτα δέν ἄλλαξε στόν δημόσιο τομέα. Μήπως μεγάλωσε κιόλας μέ τόσους διορισμούς πού ἀκοῦμε καί βλέπουμε καθημερινῶς;

Ὁ ἰδιωτικός τομέας καί κυρίως οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες πού συντηροῦσαν ὅλο αὐτό τόν συρφετό καί τήν οἰκονομία τῆς χώρας ἔχουν ἐκλείψει. Φρόντισαν νά τούς ἐξαφανίσουν μέ συνοπτικές διαδικασίες μέσα σέ δύο μόλις χρόνια.

Ἄλλοι αὐτοκτόνησαν, ἄλλοι ζοῦν εἰς βάρος τῶν συγγενῶν τους καί ἄλλοι προσπαθοῦν νά ἐπιβιώσουν πουλώντας κινητά καί ἀκίνητα γιά ἕνα κομμάτι ψωμί. Μέχρι πότε; Μά μέχρι νά ἐπέλθῃ τό «μοιραῖον».

Μινώταυρος 

Τα μέτρα κλείδωσαν, τα φέρετρα ξεκλείδωσαν!

“Τα μέτρα κλείδωσαν” αναφέρουν τα μεγάλα ΜΜΕ. Άκου κλείδωσαν. Νέα ορολογία αυτή. Άλλα 11,5 δις ευρώ λοιπόν περικοπών που έρχονται να προστεθούν στα προηγούμενα 7 που είχαν έρθει να προστεθούν στα προηγούμενα 4 κ.ο.κ.

Όμορφες και πομπώδεις λέξεις που αγνοούν ότι έχουμε να κάνουμε με ανθρώπους, με ένα ολόκληρο λαό που μαραζώνει καθημερινά γιατί μη νομίζετε, κι αυτοί που ακόμη εργάζονται ή ανταπεξέρχονται ένα είδος ζωντανών νεκρών αποτελούν.

Μέχρι νά ἐπέλθῃ τό μοιραῖον ...1

του Στρατή Μαζίδη

Τα δις αναφέρονται τόσο απλόχερα και άνετα λες και είναι πατάτες. Αλλά εύκολα κόβεις όταν δε στερείσαι ο ίδιος και αυτό συμβαίνει δύο χρόνια τώρα. Ο αριστερός (εδώ γελάμε δυνατά) κος Στουρνάρας για παράδειγμα κάνει πέτρα την καρδιά του αλλά δεν πειράζει, το βράδυ στο σπίτι, με ένα chivas που εύκολα με το μισθό του μπορεί να προμηθευτεί, θα χαλαρώσει. Αλίμονο σε όλους εμάς τους υπόλοιπους.

Ακόμη και τώρα στο παρά πέντε, παρά την αλλαγή της κυβέρνησης η οποία απλώς άλλαξε χρώμα σακακιού, οι ιθύνοντες δε λένε επιτέλους να βάλουν ένα τέρμα, να κλείσουν την τρύπα στον πάτο του βαρελιού που δεν είναι άλλη από την κρατική μηχανή. Ακόμη και τώρα ζητά επιμηκύνσεις στο …χρόνο προσαρμογής. Είναι όπως οι δόσεις της εφορίας. Το θέμα δεν είναι οι δόσεις ή το άπλωμα του χρόνου, το θέμα είναι ότι δεν έχουμε, δεν μπορούμε, δεν αντέχουμε. Ακόμη και τώρα πάλι περιμένουμε τον απομηχανής θεό να έρθει να μας σώσει.

Και αντί κάποιοι να γίνουν δυσάρεστοι στην κομματική πελατεία τους λέγοντας τους πως καλά μπήκατε αλλά τώρα πρέπει ορισμένοι να βγείτε και πρώτοι από όλους όσοι μπήκαν από το παράθυρο, συνεχίζει να κοροϊδεύει το εσωτερικό και το εξωτερικό υπερασπιζόμενοι το τέκνο τους. Το τέκνο τους που εξέθρεξαν και το έκαναν θηρίο. Το τέκνο που αν είχαν περιορίσει ή να το είχαν μάθει να δουλεύει αντί να μας δουλεύουν με εφεδρείες, από το 2010 θα ήμασταν σε μια πολύ καλύτερη κατάσταση και ήδη αρκετοί θα είχαν αποκατασταθεί.

Επειδή όμως κάποιοι και δεν μπορούν και δε θέλουν, θα κλειδώνουν διαρκώς νέα μέτρα. Οριζόντια, αιματηρά, απίστευτα για όλους.

Αφού λοιπόν κλείδωσαν τα μέτρα, ξεκλείδωσαν και τα φέρετρα. Είναι έτοιμα, ανοικτά και περιμένουν να μπούμε μέσα. Αυτή ήταν η επιλογή πριν από δύο μήνες.

Τουλάχιστον δε θα χρειαστεί να αυτοκτονήσει κανείς. Η πείνα ή η ασθένεια θα μας προλάβουν. (πηγή)

(Visited 12 times, 1 visits today)




Leave a Reply