Χρονικόν.

Ἕνα μικρὸ ἀφιέρωμα ἀπὸ τὸν Βισάλτη καὶ τὴν Χλόη, στὸν μικρὸ μας κόσμο, τὸν ξεχασμένο…
Τόσο δά.. Ὅσο γιὰ νὰ τὸν νοιώσουμε!

Φιλονόη. 

Οἱ μνῆμες ἔρχονται σὰν γέρικα φτερά, 
χτυπῶντας, παλεύοντας νὰ κρατηθοῦν ψηλά
στὸν στρόβιλο τοῦ χρόνου.

Πέταξε πρὸς τὴ λάμψη τοῦ πρωινοῦ ἥλιου
καὶ τὴν μυρωδιὰ τοῦ θυμαριοῦ, στὶς πλαγιὲς
μὲ τὲ σπασμένα μάρμαρα.

Πέταξε πρὸς τὰ ἀθέατα σημάδια
τῶν ἀλλοτινῶν καιρῶν, ποὺ ἀναπαύονται
κάτω ἀπὸ τὴν ἀγράμπελη.

Μύρισε στὴν γῆ, αὐτὴ τὴν μυρωδιὰ τῆς ἀρχέγονης
γονιμότητας, ποὺ γενιὲς ἀχάλκευτων
δὲν κατάφεραν νὰ ἀφανίσουν.
(Χλόη-“Χρονικό”)

Κι ἐδῶ τὸ πολὺ καλὸ ἱστολόγιον τοῦ Βισάλτου.

φωτογραφία

 

(Visited 23 times, 1 visits today)




Leave a Reply