Ἦτοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετο…

Ἦτοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετο...φωτογραφία
Διάβαζα λοιπὸν μίαν ἐνδιαφέρουσα τοποθέτησιν ἀναφορικῶς μὲ τὸ Χάος, τὸν Ἔρωτα καὶ τὴν Γῆ.

Πράγματι ὁ Ἡσίοδος μᾶς ἄφησε σπουδαία κληρονομιὰ γιὰ νὰ προβληματιζόμαστε, νὰ μαθαίνουμε καὶ νὰ γινόμαστε ὅλο καὶ καλλίτεροι.

Ὅμως σήμερα δὲν θὰ καταπιαστῶ μὲ τὴν «Θεογονία» καὶ τὸ «Ἔργα καὶ Ἡμέραι».
Σήμερα θὰ καταπιαστῶ μὲ τὸ …Σήμερα!

Θυμᾶμαι ποὺ πρὸ μηνῶν ἔγραφα γιὰ τὸ χάος μας, γιὰ τὴν ἀναμπουμπούλα ποὺ ἐντὸς της διαβιοῦμε, γιὰ τὴν χαοτικὴ κατάστασιν ποὺ ἐπικρατεῖ στὴν σκέψιν μας…. 
Εἶχα ἀναφερθεῖ στὴν χαοτικὴ κατάστασι τῆς κοινωνίας μας, στὴν χαοτικὴ κατάστασιν τῶν συμπεριφορῶν μας, τῶν συναναστροφῶν μας…
Γενικῶς πιστεύω πὼς τὸ χάος ἔχει ἀρχίσει νὰ καταλαμβάνῃ κάθε διάστασιν τοῦ βίου μας,
Κάποιους τοὺς τρομάζει. Κάποιους ἄλλους τοὺς κάνει νὰ χαμογελοῦν…
Κι ἐγὼ παρατηρῶ…

Ἐὰν ὅμως ἔχουμε χάος, τότε κάπου ἐδῶ γύρω πρέπει νὰ ὑπάρχῃ κι ὁ Ἔρως… Τὴν Γῆ τὴν ἔχουμε..
Τόν Ἔρωτα ὅμως;

Πιστεύω πὼς κι αὐτὸ θὰ μᾶς ἀγγίξῃ σιγὰ σιγά.
Κι ὅταν ἀναφέρομαι στὸν Ἔρωτα δὲν ἔννοῶ τὰ σαλιαρίσματα ἤ τὸ πάθος ἤ τέλος πάντων κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἐννοοῦμε ἐμεῖς σήμερα, ἀγνοῶντας τὴν πραγματικὴ σημασία τῆς λέξεως. Ἐννοῶ μόνον τὴν ἐνεργειακὴν ἐκείνη κατάστασιν ποὺ κάνει κάποιον νὰ ζῇ μαζύ του καὶ τελικῶς μὲ τὴν Ἑλλάδα.

Ἄς παραμείνουμε ὅμως στὸ χάος καλλίτερα. 
Πρῶτον λοιπὸν τῶν πάντων χάος ἐγένετο.
Δῆλα δὴ πρὶν ἀπὸ κάθε τὶ τὸ χάος ἔγινε.
Δῆλα δὴ γιὰ νὰ περάσουμε ἀκόμη καὶ στὴν ἁπλουστέρα γέννησιν, πρέπει νὰ περάσουμε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ μέσα ἀπὸ τὸ χάος. Εἶναι φυσικὸς κανόνας αὐτός!

Γιατί τό ταὐτίζω μέ τό σήμερα καί τήν δική μας πραγματικότητα;
Ἐὰν ἀνατρέξουμε στοὺς φυσικοὺς νόμους καὶ μόνον, θὰ διαπιστώσουμε πὼς πράγματι, γιὰ νὰ ὑπάρξῃ ὁπουδήποτε γέννησις,  ἀπαραίτητον συστατικὸν εἶναι τὸ χάος. Ὀρθότερα, γιὰ νὰ ὑπάρξῃ ζωή, ἀπαιτεῖται μία χαοτικὴ κατάστασις, ἱκανὴ κι ἄξια νὰ προετοιμάσῃ ἐκεῖνες τὶς ἀπαραίτητες συνθῆκες, πρὸ κειμένου νὰ  μπορέσουμε νὰ περάσουμε στὴν ἐπομένη ἡμέρα. 
Διὀτι φίλοι μου αὐτὸ ποὺ πράγματι ἀναζητοῦμε, αὐτοὶ ποὺ ἐνδιαφέρονται κι ὄχι αὐτοὶ ποὺ ὑποκρίνονται πὼς ἐνδιαφέρονται, εἶναι κάποια βάσις. Κάποια ἀρχή. Κάποια νέα ματιὰ ἀντιμετωπίσεως τῶν πάντων.

Ὅλα ὅσα γνωρίζαμε ἔχουν καταρρεύσει ἤ καταρρέουν καὶ σὲ λίγο θὰ εἶναι σκόνη.
Κατὰ βάθος γνωρίζουμε πὼς δὲν χρειάζεται νὰ τὰ σώσουμε, διότι εἶναι ὀργανισμοὶ σάπιοι. Στὴν σαπίλα στέκεσαι ἀπέναντι μόνον μὲ πριόνι καὶ κόβεις. Κόβεις ἔως ἐκείνου τοῦ σημείου ποὺ δὲν θὰ ὑπάρχῃ πλέον σαπίλα καὶ ποὺ θὰ ἔχῃς ἀφήσει μόνον καθαρὸ κρέας. Μία διαδικασία ποὺ πονάει, ἰδίως ὅσο προχωρᾶ τὸ πριόνι, ἀλλὰ εἶναι ἀπαραίτητος ἐὰν θέλουμε κάτι νὰ σώσουμε ἀπὸ τὸ ὑγιὲς τμῆμα τοῦ ὀργανισμοῦ!
Κι ἐμεῖς ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε, ὅπου κι ἐὰν στραφοῦμε, ὅπου κι ἐὰν ἀγγίξουμε διαπιστώνουμε πὼς κάτι καταρρέει διότι ἁπλῶς δομήθηκε στραβά, σὲ ἀνύπαρκτα θεμέλια, ἔως σήμερα. 
Πασχίζουμε μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια νὰ κρατήσουμε ζωντανὸ κάτι ποὺ πέθανε κι ἔχουν ξεχάσει νὰ τοῦ τὸ ποῦν.
Ὅμως πέθανε.  Εἶναι ἡ δική μας στάσις ποὺ καθυστερεῖ τὴν ἀπόφασιν. Ὄχι ὁ θάνατός του.

Ἀγαπῶ τὸν τόπο μου. Τοὺς ἀνθρώπους του. Καλούς, κακούς, στραβούς, ἴσιους… Ὅλους τοὺς ἀγαπῶ. Ἀκόμη καὶ τὰ χειρότερα τμήματα τῆς κοινωνίας μας, τοὺς βο(υ)λευτὲς καὶ τὰ τσιράκια τους, μαζὺ μὲ ὅλα τὰ κομματόσκυλά τους, τοὺς παρατρεχαμένους, τοὺς βολεμένους καὶ τοὺς …ἐργολάβους τῆς ζωῆς μας!!!!
Ἀκόμη κι αὐτούς, ναί,  κατὰ μίαν ἔννοιαν τοὺς ἀγαπῶ. Ὄχι διότι μοῦ ἐμπνέουν τρυφερὰ συναισθήματα, ἀλλὰ διότι μοῦ μαθαίνουν πὼς αὐτὸς ὁ τρόπος ποὺ χρησιμοποιοῦν εἶναι ὁ λᾶθος. Καὶ τὰ μαθήματα εἶναι πάντα εὐπρόσδεκτα!!! Ὅπως κι ὁ δάσκαλος ἀγαπητός… 
Ταὐτοχρόνως ὅμως ἀντιλαμβάνομαι πὼς δὲν γίνεται νὰ μπορέσουμε νὰ ἀπαλλαγοῦμε ἀπὸ τὰ στραβά μας, τὰ λάθη μας καὶ τὰ κακά μας, ἐὰν δὲν περάσουμε μέσα ἀπὸ τὴν ἀποκοπὴ τοῦ ἀρρωστημένου τμήματος τῆς κοινωνίας μας.
Ἐὰν αὐτὸ σημαίνει χρήσιν πριονιοῦ, τότε ναί, εἶμαι πανέτοιμη γιὰ νὰ τὸ ζήσω.
Πρέπει νὰ χάσω κομμάτια ποὺ ἀγαπῶ ἴσως, ἤ ἀκόμη καὶ ποὺ χρειάζομαι, πρὸ κειμένου νὰ ἀντιληφθῶ πὼς ἐπέτρεψα στὸ σῶμα μου νὰ τὰ ἀφήσῃ νὰ ἀσθενήσουν καὶ νὰ φθάσουν στὸ μὴ παρέκει. Πρέπει ἴσως ἀκόμη νὰ χάσω καὶ τὸ χέρι μου, πρὸ κειμένου νὰ συνειδητοποιήσω τὸ πόσο σημαντικὸ ἦταν καὶ τελικῶς νὰ διδάξω παντοῦ τὴν ἀξία του. Ὅμως τὸ χέρι μου ἐγὼ τὸ ἀμέλησα. Ἐγὼ ἄφησα τὸ σπυρὶ ἤ τὴν μόλυνσι νὰ τὸ φέρῃ σὲ σημεῖον τέτοιο ποὺ νὰ μὴν θεραπεύεται. Ἄρα πρέπει νὰ τὸ κόψω! 

Ἡ σημερινὴ κατάστασις στὴν χώρα μας ἐγκυμονεῖ τὰ πάντα. Ἀπὸ νέα πολιτικὰ δεδομένα ἔως νέες ἰδέες. Ἀπὸ ἐπανεμφάνισιν ἀξιῶν,  ὁλότελα ξεχασμένες καὶ παραμελημένες, ἔως τὴν συνειδητοποίησιν πὼς τὸ δίκαιον δὲν πρέπει τώρα πιὰ  νὰ εἶναι μακρινὸ ὄνειρο. 
Ἀπὸ νέες ἐμπνεύσεις γιὰ τὴν διαχείρισιν τῶν προβλημάτων, ἔως τὴν ἀλληλεγγύη, ποὺ φθάνει στὰ ἄκρα κάποιες φορές.  

Καὶ ὅλα γύρω μας εἶναι ὅλο καὶ πιὸ χαοτικά. 
Βλέπουμε ἀνθρώπους νὰ τρέχουν σὲ κάθε κοινωνικὸ δρώμενο καὶ τὴν ἴδιαν στιγμὴ νὰ μὴν μποροῦν νὰ ἐπικοινωνήσουν μὲ τὸ παιδί τους. 
Βλέπουμε ἀνθρώπους νὰ  προσφέρουν καὶ τὸ αἷμα τους στὸν συνάνθρωπο ἀρκεῖ νὰ μὴν εἶναι Ἕλλην ὁ συνάνθρωπος.
Βλέπουμε ἀνθρώπους ποὺ ἔως πρὸ ὁλίγου ἦταν φίλοι μας καὶ τώρα, ἐπεὶ δὴ διαφωνήσαμε σὲ κάτι, ὁρκισμένοι μας ἐχθροί….

Ἀλλὰ αὐτὸ δὲν σημαίνει μόνον στὶς ἀνθρώπινες σχέσεις.
Συμβαίνει στοὺς δρόμους, στὴν Φύσιν, στὰ καιρικὰ φαινόμενα…
Τὰ πάντα λειτουργοῦν χαοτικά…
Σὰν κάτι νὰ μᾶς μεταβιβάζῃ τὴν ἐντολὴ τῆς δημιουργίας χάους ἀπὸ τὸ περιβᾶλλον… Ἤ ἁπλῶς νὰ μεταβιβάζουμε ἐμεῖς τὴν ἐντολὴ δημιουργίας χάους στὸ περιβᾶλλον, διότι ἁπλῶς τὸ μυαλό μας ἔχει κυριευθεῖ ἀπὸ αὐτό… Πάντως παντοῦ χάος ὑπάρχει.. Συγκοινωνοῦντα δοχεῖα δέν εἶναι ὅλα ὅμως; Γιατί ὄχι κι αὐτό;

Ἐγὼ πάντως ἀρχίζω νὰ τὸ ἀπολαμβάνω ὅλο καὶ  περισσότερο!
Δὲν ξέρω ἐὰν τὰ γεγονότα τῆς ἱστορίας ἐπαλαμβάνονται ἐπακριβῶς…
Αὐτὸ ποὺ ξέρω εἶναι πὼς κάτι κλυδωνίζεται… Κάτι ἀναταράσσεται… Κάτι συμβαίνει… 
Μπορεῖτε νὰ τὸ ὀνομάσετε ὅπωςθέλετε…
Ἐμένα μοῦ ὁμοιάζει μὲ χάος… Καὶ μοῦ ἀρέσει, διότι πίσω ἀπὸ τὸ χάος ἀκολουθεῖ, σὰν πιστὸ σκυλί, ἡ δημιουργία!

Φιλονόη.

(Visited 585 times, 1 visits today)




One thought on “Ἦτοι μὲν πρώτιστα Χάος γένετο…

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Οἱ ἀκρότητες τῶν θερμοκρασιῶν. | Φιλονόη καὶ Φίλοι...

Leave a Reply