Ἡ βιάσις τῶν λέξεων…

Ἡ βιάσις τῶν λέξεων…

Ἀπὸ μερικὲς ἀνάκατες μέσα λέξεις,

μὲ βιάσιν εἰπωμένες,
λόγος ὀχτρὸς ὀρθώνεται.
 
Τότες μελαγχολῶ,
 
κι ὁ ἔρωτας μὲ θλίψιν μαζύ μου εἶναι,
 
σὰν πλαγιάζω σφικταγκαλιάζοντας,
 
τὸν μόνον μου φίλον πιστόν…
 
τὴν μοναξιάν μου…
 
(Visited 18 times, 1 visits today)




Leave a Reply