Νὰ ποιοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ῥατσιστές!

Νὰ ποιοὶ εἶναι οἱ πραγματικοὶ ῥατσιστές!1
Δὲν ἔχω πρόβλημα μὲ τοὺς Ἑβραίους. Μὲ τὶς τακτικές τους ἔχω πρόβλημα.

Δὲν ἔχω πρόβλημα μὲ τὶς ἐντάσεις τους καὶ τὰ προβλήματά τους μὲ τοὺς γύρω λαούς. Μὲ τὸ μίσος τους ἔχω πρόβλημα.
Δὲν ἔχω πρόβλημα μὲ κανέναν λαό, γενικῶς. Μὲ τὴν ἀνάγκη του νὰ ἐξαφανίσῃ ἄλλους λαοὺς ἔχω πρόβλημα.

Εἶναι λίγοι αὐτοὶ ποὺ ἀντιλαμβάνονται πὼς στὸν πλανήτη ὅλα εἶναι σημαντικά!
Τὰ πάντα ἔχουν τὴν θέσιν τους.
Δὲν ὑπάρχει τίποτα περιττό!
Καὶ ναί, δὲν ἔχουμε δικαίωμα ἐμεῖς στὴν ζωὴ καὶ στὸν θάνατο, ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ τὴν ξαναδημιουργήσουμε!
Αὐτὸ εἶναι ἀρχή!
Αὐτὸ ἐὰν δὲν ἀντιληφθοῦμε, τότε λυπᾶμαι, τὸ χάσαμε τὸ παιχνίδι!

Φιλονόη.

 

ΙΣΡΑΗΛ: Υπέρ των διακρίσεων κατά των Αράβων είναι οι Εβραίοι, σύμφωνα με γκάλοπ

Η πλειοψηφία των Ισραηλινών Εβραίων ευνοεί τις πολιτικές διακρίσεων εναντίον του αραβικού πληθυσμού της χώρας και υποστηρίζει ένα σύστημα «απαρτχάιντ» στη Δυτική Όχθη, όπως έδειξε μια σφυγμομέτρηση.
 
Τρεις μήνες πριν από τις γενικές εκλογές, μια έρευνα που ανέφερε η εφημερίδα Haaretz αποδεικνύει μια απότομη κλίση της ισραηλινής κοινωνίας προς τον εθνικισμό.
 
Περισσότερο από τα δύο τρίτα των ερωτηθέντων, είπε ότι είναι αντίθετο στο δικαίωμα ψήφου στους 2,5 εκατομμύρια Παλαιστίνιους που ζουν στη Δυτική Όχθη.
 
Περίπου τα τρία τέταρτα – 74 τοις εκατό – υποστηρίζουν επίσης ένα σύστημα διαχωρισμένων δρόμων για τους Παλαιστίνιους και τους Ισραηλινούς στη Δυτική Όχθη, παρόλο που η πλειοψηφία θεωρεί μια τέτοια πολιτική ως «αναγκαία» αντί για «καλή».
 
Παρόλο που ευνοείται από κάποιους εθνικιστές Εβραίους, η προοπτική του Ισραήλ να προσαρτήσει τη Δυτική Όχθη, την οποία διατηρεί υπό κατοχή από τον πόλεμο των έξι ημερών του 1967, παραμένει απόμακρη.
 
Αλλά με τη μικρή πρόοδο που συντελείται στην ειρηνευτική διαδικασία στη Μέση Ανατολή, η δυνατότητα της προσάρτησης προβάλλεται από μερικούς ως όλο και περισσότερο πιθανή.
 
Οι Παλαιστίνιοι, όπως και μερικοί φιλελεύθεροι Ισραηλινοί, προειδοποιούν ότι ο αυξανόμενος πληθυσμός των Εβραίων εποίκων στη Δυτική Όχθη σημαίνει ότι η δημιουργία ενός Παλαιστινιακού κράτους — ο ακρογωνιαίος λίθος «λύσης των δύο κρατών» — μοιάζει ολοένα και πιο μη βιώσιμη.
 
Η έρευνα διαπίστωσε ότι η πλειοψηφία των Εβραίων – 59 τοις εκατό – λένε ότι θέλουν ένα σύστημα που θα προτιμά Εβραίους στις δημόσιες υπηρεσίες. Οι Άραβες, που αποτελούν το 20 τοις εκατό του πληθυσμού του Ισραήλ, διαμαρτύρονται ότι ήδη υπάρχει ανεπίσημα μια τέτοια πολιτική.
 
Λίγο λιγότεροι από τους μισούς ερωτηθέντες, 49 τοις εκατό, είπαν ότι θέλουν το κράτος να τους αντιμετωπίζει καλύτερα από τους Άραβες, ενώ το 42 τοις εκατό είπε ότι δεν θα ήθελαν να ζουν στο ίδιο κτήριο με Άραβες και δεν ήθελαν τα παιδιά τους να πάνε στα σχολεία που δέχονται επίσης Άραβες.
 
Το 58% των ερωτηθέντων είπε ότι το Ισραήλ ήδη εφαρμόζει ένασύστημα απαρτχάιντ κατά των Παλαιστινίων, μια γνώμη που κάποτε εξέφραζαν μόνο οι ένθερμοι επικριτές του εβραϊκού κράτους.
 
«Αυτή η μελέτη αποκαλύπτει μια εικόνα της ισραηλινής κοινωνίας, και η εικόνα αυτή είναι πολύ άρρωστη», έγραψε ο Gideon Levy, ένας γνωστός σχολιαστής, σε άρθρο σχετικό με την δημοσκόπηση.
 
“Τώρα δεν είναι μόνο οι κριτικοί στην πατρίδα όσο και στο εξωτερικό, αλλά οι ίδιοι οι Ισραηλινοί ανοικτά, χωρίς ντροπή, και ενοχές ορίζουν τον εαυτό τους ως εθνικιστικές ρατσιστές”.
 
«Είμαστε ρατσιστές, λένε οι Ισραηλινοί, εφαρμόζουμε απαρτχάιντ, και μάλιστα θέλουμε να ζήσουμε σε ένα κράτος απαρτχάιντ. Ναι, αυτό είναι Ισραήλ».
 
Η δημοσκόπηση έγινε σε 503 άτομα.
(Visited 11 times, 1 visits today)




Leave a Reply