Ἀνοιξιάτικη Μελένια Σοφία

Ἀνοιξιάτικη Μελένια ΣοφίαἘψές, μέσα ἀπὸ τὸ ψιλόβροχον,

ἀπὸ γαληνεμένην συννεφιὰ

 

κι ἀπὸ πανάρχαιον βύθισμα τοῦ φωτός,

 

ἐφάνη ἐμπρός μου ἡ Ἄνοιξις, Ὡραία.

 

 

 

Μιλοῦσε μὲ Σοφίαν·

 

πὼς ἀπ’ τὸ μέλι ἔλεεν,

 

μόνον γλύκα εἰς τὰ χείλη μένει…

 

Πῶς γίνεται τὸ πέταγμα νὰ εἶναι ταπεινόν;

 

Πῶς τοῦ Ἡλίου ὁ μύριος καλπασμός;

 

Πῶς ἡ Ἁρμονία τῆς εὐμορφιᾶς;

 

Ὄχι ἔλεεν, Ζωή,

 

ποτὲς μὴν εἶσαι ταπεινή,

 

τοῦ Ἀνέμου Ἐσὺ ὑπερήφανον Παιδί.

 

 

 

Μὴν τὸ Κυκλάμινον ἔλεεν, γεννᾶται δουλικόν;

 

Ἤ μὴν πληγὲς σὲ γούνατα εἶδες σὲ Γιασεμιά,

 

σὲ Κρίνα ὅλον ἀσπριά,

 

Λεβάντας κόσμος ἤ ἄρχοντας Βασιλικός,

 

μυραίνουν ποτὲς τὸ χῶμα;

 

Ἤ ἔκτισεν ἀητὸς φωλιά,

 

πάνου σὲ πορτοκαλέαν ἤ σὲ μυρσίνην τοῦ ἀγροῦ

 

ἤ τῆς ἀκτῆς πευκώνα;

 

 

 

Ἄκουα ἔτσι κι ἔκλαια·

 

τὸ χέρι της χάδι εἰς τὸ πρόσωπόν μου,

 

τὸ βλέμμα μου ἐμάγεψεν μὲ μίαν ἀνασαιμιάν της

 

καὶ τὸ φιλί της ἄφησε,

 

σὰν μισάνοιξαν τὰ χείλη μου πνοὴν νὰ ἐλευτερώσουν,

 

μὲ τρεχαλητὸν νὰ ξεχυθῇ,

 

μέσα εἰς τὰ ὄνειρά μου…

 

 

 

Χαμογελοῦσε σὰν ἔφυε

 

κι ἐγὼ τῆς τραγουδοῦσα,

 

τὴν γλύκαν τοῦ μελιοῦ της…

 

 

 

— Γεννᾶται ἡ Ζωὴ Ἐλεύτερη,

 

κάτου ἀπὸ Ἕναν Ἥλιον,

 

τὴν ἴδιαν γεύεται βροχήν,

 

ἕως τὴν ὕστατον Πνοή,

 

ὦ, χαῖρε,

 

ὦ, χαῖρε,

 

χαῖρε Ἐλεύτερη Ζωή…

 

 

 

(Visited 25 times, 1 visits today)




One thought on “Ἀνοιξιάτικη Μελένια Σοφία

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ἀνοιξιάτικη Μελένια Σοφία « Φιλονόη καὶ φίλοι……

Leave a Reply