Ἦλθαν κλαίγοντας…

Ἦλθαν κλαίγοντας...κι ήρθαν κλαίγοντας…

Ρακένδυτοι ζητιάνοι, πρώην λαμπροί νοικοκυραίοι, δυο σταγόνες γάλα να ζητήσουν και μια μπουκιά ψωμί. Είχαν άνετη ζωή, με χρήμα πλαστικό και δάνεια σωρό. 10 φράγκα έπαιρναν, 30 ξόδευαν. Μα “δε βαριέσαι” έλεγαν. “Μια ζωή την έχουμε”, έτρεχαν να προσθέσουν. Είχαν βολέψει γιους, κόρες, αδέλφια στο Δημόσιο. Ψήφιζαν όποιον τους έδινε μια θέση στην ασφάλεια. Και τώρα… ζητιάνοι στους δρόμους, τα ιδρύματα, τις εκκλησιές. Λίγα ψίχουλα απ’ τον φιλάνθρωπο κορβανά ζητάν. “Μας ξεγέλασαν” λένε… “Μας κορόιδεψαν” φωνάζουν…
Κανείς δε σας κορόιδεψε! Κανείς δε σας ξεγέλασε! Ό,τι ζητήσατε, σας το έκαναν. Σας έβαλαν στο Δημόσιο, σας έδωσαν κάρτες και δάνεια για να έχετε άνετη ζωή. Με λίγα λόγια, μαζί τα φάγατε. Τώρα γιατί κλαίτε; Σας έγινε το χατήρι κι απλά τώρα πληρώνετε το τίμημα. Μόνο που το πληρώνουμε κι εμείς μαζί σας. Εσείς τα κάνατε σκατά, από εμάς ζητάτε λευτεριά. Συγγνώμη όμως, δεν άκουσα από κανένα σας… Κι ούτε θ’ ακούσω. Θα ‘ρθει σύντομα η λευτεριά. Και για εσάς. Μόνο που εσείς, θα συνεχίσετε να πληρώνετε. Όλοι όσοι βόλεψατε  εαυτόν και εταίρους. Όλοι όσοι ζούσατε ως παράσιτα με δάνεια και πλαστικό χρήμα, θα συνεχίσετε να πληρώνετε…

Γεώργιος Μεταξᾶς

 φωτογραφία

(Visited 20 times, 1 visits today)




One thought on “Ἦλθαν κλαίγοντας…

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ἦλθαν κλαίγοντας… « Φιλονόη καὶ φίλοι……

Leave a Reply