Ἡ μελωδία τῆς αὐγῆς

Ἡ μελωδία τῆς αὐγῆς

Μν εσαι αγ μου ερικν,

μν εσαι μελωδα,

πο τραγουδον σε ο ορανο,

γι ν ξυπν κρη γ;

 

Μν εσαι αγ μου χορς π θαλασσοπολια,

μν πνω π λεμονανθος μρια μελισσοπολια;

σνα αγ μου καρτερον,

σ’ λα τ χρματα τς γς,

τν ρχομν σου μαρτυρον.

 

Μν εσαι ρωτας πο ζ,

μν αρα το Αγαου,

μν το βορρ εσαι γννημα

λγος τοραου;

 

Πς μου λευκστηθη αγ,

πο᾿χεις κορμ γαλζιαν γν,

στολδι πο᾿χεις στ μαλλι,

το Φοβου τν νατολν,

 

πς μου πς ν᾿βρω τν δν,

τς νκτες σν σ χνω,

πς ν μυρσω σε αγ,

πο᾿μαι μικρς νθς στν γ;

 

 
(Visited 8 times, 1 visits today)




One thought on “Ἡ μελωδία τῆς αὐγῆς

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ἡ μελωδία τῆς αὐγῆς | Φιλονόη καὶ φίλοι......

Leave a Reply