Ἡ Φυγή

Βαλαωρίτης

Στίς 20 Ἰουλίου τοῦ 1792 ὁ Ἀλῆ πασᾶς ἔπαθε μεγάλη καταστροφή ἀπό τούς Σουλιῶτες καί ἀπό τόν Λάμπρο Τζαβέλλα. Τόσος ἦταν ὁ τρόμος τοῦ Ἀλῆ, πού ἔσκασε δύο ἄλογα στήν φυγή του. Αὐτόν ἀκριβῶς τόν πανικό περιγράφει ὁ Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης μέ τό ποιήμα του «Ἡ Φυγή».

Ἡ Φυγή

Τ΄ἄλογο, τ΄ ἄλογο Ὁμέρ Βρυώνη, τό Σούλι ἐχούμηξε καί μᾶς πλακώνει.

Τ΄ἄλογο, τ΄ἄλογο ἀκοῦς σουρίζουν, ζεστά τά βόλια τους μᾶς φοβερίζουν.

.

Βρυώνη, πρόφθασε ἀκόμα λίγο κι ἀπό τά νύχια τους δέν θά ξεφύγω.

Τ΄ἄλογο! Γνώρισα τήν φουστανέλα, 

τοῦ ἐχθροῦ μου τ’ ἄσπονδου Λάμπρου Τζαβέλλα.

.

Δέν τόνε βλέπετε σάν χάρος φθάνει, 

ψηλά ἀνεμίζοντας τό γιαταγάνι.

Ἀνεμοστρόβιλος, θεοποντή.

ὅλα σάν σίφουνας θά καταπιεῖ.

.

Τ΄ἄλογο, τ΄ἄλογο Ὁμέρ Βρυώνη,

ὁ ἥλιος ἔπεσε, νύχτα σιμώνει.

.

Ἐμπρός του στέκεται καμαρωμένο, 

μαῦρο σάν κόρακας, χρυσᾶ ντυμένο,

ἄτι ἀξετίμωτο, φλόγα, φωτιά,

καθάριο ἀράπικο, τό λέν Βοριᾶ.

.

Χτυπάει τό πόδι του, σκάφτει στό χῶμα,

δαγκάει τό σίδερο πόχει στό στόμα.

Ἀκούει τόν πόλεμο καί χλιμιντράει.

Τ΄αὐτιά του τέντωσε, ἄγρια τηράει.

.

Σκώνεται λαίμαργο στά πισινά του.

Λάμπουν τά νύχια του, τά πέταλά του.

Λές καί δέν ἄγγιζε κάτω στή γῆ…

Κρῖμα πού τό ‘θελαν γιά τή φυγή!

.

Ὁ Λάμπρος τό ‘βλεπε κι ἀπό τή ζήλια,

κρυφά ἀναστέναξε, δαγκάει τά χείλια.

«Ἄτι περήφανο νά σ΄εἶχα ‘γώ

μέσα στά Γιάννενα ἤθελα μπῶ»….

.

ἀπό τήν Ἑλληνική Ἀγωγή τῆς Ἄννας Τζιροπούλου

(Visited 17 times, 1 visits today)




Leave a Reply