Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα…

Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...1

« τόπος μας εναι κλειστός, λο βουν

 ποχουν σκεπ τ χαμηλ οραν μέρα κα νύχτα. 

Δν χουμε ποτάμια δν χουμε πηγάδια

 δν χουμε πηγς μονάχα λίγες στέρνες, 

δειες κι᾿ ατές, ποχον κα πο τς προσκυνομε.

 χος στεκάμενος κούφιος, διος με τ μοναξιά μας 

διος με τν γάπη μας, διος με τ σώματά μας. 

Μς φαίνεται παράξενο πο κάποτε μπορέσαμε

 ν χτίσουμε τ σπίτια τ καλύβια κα τς στάνες μας. 

Κι᾿ ο γάμοι μας, τ δροσερ στεφάνια

 κα τ δάχτυλα γίνουνται ανίγματα νεξήγητα 

γι τ ψυχή μας. 

Πς γεννήθηκαν πς δυναμώσανε τ παιδιά μας;

τόπος μας εναι κλειστός. 

Τν κλείνουν ο δυ μαρες Συμπληγάδες. 

Στ λιμάνια τν Κυριακ 

σν κατεβομε ν᾿νασάνουμε βλέπουμε 

ν φωτίζουνται στλιόγερμα σπασμένα ξύλα 

π ταξίδια πο δν τέλειωσαν

 σώματα πο δν ξέρουν πι πς ν᾿γαπήσουν».

………………………………………………

Στίχοι του Γιώργου Σεφέρη

 Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...2

Λίγο ακόμα

θα ιδούμε τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν

τα μάρμαρα να λάμπουν στον ήλιο

τη θάλασσα να κυματίζει

λίγο ακόμα,

να σηκωθούμε λίγο ψηλότερα . . 

Γιώργος Σεφέρης

 Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...3

π τότες πόσες φορς πέρασε 

μπροστ στ μάτια μου μι γυναίκα, 

πο τς πόμειναν μονάχα τ μαλλιά, τ μάτια, 

τ στθος κα τίποτε λλο,

 γοργόνα ταξιδεύοντας στ πέλαγο, 

κι νάμεσό τους κυκλοφοροσε τ φρέσκο εράκι,

 σ γαλάζιο αμα.

Στίχοι του Γιώργου Σεφέρη

 Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...5

Διόλου δεν έφυγαν

Αναπνέουν ακόμη εδώ.

Σαν τα λουλούδια την Άνοιξη.

Υπάρχει το άρωμά τους.

Αγριολούλουδα που επιμένουν.

 

Τι και αν ρήμαξαν τα σπίτια τους,

βεβήλωσαν τα ιερά τους,

έσπασαν τ αγάλματα με τη μορφή τους

κι έκαψαν τα γραφτά τους.

Υπάρχουν ακόμη εδώ!

 

Γκρέμισαν κι έφεραν στο έδαφος

 τους ιερούς ναούς τους.

Ξερίζωσαν τη θύμησή τους;

 

Όχι δεν έφυγαν ποτέ από τη χώρα τους.

Υπάρχουν πάντοτε στη γη που τους ξεγέννησε.

Διόλου δεν έφυγαν κυνηγημένοι.

Αναπνέουν ακόμη.

Το άρωμά τους υπάρχει ακόμη εδώ.

Όσες γενιές και να περάσουν.

 

                     Πάν Καρτσωνάκης

 Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...6

Έχουν μνήμες οι πέτρες.

         Των κεραμικών τα όστρακα

και των μαρμάρινων γλυπτών τα θραύσματα

                   λένε ιστορίες.

       Έχουν οξειδωθεί με αναμνήσεις

        και οι αιώνες έχουν, επάνω τους, σταλάξει ιστορίες 

         που κανείς, σωστά, δεν μπορεί να διαβάσει

       παρεκτός ποιητές και αλαφροΐσκιωτοι

          σαλιγκάρια και  πεταλούδες

          κανένας άλλος καλλίτερα.

 

         Έχουν μνήμες οι πέτρες … …

         Έτσι όπως και τα κύτταρα.

 

             Καρτσωνάκης Πάν

                      2009

 Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα...4

Τα όνειρά τους πάντα έσπερναν, 

οι ποιητές, στον κόσμο 

πασπαλισμένα αίματα, ελπίδες μα και ψέμα.

Με λέξεις μόνο έχτιζαν, 

τον κόσμο τους και ζούσαν 

στοές τριγύρω σκάβοντας, τούνελ για να ξεφύγουν.

Ισορροπούν οι ποιητές, 

ακροβατούν στο τώρα,

 βυθίζονται μες τη στιγμή

 και πέφτουνε στο μέλλον…. 

ΚαρτσωνάκηςΠάν 2009

The poets always sow their dreams in the world, 

sprinkled them with blood, 

hope but with a lie as well.

They built their world, just with words 

and lived by digging stoas around,

 and escape tunnels.

The poets keep balanced acrobating on present,

 sinking in the moment and fall in the future ….

kartsonakis Pan 2009

Καρτσωνάκης

(Visited 132 times, 1 visits today)




One thought on “Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα…

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Λίγο ἀκόμη νὰ σηκωθοῦμε λίγο ψηλότερα… | Φιλονόη καὶ φίλοι......

Leave a Reply