Ὅταν ἡ Γεωργία ξανασυνήντησε τὴν Σοφία.

Ὅταν ἡ Γεωργία ξανασυνήντησε τὴν Σοφία.Δύο χρόνια πρίν, τέτοιαν ἐποχή, ἡ Γεωργία καὶ ἡ Σοφία γνωρίστηκαν. Μᾶλλον δὲν ἦταν καὶ πολὺ καλὴ ἡ ἰδέα αὐτῆς τῆς γνωριμίας. Σὲ πολὺ λίγη  ὥρα, λίγο τὸ «πολύξερο» τῆς Σοφίας, λίγο τὸ «ἐγὼ τὰ ξέρω καλλίτερα» τῆς Γεωργίας, τὸ πῶς καταφέραμε νὰ μὴν πιαστοῦν μαλλὶ μὲ μαλλί, ἀκόμη δὲν τὸ ἔχω καταλάβῃ.

Δύο χρόνια πέρασαν.
Δὲν ξαναβρέθηκαν κάπου καὶ δὲν τὸ ἐπεδίωξαν.
Ἐχθὲς ὅμως τὸ …μοιραῖον τὶς πέτυχε!!!

Ἡ Γεωργία φύσει καὶ θέσει ἀριστερή. Λίγο μὲ τὸν Τσίπρα, λίγο μὲ τὸ ΚΚΕ, λίγο μὲ τοὺς οἰκολόγους.
Τόσα χρόνια ποὺ τὴν γνωρίζω ἔχουμε σὲ πολλὰ συμφωνήσῃ ἀλλὰ σὲ πολὺ περισσότερα διαφωνήσῃ.

Ἡ Σοφία πάλι φύσει καὶ θέσει δεξιά. Ἀλλὰ ἀπὸ ἐκεῖνες τὶς δεξιὲς δεξιές, ὄχι τὶς γιαλαντζί. Ἔως καὶ τὴν ἀνακατάληψι τῆς Πόλεως ὀνειρευόταν κάποτε.
Ποῦ νά βροῦμε λοιπόν τόπο νά συμφωνήσουμε;
Μόλις κάτι ἔλεγα γιὰ τὴν Ἑλλάδα, μὲ ἔπιανε ἀπὸ τὰ μοῦτρα. «Μιλᾶς κι ἐσύ; Ἐσύ; Πού τά ἔχεις κάνῃ πλακάκια μέ τούς προδότες;  Ἐσύ; Ἡ Ἑλλάδα ἀγάπη μου εἶναι Πατρίς, θρησκεία, οἰκογένεια. Ἐσύ τί κυττᾶς;  Μόνον Πατρίδα;»….

Κι ἄλλα τέτοια ἔλεγε ἡ Σοφία κάποτε. Στὴν ἀρχὴ θύμωνα. Μετὰ διασκέδαζα.
Τί σημασία εἶχαν τά πιστεύω της; Σημασία εἶχαν μόνον τὰ ὅσα ἐγὼ ἔπραττα, ὀνειρευόμουν, πίστευα… Γιά ποιόν λόγο πρέπει νά πείσω τήν κάθε Σοφία περί τῆς ὀρθότητος τῶν ἀντιλήψεῶν μου; Κι ἐάν, λέγω ἐάν, ὁ Σοφία ἔχῃ ὀρθότερες ἀπό τίς δικές μου ἀντιλήψεις; Θά πιαστοῦμε κι ἐμεῖς μαλλί μέ μαλλί πρό κειμένου νά …πείσουμε ἡ μία τήν ἄλλην γιά τήν …ὀρθότητα τῆς …ὀρθότητος;

Ἐχθὲς λοιπὸν συζητοῦσα μὲ τὴν Γεωργία ὅταν κατέφθασε ἡ Σοφία. Χαιρετηθήκαμε ἀπὸ μακριά.  (Δὲν ἔχουμε δὰ καὶ χωράφια νὰ χωρίσουμε…) Πλησίασε κάπως ἀλλὰ βλέποντάς με νὰ συνομιλῶ μὲ τὴν Γεωργία κράτησε ἀποστάσεις. Στάθηκε λίγο παρὰ πέρα καὶ κάτι κυττοῦσε… Αὐτὶ ἔστησε… φαινόταν.
Σὲ κάποιαν στιγμή, κι ἐν ᾦ ἡ Γεωργία ἀγόρευε γιὰ κάτι οἰκονομικοπολιτικό, τὴν σταματῶ καὶ τὴν ἐρωτῶ περὶ τῶν ῥεπουσοδραγωνοφραγκουλοπαπαροπαπαρηδοκαπήλων. Ἔξαλλη ἡ Γεωργία!!! Ἔξαλλη!!!
Ποιά; Ἡ Γεωργία; Πού τό μόνο της πρόβλημα ἦταν ἡ ἀπεργία καί τό πανῶ τό κόκκινο; Χαμογελοῦσα…
Τὴν ἄκουγα νὰ ἀγορεύῃ κυριολεκτικῶς ἐκτὸς ἑαυτοῦ καὶ τὴν ἐθαύμαζα!!! Ἡ Γεωργία νὰ ὑπερασπίζεται ἐθνικά, ἱστορικά, πατριωτικὰ θέματα… Καλά, ἀπὸ τὰ ἄγραφα…

Λίγα λεπτὰ κύλησαν μὲ τὴν Γεωργία νὰ ἀγορεύῃ καὶ τὴν Σοφία νὰ …μειώνῃ τὴν μεταξύ μας ἀπόστασι… Ἡ Σοφία βεβαιώθηκε γιὰ αὐτὰ ποὺ ἄκουγε…
Πλησίασε, ἄρχισε κι αὐτὴ  νὰ φωνάζῃ, ἐπαναλαμβάνοντας αὐτὰ ποὺ ἔλεγε ἡ Γεωργία…
Ἀπόλαυσις τὸ θέαμα… Ἐγὼ ἤθελα νὰ «πειράξω» τὴν Γεωργία γιὰ νὰ ἀντιληφθῶ τὸ ποῦ στέκεται πλέον, κι αὐτὴ πῆρε τέτοιαν φόρα, ποὺ ἐὰν δὲν τὴν σταματούσαμε θὰ ἔφθανε, κυνηγῶντας τὸν κάθε ἐχθρό, στὴν Κόκκινη Μηλιά.

Τί νά σχολιάσω λοιπόν;
Γεωργία καὶ Σοφία, γιὰ τοὺς δικούς της λόγους ἡ κάθε μία, εἶχαν ἐπὶ τέλους ἀρχίσῃ νὰ βλέπουν τὸν κοινὸ δρόμο.
Ὑπάρχει κάτι πού θά μποροῦσα νά προσθέσω;

Τὶς ἄφησα ἐκεῖ νὰ συνομιλοῦν ἔντονα, ἀλλὰ διόλου ἐχθρικά.
Ποῦ ἐκείνη ἡ πρώτη συνάντησις; Ποῦ ἐκεῖνο τό μένος; Ποῦ τό μῖσος;

Καί μετά; Τί μοῦ λέτε; Πῶς δέν πᾶμε καλά;
Μά πόσο καλλίτερα θά μπορούσαμε νά πᾶμε;
Στὸν δρόμο μας μπαίνουμε… Καὶ θὰ συγκλίνουμε, θέλουμε δὲν θέλουμε…
Εἶναι βλέπετε τώρα πιὰ ἡ ἀνάγκη ποὺ μιλᾶ…

Φιλονόη.

Υ.Γ. Ὄχι, δὲν εἶναι ὅλοι σὰν τὴν Σοφία καὶ τὴν Γεωργία. Πῶς θά μποροῦσαν; Εἶναι ὅμως αὐτοὶ ποὺ πρέπει.

φωτογραφία

Πρώτη δημοσίευσις 22 Ἰουνίου 2013

(Visited 25 times, 1 visits today)




6 thoughts on “Ὅταν ἡ Γεωργία ξανασυνήντησε τὴν Σοφία.

  1. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ὅταν ἡ Γεωργία ξανασυνήντησε τὴν Σοφία. | Φιλονόη καὶ φίλοι......

  2. Αὐτόματη εἰδοποίηση σύνδεσης: Ὅταν ἡ Γεωργία ξανασυνήντησε τὴν Σοφία. | Ἡ Φιλονόη καὶ οἱ φίλοι της

  3. Αναρωτιεμαι τι σχολια ειναι αυτα τα δυο πριν το δικο μου; […]συνεχεια […] Και υπαρχουν αρκετα σχολια τετοια στις περισσοτερες αναρτησεις σου Φινολοη.

  4. Ἡ πολιτικὴ φρονῶ πὼς εἶναι ἓν ἐκ τῶν ποιμνιοστασίων, ἣτις κρατεῖ τοὺς Ἓλληνας εἰς διχόνοιαν.Μακριὰ ἀπό “μαντριὰ”. “Ὃποιος συλλογᾶται ἐλεύθερα, συλλογᾶται καλά”. Ρῆγας Βελεστινλής.

Leave a Reply