Κερκίνη γαλήνη….

Κερκίνη γαλήνη...
Κερκίνη γαλήνη …

Καὶ ἦταν τῆς λιμνογέννητης 
ὁδηγὸς μου τὸ χέρι·
κι’ ἐμπρὸς της στρατιὲς
τοῦ Μπέλλες οἰ κορφές·
λευκὲς ὡραῖες 
καὶ τὴν γύμνια τους 
μὲ ὀμίχλες εἶχαν ἐνδεδυμένην.

Φύσηξε ἡ πνοὴ της τὰ μάτια μου
καὶ τότες ἄρχισα
ἀνάμεσα τῆς Ἡρακλείας τὰ χρώματα
καὶ τῆς πλαγιᾶς νὰ μαγεύομαι τοῦ Λιθοτόπου.

Ἔκλαιε μέσα μου φωνὴ
καὶ χαμογελῶντας ἡ Κερκίνη,
κυττῶντας μιὰς τὴν λιμνογέννητη πλάι μου 
καὶ μιὰς τὴν ἀλαλιὰ μου,
μὲ ἄφησε νὰ βουρκώσω,
μὴν μπορῶντας ν’ ἀντέξω
τούτην τὴν εὐμορφιά.

Γύρισα νὰ φύγω·
μὰ μόλις ζευγάρωναν τοῦ Μπέλλες οἱ πλαγιές
μὲ τῶν ἀλόγων τὸν καλπασμόν·
καὶ τότες εἶπα ἀναθαρρῶντας:
νὰ τὸ ποίημα 
νὰ ἡ λιμνογέννητη
νὰ ἡ ζωὴ…
καὶ λευκὸς ἁπλωνόταν ἔρωτας
καὶ χωμάτινος παντοῦ…

Καὶ ὅλα ἦταν τ’ ἀσήμια ἀπάνω της !
οὐρανὸς τῶν Ἑλλήνων ,
νεφέλες θεῶν ,
ἀσημένιες κορφὲς ,
λευκὲς πλαγιὲς ,
ἡ Κερκίνη γαλήνη ,
ἡ λιμνογέννητη ἐμπρὸς τους θεά…
καὶ ἐθαύμασα !..

Δεσποτάκης τῆς Δαμητρὸς
Ἕλλην

7-1-2012

(Visited 21 times, 1 visits today)




Leave a Reply