Μάνα μου Ἑλλάς!

Μάνα μου Ἑλλάς!

Τψεύτικατλόγιατμεγάλα
μοτπςμτπρτοσουτγάλα,
Μτώραποξυπνήσανετφίδια
σφορςτρχαασουστολίδια.
Κα δν δακρύζεις ποτέ σου μάνα μου λλάς, 
πο τ παιδιά σου σκλαβους ξεπουλς…

Μάνα μου λλάς!

 

 

Τί εναι ατό; Σέ τί ναφερόμαστε ταν φωνάζουμε, κλαμε, κρυβόμαστε;

Μάνα μου λλάς!

σ πο οδόλως μ πέταξες, οδόλως μφτυσες, οδόλως μ ξέχασες!
Οδόλως μάνα μου λλάς μ πρόδωσες!
Οδόλως μκανες ν ντραπ γι ξεφτισμένες ξίες καρχαα στολίδια.
Οδόλως μ πόνεσες…

Τ ψεδος εναι λλο!
Εναι κε πο μς στησαν τν πλαστ πραγματικότητα.
Εναι κε πο κουκούλωσαν κι ξαφάνισαν τς λήθειες!
Εναι κε πο βρώμισαν τν σκέψι κα τς λλαξαν δρόμους. 

λλάς! Φς! ρως! Ζωή! νθρωπιά! Δρόμος!

Μάνα μου λλάς!

γώ, μες, λοι μας σναγεννομε!
μες θ σναστήσουμε πως σο πρέπει!
μες θ ξαναγίνουμε λληνες, θέλουμε δν θέλουμε, ντέχουμε δν ντέχουμε, μπορομε δν μπορομε! 

Φιλονόη.  

φωτογραφία

(Visited 22 times, 1 visits today)




Leave a Reply