Γελᾶμε μέ τόν γύφτο;

Γελᾶμε μέ τόν γύφτο;Καὶ πολὺ καλὰ κάνεις…
Εἶναι βλέπεις ἠ δική του καμπούρα ποὺ φαίνεται, ὄχι ἡ δική σου…
Κι ἐγὼ γελῶ… Γελῶ διότι βλέπω τὴν δική του καμπούρα… Ἡ δική μου κρύβεται ἀπὸ τὸ βλέμμα μου!

Γελάτε με τον γύφτο ;;
… το ίδιο πανεπιστήμιο έχετε τελειώσει πολλοί εδώ μέσα ..

Παναγιώτης Προκόπης

Νὰ μὴν γελᾶμε…
Νὰ κλαῖμε…
Κι ὅταν θὰ παύσῃ τὸ κλάμα, τότε νὰ ἀναλογιστοῦμε τὸ δικό μας μέγεθος τῆς εὐθύνης…
Καί γιατί ὄχι; Νὰ τὸ ξαναπιάσουμε ἀπὸ τὴν ἀρχή! Ποτὲ δὲν εἶναι ἀργά!

Φιλονόη

(Visited 17 times, 1 visits today)




Leave a Reply