Ἐὰν θέλῃς νὰ σὲ σέβονται πρέπει νὰ σὲ φοβοῦνται.

Ἐὰν θέλῃς νὰ σὲ σέβονται πρέπει νὰ σὲ φοβοῦνται.Χτυπάει το τηλέφωνο του γραφείου μου.
“Παρακαλώ”, απαντάω.
“Καλησπέρα, από την Wind είμαστε για μια προσφορά …”, αφήνω να ολοκληρώσει τα λεγόμενά της μια εύθυμη φωνή, σεβόμενος τα ψίχουλα που παίρνει για μισθό η κοπέλα, αν τα παίρνει και δεν τα τοκίζει ο εργοδότης της πληρώνοντάς την ανά τρίμηνο και αν.
“Ευχαριστώ πολύ, δεν ενδιαφέρομαι”, απαντάω ευγενικά και σεβόμενος την απογοήτευση που δίνει στον πωλητή η αποτυχία πρωώθησης του προϊόντος του.
Δεν προλαβαίνω να ολοκληρώσω την φράση μου και μου έχει κλείσει το τηλέφωνο κατάμουτρα, χωρίς “γεια”, χωρίς τίποτα !!!

Και αναρωτιέμαι …
Αν είχα πάρει ύφος βαρύμαγκα και είχα πετάξει κανένα μπινελίκι, τουλάχιστον θα με θεωρούσε “καλά ο τύπος είναι “ουάου” … βγάζει αντρίλα”.
Τώρα θα λέει “άλλος ένας φλώρος με το “σεις” και με το “σας”” …

Ηθικό Δίδαγμα:
Αν θέλεις να σε σέβονται, πρέπει να σε φοβούνται.
Και είναι ελάχιστοι αυτοί που ΞΕΡΟΥΝ να σεβαστούν αυτόν που τους μιλάει στα ίσια, κατεβαίνοντας στο επίπεδό τους, θέλοντας να τους ανεβάσει στο δικό του…

Νικόλας Παναγοδημητρόπουλος

φωτογραφία

(Visited 13 times, 1 visits today)




Leave a Reply