Ἡμέρες ποὺ εἶναι…

Ἡμέρες ποὺ εἶναι...Σήμερα δὲν εἶμαι στὰ καλλίτερά μου γιὰ νὰ γράψω κάτι.
Σήμερα αἰσθάνομαι πὼς πρέπει νὰ καταθέσουμε τὴν σιωπή μας… Νὰ ἀναλογιστοῦμε… Νὰ σκεφθοῦμε… Τὰ λάθη μας καὶ τὰ σωστά μας…
Αὐτὰ ποὺ ἀφήσαμε πίσω μας, δίχως νὰ τοὺς δίδουμε σημασία, τὰ ὁποῖα ὅμως εἶναι τὰ σημαντικότερα γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ παραμένουμε ἐλεύθεροι…

Σήμερα λοιπὸν δὲν ἤθελα νὰ γράψω… Μόνον νὰ στραφῶ μέσα μου…
Νὰ ἡρεμήσω… Ἔ καί;
Σίγουρα κάποιοι προετοιμάζονται γιὰ νὰ ἁρπάξουν τὰ ΠΑΝΩ τους καὶ νὰ οὐρλιάξουν σὲ λίγες ὧρες…
Κάποιοι ἄλλοι ἴσως νὰ αἰσθάνονται πὼς πρέπει νὰ ἀνατρέψουν τὰ πάντα…
Σήμερα, αὔριο ἤ καὶ μεθαύριο γιὰ κάποιους εἶναι ἡ εύκαιρία τῆς ζωῆς τους, πρὸ κειμένου νὰ καταθέσουν τὴν δυσαρέσκειά τους…
Κι ἐγὼ θλίβομαι…
Ὅλοι δίκαιον ἔχουμε…
Πῶς νά διαβιώσῃ κάποιος μέσα σέ τόση σαπίλα; Μέσα σέ τόση ἀδικία;  Μέσα σέ τόση φτώχεια…
Κι ὅμως…
Εἰδικῶς γιὰ σήμερα, αὔριο καὶ μεθαύριο σφίγγω τὰ δόντια καὶ σιωπῶ…
Σήμερα τιμοῦμε… Ἤ ἔτσι ἔπρεπε νὰ κάνουμε…
Μὰ δὲν βαριέστε…
Τί κάναμε σωστά γιά νά τό κάνουμε κι αὐτό;

Φιλονόη

φωτογραφία

(Visited 8 times, 1 visits today)




Leave a Reply